Βικιπαίδεια:Babel
el Αυτός ο χρήστης έχει ως μητρική γλώσσα την Ελληνική.
de-5 Dieser Benutzer hat professionelle Deutschkenntnisse.
en-3 This user is able to contribute with an advanced level of English.


fr-2 Cette personne peut contribuer avec un niveau moyen de français.
grc-1 Ὄδε ἐγκυκλοπαιδειουργὸς ὀλίγον ἀρχαίως Ἑλληνιστὶ γράφειν οἷος τ' ἐστί.


Nuvola German flag.svg
Αυτός ο χρήστης συμμετέχει στη Βικιεπιχείρηση γερμανικά

Ονομάζομαι Γρηγόρης 16 ετών. Είμαι Έλληνας εντούτοις ζω στην Γερμανία στο Ντόρτμουντ. Πάω σε γερμανικό σχολείο (ενδέκατη τάξη) και μόλις το τελειώσω θα πάω στην Ελλάδα να σπουδάσω. Μου αρέσει να φιλοσοφώ τη ζωή και να σκέφτομαι τις κινήσεις μου πριν κάνω κάτι.Βέβαια υπἀρχουν και πολλές στιγμές τις οποίες φέρομαι απερίσκεπτα και κάνω διάφορα πράγματα τα οποία μετανιώνω αργότερα. Με ενδιαφέρουν πολύ τα μαθηματικά και η φυσική καθώς και η γλωσσολογία.











Lyrik/Λυρική ΠοίησηΕπεξεργασία

Ραπ δεν είναι φλυαρία αλλά είναι λυρική ποίηση. Όταν ακούς τα έργα των ραψωδών μαθαίνεις πολλά πράγματα. Το ραπ είναι η σημερινή ποίηση. Ο μεγάλος Ποιητής «Παναγιώτης Στραβαλέξης» (άλλα ονόματα ιδού: Τυμβωρύχος, Λυτρωτής, Θαύμα Παιδί, Τάκι Τσαν) έγραψε το παρακάτω κείμενο και μας αφηγείται τα τραγικά γεγονότα της ζωής του.


Παναγιώτης Στραβαλέξης - Ολ'αυτά για το καλό μου, 1999

Είναι οι παλιές οι μέρες
Κανείς δεν μπορεί να ξαναζήσει τα παλιά
Αλλά μπορείς να θυμάσαι
Πάμε πίσω
Στο ‘87
Πάμε πίσω στο ’87
και είμαι έτοιμος να φύγω…

Μέσα στην ειρωνεία της τραγικής μου της ζωής
Ποιος ήξερε ποτέ πως θα γινόμουν ποιητής;
Και βλέποντας τα μάτια μου πολλά, τα χρόνια πέρασαν
Δεν είμαι πια δεκαεφτά

Είδα τη μάνα μου να έρχεται το βράδυ, κουρασμένη απ’ τη δουλειά
Μόνη της μεγάλωσε τα τρία της παιδιά
Η λέξη οικογένεια ακόμα με φοβίζει
Είδα τη ζωή από κοντά και τι αξίζει

Ο μπαμπάς ήταν αλλού και είναι μίλια μακριά
Ποτέ δραχμή δεν έστειλε, και η μάνα μου με έντυνε
με ρούχα μεταχειρισμένα απ’ τη γειτονιά
Στο σχολείο με κοιτάγανε, και πίσω μου γελάγανε,
όλοι μαζί μου τα ‘χανε, ακόμα και η ζωή
Οικονομία και στης τουαλέτας το χαρτί
Ήτανε άσχημα, ντρεπόμουν να χτυπάω ξένες πόρτες
Ποτέ μου δεν ξεχνάω καταστάσεις όπως τότες

Ήθελα να βγαίνω έξω
μαζί με το Βαλάντη, κάτω στη πλατεία,
μπάλα για να παίξω. Κι αν χρωστάω κάπου
είναι η γυναίκα εκείνη, που με ‘βγαλε στο κόσμο
και πήρε την ευθύνη, να με κάνει έτσι
Ξέρω η καρδιά της δεν θ’ αντέξει
Να με δει να καταστρέφομαι,
Με τους αληταράδες που συναναστρέφομαι

Κάθομαι και σκέφτομαι και ακόμα απορώ,
Κι αυτό είναι που με έκανε να γράψω κάτω αυτό
Γιατί να υπάρχει θάνατος, γιατί να υπάρχει η ζωή
Γιατί είναι λίγοι οι πλούσιοι και μπόλικοι φτωχοί
Προσωπικά δεν τους μισώ, ούτε δεν τους χωνεύω
Απλά στη ζωή μου εγώ πρέπει να δουλεύω,
ενώ αυτοί τα βρήκαν έτοιμα όλα απ’ το μπαμπά
Και βγαίνουν κάθε βράδυ σπαταλώντας τα λεφτά
Ενώ στην ίδια πόλη σε μια άλλη γειτονιά,
υπάρχουν οικογένειες που ζουν με ψίχουλα,
καταστάσεις γαματα, ιστορίες τραγικές γράφονται μες τις φτωχογειτονιές
απ’τα ναρκωτικά τα λεφτά μου να τα
κάνω τα πάντα για τη δραχμή, γιατί η δραχμή κάνει τα πάντα

Κι όλα αυτά για το καλό μου
Κι όλα αυτά για το καλό μου
Κι όλα αυτά για το καλό μου

Von mir erstellte ArtikelΕπεξεργασία