Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο φιντλερίτης (αγγλ. fiedlerite) είναι ένυδρο χλωριούχο και φθοριούχο ορυκτό του μολύβδου. Ονομάστηκε έτσι το 1877 (οπότε και ανακαλύφθηκε) προς τιμήν του Karl Gustav Fiedler (1791 - 1853), Εφόρου ορυκτών της Σαξωνίας. Ο Φίντλερ ηγήθηκε ερευνητικής αποστολής στα μεταλλεία Λαυρίου το 1835.

Φιντλερίτης
Fiedlerite-112692.jpg
Φιντλερίτης. Προέλευση: Παραλία Θορικού, Λαύριο
Γενικά
ΚατηγορίαΧλωριούχα
Χημικός τύποςPb3Cl4F(OH) . Η2Ο
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα5,9 gr/cm3
ΧρώμαΆχρους, λευκός
Σύστημα κρυστάλλωσηςΜονοκλινές[1]
ΚρύσταλλοιΜικροί πρισματικοί ή τραπεζοειδείς, επιμηκυσμένοι κατά [010]
ΥφήΣυμπαγής
ΔιδυμίαΚοινή κατά {100}
Σκληρότητα3,5
ΣχισμόςΚαλός κατά {100}
ΘραύσηΔεν αναφέρεται
ΛάμψηΑδαμάντινη
Γραμμή κόνεωςΛευκή
ΠλεοχρωισμόςΌχι (άχρους)
ΔιαφάνειαΔιαφανής, ημιδιαφανής
ΠαρατηρήσειςΘολώνει με την επίδραση κρύου νερού. Διαλυτός σε ΗΝΟ3

Είναι δευτερογενές ορυκτό, προερχόμενο από αντίδραση του θαλάσσιου ύδατος με μολυβδούχα απορρίμματα μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο Λαύριο, ανευρέθη όμως και στην παραλία της περιοχής Baratti της Τοσκάνης στην Ιταλία (με ίδιο τρόπο γένεσης). Απαντάται επίσης στη Στυρία (Αυστρία) τη Γερμανία (περιοχή Έσσεν και στην επαρχία Gauteng της Νότιας Αφρικής. Για τα μεταλλεία Λαυρίου αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality).

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι στο μεν Λαύριο ο λαυριονίτης, ο πενφιλντίτης, ο φωσγενίτης και ο κοτουννίτης, ενώ στο Μπαράττι οι πενφιλντίτης και ο κοτουννίτης.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Αναφέρεται και το τρικλινές