Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Χάλεντ Άσαντ (1 Ιανουαρίου 1934[4][5]- 18 Αυγούστου 2015) ήταν Σύρος αρχαιολόγος και ο διευθυντής του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου της Παλμύρας και για πολλές δεκαετίες ο επικεφαλής των ανασκαφών στον αρχαιολογικό χώρο της περιοχής.

Χάλεντ Άσαντ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
خالد الأسعد (Αραβικά)
Γέννηση1  Ιανουαρίου 1932
Ταντμούρ[1]
Θάνατος18  Αυγούστου 2015[2][3]
Παλμύρα
Αιτία θανάτουαποκεφαλισμός
Χώρα πολιτογράφησηςΣυρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑραβικά
Αραμαϊκή γλώσσα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Δαμασκού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααρχαιολόγος
καθηγητής πανεπιστημίου
ιστορικός
έφορος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΜπάαθ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδιευθυντής μουσείου
ΒραβεύσειςOfficer's Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland (1999)
Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Τιμής

Στις 18 Αυγούστου του 2015 αποκεφαλίστηκε στην Παλμύρα από στρατιώτες του Ισλαμικού Κράτους, επειδή αρνήθηκε να αποκαλύψει που είχε κρύψει αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή προκειμένου να τα προστατέψει από τους τζιχαντιστές.[6]

ΒιογραφικόΕπεξεργασία

Ο Χάλεντ Άσαντ γεννήθηκε στην Παλμύρα και είχε έντεκα παιδιά.Ήταν μέλος του κόμματος Μπάαθ στη Συρία.[7]

Σπούδασε ιστορία στο Πανεμιστήμιο της Δαμασκού. Για πολλές δεκαετίες ήταν υπεύθυνος για τον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας και συμμετείχε στις ανασκαφές που διεξάγονταν εκεί και στις εργασίες αποκατάστασης της αρχαίας πόλης. Συνεργάστηκε με αρχαιολογικές αποστολές από τις Η.Π.Α, την Πολωνία, τη Γερμανία και την Ελβετία. Το 2001 ανακοίνωσε την ανακάλυψη εφτακοσίων ασημένιων νομισμάτων του 7ου αιώνα, που έφεραν τις μορφές του Περσών Χοσρόη Α’ και Χοσρόη Β’. Δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε σε μια ομάδα Σύρων και Πολωνών αρχαιολόγων, που ανακάλυψε στην Παλμύρα ένα εξαιρετικής σημασίας μωσαϊκό του 3ου αιώνα, που αναπαριστά την μάχη ενός ανθρώπου με ένα φτερωτό ζώο.[6]

Ο Χάλεντ Άσαντ είχε συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια όπου παρουσίασε τα αποτελέσματα των ανασκαφών στην Παλμύρα. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 2003 συνέχισε το έργο του ο γιός του Ουαλίντ.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία