Άνοιγμα κυρίου μενού

Soundgarden

Αμερικανική grunge ροκ μπάντα συγκρότημα

Οι Soundgarden ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στο Σιάτλ το 1984, από τον τραγουδιστή Κρις Κορνέλ, τον κιθαρίστα Κιμ Τάγιλ και τον μπασίστα Χίρο Γιαμαμότο.

Soundgarden
Soundgarden Chicago.jpg
Οι Soundgarden το 2010 στο Σικάγο.
Πληροφορίες
ΠροέλευσηΣιάτλ, Ουάσινγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες
Μουσικά είδηAlternative rock, grunge, hard rock, heavy metal
Παρουσία1984–1997, 2010–παρόν
Δισκογραφική εταιρείαSub Pop, SST, A&M, Interscope, Seven Four, Republic
Ιστοσελίδαsoundgardenworld.com
Πρώην μέληΚρις Κορνέλ
Κιμ Τάγιλ
Ματ Κάμερον
Χίρο Γιαμαμότο
Μπεν Σέπερντ
Τζέισον Έβερμαν

Αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του μουσικού κινήματος του grunge, όντας το πρώτο συγκρότημα του είδους που υπέγραψε σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, την A&M Records, το 1988.

Η μεγαλύτερη τους επιτυχία ήλθε με τον δίσκο Superunknown το 1994, ο οποίος ανέβηκε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και περιείχε τα σινγκλ Black Hole Sun και Spoonman, τα οποία κέρδισαν βραβείο Γκράμι.

Το 1997, οι Soundgarden διαλύθηκαν. Επανενώθηκαν το 2010, κυκλοφορώντας το άλμπουμ King Animal δύο χρόνια αργότερα.

Στις 17 Μαΐου του 2017, ο τραγουδιστής Κρις Κορνέλ αυτοκτόνησε στο ξενοδοχείο όπου διέμενε, σημαίνοντας έτσι πιθανή διάλυση του συγκροτήματος.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Πρώιμα χρόνιαΕπεξεργασία

 
Το λογότυπο του συγκροτήματος.

Το συγκρότημα σχηματίστηκε από τους Κορνέλ, Τάγιλ και Γιαμαμότο, με τον πρώτο εξ αυτών να αναλαμβάνει αρχικά και τα τύμπανα εκτός των φωνητικών. Ο Γιαμαμότο και ο Κορνέλ είχαν συνεργαστεί σε διάφορα συγκροτήματα παίζοντας διασκευές, πριν σχηματίσουν το αρχικό τρίο των Soundgarden, παίρνοντας το όνομα τους από ένα γλυπτό της πόλης που διέμεναν. Ο ντράμερ Σκοτ Σάντκουιστ έγινε μέλος του σχήματος, πριν αντικατασταθεί στα τέλη του 1986 από τον Ματ Κάμερον.[1] Την επόμενη διετία, το συγκρότημα ανέβασε σταδιακά την δημοτικότητα του σε τοπικό επίπεδο με πολύ συχνές ζωντανές εμφανίσεις.

Οι Soundgarden υπέγραψαν στην δισκογραφική εταιρεία Sub Pop το καλοκαίρι του 1987 και κυκλοφόρησαν το σινγκλ Hunted Down,[2] πριν συνεχίσουν με το ΕΡ Screaming Life τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία, μαζί με το ΕΡ Fopp του 1988,[3] ανέβασαν την δημοτικότητα των Soundgarden, οι οποίοι υπέγραψαν στην SST για το άλμπουμ Ultramega OK.[4] Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου 1988 και έλαβε θετικές κριτικές από τα έντυπα του σκληρού ήχου.

Το συγκρότημα αποφάσισε να υπογράψει σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, κυκλοφορώντας μέσω της A&M Records το Louder Than Love τον Σεπτέμβριο του 1989.[5] Μία αρχική επιτυχία ήλθε προς το στρατόπεδο των Soundgarden, αφού ο δίσκος σκαρφάλωσε ως το #108 των τσαρτ του Billboard και έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Γκράμι. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ο Γιαμαμότο αποχώρησε για να επιστρέψει στις σπουδές του και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον πρώην κιθαρίστα των Nirvana, Τζέισον Έβερμαν και στην συνέχεια από τον Μπεν Σέπερντ, στις αρχές του 1990.[6]

ΕπιτυχίαΕπεξεργασία

 
Ο Κρις Κορνέλ το 2012.

Ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο Badmotorfinger ανέβηκε στο #39, αλλά επισκιάστηκε από την απρόσμενη επιτυχία του Nevermind των Nirvana, το οποίο κυκλοφόρησε τον ίδιο μήνα.[7] Οι πωλήσεις του άλμπουμ ανέβηκαν ακόμη περισσότερο μετά την περιοδεία τους με τους Guns N' Roses, πριν εκτιναχθούν με την έκρηξη του grunge. Το ίδιο διάστημα, οι Κορνέλ και Κάμερον συνεργάστηκαν με μέλη των Pearl Jam για τους Temple of the Dog, τιμώντας την μνήμη του τραγουδιστή Άντριου Γουντ των Mother Love Bone.[8][9] Ο ομώνυμος δίσκος ανέβηκε στην πέμπτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και ανέβασε περαιτέρω την δημοτικότητα τους.

Το Superunknown του 1994 ανέβηκε στο #1 στις Ηνωμένες Πολιτείες από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιο.[10] Το άλμπουμ κέρδισε δύο βραβεία Γκράμι για τα σινγκλ Black Hole Sun και Spoonman.[11] Παρ' όλα αυτά, κατά την ευρωπαϊκή τους περιοδεία, κατακρίθηκαν ως απαθείς και απόμακροι, δημιουργώντας φήμες ότι το συγκρότημα δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία στις ζωντανές του εμφανίσεις.

Οι Soundgarden επέστρεψαν to 1996 με το Down on the Upside, το οποίο έφθασε ως το #2.[12] Παρά τις αρχικά μεγάλες πωλήσεις του, το άλμπουμ δεν περιείχε ένα πολύ επιτυχημένο σινγκλ, δεχόμενο πλήγμα από την παρακμή του grunge. Το συγκρότημα διατήρησε ένα φανατικό κοινό, με το άλμπουμ να φτάνει τελικά σε επίπεδο πλατινένιου δίσκου. Εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Lollapalooza,[13] αλλά δεν κατάφεραν να πλησιάσουν την επιτυχία του προηγούμενού τους άλμπουμ.[9]

Διάλυση και σόλο καριέρεςΕπεξεργασία

Μετά το τέλος της περιοδείας για το Down on the Upside, οι Soundgarden ανακοίνωσαν την διάλυση τους στις 9 Απριλίου του 1997.[14]

 
Ο Ματ Κάμερον σε συναυλία

Κατά την διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, ο Κορνέλ ηχογράφησε τρεις προσωπικούς δίσκους, ενώ συμμετείχε και στους Audioslave με πρώην μέλη των Rage Against the Machine. Ο Κάμερον περιόδευσε με το πρότζεκτ Wellwater Conspiracy και συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι The Smashing Pumpkins και οι Pearl Jam.[15] Ο Τάγιλ συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Κάμερον, ο Ντέιβ Γκρολ, ο Στιβ Φισκ και το τρίο Boris. Ο Σέπερντ συμμετείχε στους Wellwater Conspiracy και συνεργάστηκε με τον Μαρκ Λάνεγκαν των Screaming Trees.

ΕπανένωσηΕπεξεργασία

Το συγκρότημα ανακοίνωσε την επανένωση του το 2010 για μερικές ζωντανές εμφανίσεις, μεταξύ αυτών και στο φεστιβάλ Lollapalooza, ενώ κυκλοφόρησαν την συλλογή Telephantasm.[16] Ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο Live on I-5, το πρώτο της καριέρας τους, ηχογραφημένο το 1996.[17]

Η επιστροφή τους στην δισκογραφία πραγματοποιήθηκε με το άλμπουμ King Animal στις 13 Νοεμβρίου του 2012, το οποίο σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση του Billboard.[18] Το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία για την προώθηση του μέσα στο 2013, με τον Κάμερον να μην μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους στα τέλη της χρονιάς λόγω υποχρεώσεων με τους Pearl Jam, δίνοντας προσωρινά την θέση του στον Ματ Τσάμπερλεν για κάποιες συναυλίες.[19]

Το 2014, γιόρτασαν την εικοστή επέτειο της κυκλοφορίας του Superunknown με την έκδοση ενός box-set με τίτλο Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path.

Στις 17 Μαΐου του 2017, έπειτα από συναυλία των Soundgarden, ο τραγουδιστής Κρις Κόρνελ, από το δωμάτιο ξενοδοχείου όπου διέμενε, τηλεφώνησε στη γυναίκα του, Βίκη Καραγιάννη. Της επαναλάμβανε ότι είναι κουρασμένος και ότι είχε πάρει μερικά ηρεμιστικά παραπάνω, ενώ μασούσε τα λόγια του. Η σύζυγός του ανησύχησε και είπε στον σωματοφύλακα του Κορνέλ να τον ελέγξει. Ο Κορνέλ βρέθηκε νεκρός στο μπάνιο του. Η επίσημη αιτία θανάτου είναι αυτοκτονία δια απαγχονισμού. Βρέθηκαν διάφορες ουσίες στον οργανισμό του. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν πολλοί μουσικοί της grunge σκηνής και όχι, ηθοποιοί και φίλοι. Ο θάνατος του καλλιτέχνη σήμανε την ματαίωση της περιοδείας και πιθανώς την διάλυση του συγκροτήματος.

ΜέληΕπεξεργασία

ΔισκογραφίαΕπεξεργασία

Στούντιο ηχογραφήσειςΕπεξεργασία

Έτος Άλμπουμ ΗΠΑ
[20]
Αυστραλία
[21]
Νέα Ζηλανδία Καναδάς Αυστρία
[22]
Αγγλία Βράβευση
1988 Ultramega OK - - - - - -
1989 Louder Than Love 108 - - - - -
1991 Badmotorfinger 39 - 16 50 - 39 2 x πλατινένιος
1994 Superunknown 1 1 1 2 19 4 5 x πλατινένιος
1996 Down on the Upside 2 1 1 4 12 7 Πλατινένιος
2012 King Animal 5 6 4 6 19 21

ΣυλλογέςΕπεξεργασία

  • Screaming Life/Fopp (1990)
  • A-Sides (1997)
  • Telephantasm (2010)
  • The Classic Album Selection (2012)
  • Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path (2014)

Ζωντανές ηχογραφήσειςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «- Musician Profile». www.spirit-of-metal.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  2. Soundgarden - Hunted Down Remastered by Sub Pop
  3. «Soundgarden - Fopp». Discogs (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  4. «Soundgarden - Ultramega OK (album review 2) | Sputnikmusic». www.sputnikmusic.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  5. «Soundgarden - Louder Than Love». Discogs (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  6. Tarver, Clay (2013-07-02). «The Rock ’n’ Roll Casualty Who Became a War Hero» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2013/07/02/magazine/evermans-war.html. Ανακτήθηκε στις 2019-03-13. 
  7. «Why Soundgarden's Badmotorfinger Is Better Than Nirvana's Nevermind». www.alternativenation.net. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  8. «Watch Chris Cornell Join Pearl Jam for Temple of the Dog Reunion». pastemagazine.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  9. 9,0 9,1 «Soundgarden | Biography & History». AllMusic (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  10. «Get Yourself Control: The Oral History of Soundgarden's 'Superunknown'». Spin. 5 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  11. «Awards». GRAMMY.com (στα Αγγλικά). 30 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  12. «Soundgarden - Down On The Upside». Discogs (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  13. «Past Lineups». Lollapalooza (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  14. Childers, Chad. «Soundgarden on 'Guitar Center Sessions' - Video Preview». Loudwire (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  15. «The Wellwater Conspiracy». Discogs (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  16. «Soundgarden's 'Telephantasm' gets 'Guitar Hero' welcome - USATODAY.com». usatoday30.usatoday.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  17. «Soundgarden to Release First Live Album Ever». UpVenue. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  18. Hyman, Dan; Hyman, Dan (6 Μαΐου 2012). «Soundgarden Eyeing October Release for New LP». Rolling Stone (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  19. Blabbermouth (28 Μαρτίου 2014). «SOUNDGARDEN Plays First Show With New Touring Drummer MATT CHAMBERLAIN; Video Available». BLABBERMOUTH.NET. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  20. «Soundgarden - Chart history | Billboard». www.billboard.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  21. «australian-charts.com - Discography Pearl Jam». australian-charts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 
  22. «Discographie Soundgarden - austriancharts.at». austriancharts.at. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία