Άνοιγμα κυρίου μενού

Η περιγραφή της UNESCOΕπεξεργασία

Όπως αναφέρεται στην περιγραφή της UNESCO "η περιοχή αντιπροσωπεύει την πληρέστερη αλληλουχία υψομετρικών ζωνών βλάστησης στην κεντρική Σιβηρία, από στέπες, στέπες-δάση, μεικτά δάση, υποαλπική έως αλπική βλάστηση"[1]. Λαμβάνοντας την απόφασή της, η UNESCO ανέφερε επίσης τη σημασία των ρωσικών Αλτάι για τη διατήρηση θηλαστικών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση όπως η λεοπάρδαλη του χιονιού και το αργκάλι των Αλτάι. Η τοποθεσία καλύπτει περιοχή με έκταση 16.175 χλμ².[2]

Πολιτισμική κληρονομιάΕπεξεργασία

Εκτός από το φυσικό κάλλος, η περιοχή διακρίνεται και για την ιδιαίτερη πολιτισμική κληρονομιά της, καθώς στην ευρύτερη περιποχή εμφανίστηκαν ανθρωπίδες πριν από 1 εκατ. χρόνια, όπως φαίνεται από εγκαταστάσεις της παλαιολιθικής, ειδικότερα στο Ουστ-Κάνσκαγια, την αρχαιότερη παλαιολιθική αρχαιολογική θέση στα Αλτάι[3].

Η ευρύτερη περιοχή υπήρξε επίσης το πεδίο συνάντησης φυλών, χανάτων και αυτοκρατοριών έως ότου έγιναν κατά τον 18ο αιώνα τμήμα της ρωσικής αυτοκρατορίας. Η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη με ντόπιους πληθυσμούς Ρώσων και Αλταΐσκι τουρκόφωνης φυλής, που χρησιμοποιούν παραδοσιακές μεθόδους κτηνοτροφίας και μικρής έντασης γεωργία, κυνήγι και τροφοσυλλογή, όντας ταυτόχρονα ιδιαίτερα δεμένοι με το φυσικό περιβάλλον[4].

Παραπομπές σημειώσειςΕπεξεργασία

  1. «Golden Mountains of Altai». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2007. 
  2. «Greater Altai – Altai Krai, Republic of Altai, Tyva (Tuva), and Novosibirsk - Crossroads». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006. 
  3. Zwyns, N. (2014). «Altai». Στο: Claire Smith, επιμ. Encyclopedia of Global Archaeology. 1 (A). New York: Springer-Verlag, σσ. 148–158 (149). 
  4. «Golden Mountains of Altai». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014. 

ΦωτοθήκηΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία