Άνοιγμα κυρίου μενού

Τζοβάννι Βισκόντι

Αρχιεπίσκοπος και Άρχοντας του Μιλάνου

Ο Τζοβάννι, ιταλ. Giovanni (1290 - 1354) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κυβερνήτης του Μιλάνου (1349-54).

Τζοβάννι Βισκόντι
Visconti, Giovanni (1290-1354).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1290[1]
Μιλάνο
Θάνατος5  Οκτωβρίου 1354
Μιλάνο
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Μιλάνο
Χώρα πολιτογράφησηςΔημοκρατία της Γένοβας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
Οικογένεια
ΓονείςΜαττέο Α΄ Βισκόντι και Μπονακόσσα Μπόρρι
ΑδέλφιαΓκαλεάτζο Α΄ Βισκόντι
Στέφανο Βισκόντι
Μάρκο Α΄ Βισκόντι
Λουκίνο Βισκόντι
ΟικογένειαΟίκος των Βισκόντι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας
Αββάς
καρδινάλιος (από 1329)[2]
diocesan bishop[2]
Θυρεός
Coat of arms of the House of Visconti (1395).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ματτέο Α΄ και της Μπονακόρσα Μπόρρι, κόρης του Σκουαρκίνα Μπόρρι υποστηρικτή των Βισκόντι.

Το 1317 εκλέχθηκε από τον Σύλλογο του καθεδρικού ως αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου, αλλά ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ αρνήθηκε την επιβεβαίωση, όρισε τον Αϊκάρντο στη θέση εκείνη και στον Τζοβάννι έθεσε το επιτίμιο της ακοινωνησίας. Τότε ο Τζοβάννι συμμάχησε με τον αντίπαπα Νικόλο Ε΄, που τον έχρισε καρδινάλιο. Το 1331 έγινε επίσκοπος και κύριος της Νοβάρα και το 1339 που απεβίωσε ο Αϊκάρντο, εισήλθε θριαμβευτικά στο Μιλάνο. Ο πάπας Κλήμης ΣΤ΄ μόλις το 1342 επιβεβαίωσε τη θέση του.

Μαζί με τον αδελφό του Λουκίνο εξαγόρασαν τον τίτλο του κυβερνήτη του Μιλάνου αντί 500.000 φλωρινίων. Το 1349 απεβίωσε ο Λουτσίνο άτεκνος και ο Τζοβάννι προώθησε τα τρία ανίψια του, τέκνα του αδελφού του Στέφανο που είχε αποβιώσει από το 1327. Ο Τζοβάννι ήταν μόνος κυβερνήτης του Μιλάνου και το 1350 απέκτησε την κυριότητα της Μπολόνια. Όρισε εκεί τον ανιψιό του Μερναμπό. Ο Τζοβάννι ισχυροποιούσε τη θέση του στη Λομβαρδία και ευρύτερα.

Η Φλωρεντία ανησύχησε από την αυξανόμενη δύναμή του και το 1350 οργάνωσε Σύσκεψη με αντιπροσώπους των πόλεων για το σχηματισμό συμμαχίας εναντίον του. Τότε ο Τζοβάννι συμμάχησε με τους Γιβελίνους της Τοσκάνης. Το 1351 απεβίωσε ο εχθρός του Μαστίνο Β΄ ντελα Σκάλα κύριος της Βερόνας και ο Τζοβάννι έγινε φίλος με τον γιο και διάδοχό του Κανγκράντε Β΄ ντελα Σκάλα.

Το ίδιο έτος αυτός και οι σύμμαχοί του από τη Φαέντσα και το Φορλί έστειλαν στρατό και πολιόρκησαν την Ίμολα στη Ρομάνια. Πολίτες της Μπολόνια βασανίστηκαν και ομολόγησαν για σκευωρία της Φλωρεντίας εναντίον του. Αυτό το χρησιμοποίησε ως δικαιολογία για να κάνει πόλεμο στη Φλωρεντία και τους Γουέλφους της Τοσκάνης. Συγκέντρωσε στρατό και πολιόρκησε και κατέλαβε πόλεις, ενώ οι σύμμαχοί του Γιβελλίνοι της Τοσκάνης έκαναν καταστροφές στην περιοχή.

Το 1352 έγινε κύριος της Γένουας και το επόμενο έτος της Νοβάρας. Το 1353 τον επισκεύθηκε ο Πετράρχης ως καλεσμένος του. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκαν οι τρεις ανεψιοί του, οι αδελφοί Ματτέο Β΄, Γκαλεάτσο Β΄ και Μπερναμπό.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Giovanni Visconti (archbishop of Milan) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00028072. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 viscog.