Στενουρέλλα η επτάστικτος

(Ανακατεύθυνση από Stenurella septempunctata)

Η Στενουρέλλα η επτάστικτος (Stenurella septempunctata) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Lepturinae. Το γένος «Στενουρέλλα» εκπροσωπείται στην Ελλάδα από τέσσερα είδη, Stenurella bifasciata[1], Stenurella melanura[2],Stenurella nigra[3], και Stenurella septempunctata[4].

Στενουρέλλα η επτάστικτος
Στενουρέλλα η επτάστικτος Stenurella septempunctata
Στενουρέλλα η επτάστικτος
Stenurella septempunctata
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Αρθρόποδα(Arthropoda)
Ομοταξία: Έντομα (Insecta)
Τάξη: Κολεόπτερα (Coleoptera)
Οικογένεια: Cerambycidae
Υποοικογένεια: Lepturinae
Γένος: Στενουρέλλα (Stenurella)
Είδος: S. septempunctata
Διώνυμο
Stenurella septempunctata (Στενουρέλλα η επτάστικτος)
Fabricius 1792

Το τμήμα «Στενουρέλλα» του ονόματος αναφέρεται στο γεγονός πως το κορμί του εντόμου είναι στενό, το τμήμα «επτάστικτος» του ονόματος θυμίζει τα επτά σημεία στα έλυτρα.

Εικ.α: Πλευρική όψη
Εικ.β: Προσόψη

Χαρακτηριστικά του ακμαίουΕπεξεργασία

Ο θώρακας είναι κυρτός (Εικ. α) και συγκλίνει προς τα πίσω.

Το κεφάλι είναι επίμηκες και τα στοματικά μόρια δείχνουν εμπρός. Στο μέτωπο βρίσκεται αυλάκι (ευδιάκριτα σε μεγέθυνση της β εικόνας). Οι οφθαλμοί είναι σχεδόν ωοειδείς. Είναι μεγάλοι, αλλά απέχουν αρκετά από τη βάση της σιαγόνας και από την οπίσθια άκρη του κεφαλιού. Οι κεραίες είναι νηματοειδείς. Στο αρσενικό φτάνουν περίπου την πίσω άκρη του κορμού, στο θηλυκό είναι μικρότερες. Εκφύονται μεταξύ των οφθαλμών και κοντά σε αυτούς.

Το πρόνωτο έχει σχήμα καμπάνας και τα οπίσθια άκρα είναι ακονισμένα.

Τα έλυτρα κατά κανόνα είναι ανοιχτά καφέ με μαύρες βούλες. Η πρώτη βούλα βρίσκεται στη ραφή των ελύτρων πίσω από τον θυρεό. Πίσω από αυτήν βρίσκεται από μία μικρή βούλα πλευρικά σε κάθε έλυτρο. Ακολουθούν δυο μεγάλες βούλες που μπορούν να ενώνονται σε λωρίδα, και οι άκρες των ελύτρων επίσης είναι μαύρες.

ΒιολογίαΕπεξεργασία

Η προνύμφη της Στενουρέλλα η επτάστικτος αναπτύσσεται σε φυλλοφόρα. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την άνοιξη. Το συναντούμε σε λουλούδια, όπου τρώει από τη γύρη.

Γεωγραφική εξάπλωσηΕπεξεργασία

Το κέντρο του χώρου διαμονής βρίσκεται στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και από εκεί το έντομο εξαπλώνεται προς τη Δύση μέχρι την Ιταλία και Γερμανία, και προς τα βόρεια μέχρι Γερμανία, Πολωνία και την Ουκρανία.[4]

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8
  • Gustav Jäger: C. G. Calwer's Käferbuch. K. Thienemanns, Stuttgart 1876, 3. Auflage