Άγιος Ιωάννης ο καλός
Ο Ιωάννης ο επωνομαζόμενος καλός (ιταλικά : Giovanni Bono ή Buono, λατινικά : Ioannes Bonus) (... - Ρώμη 643) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων και εκ των γεγονότων επίσκοπος Γένοβας από το 640 ή 641 έως το 669[2]. Τιμάται ως Άγιος από την Καθολική Εκκλησία και η γιορτή του είναι στις 2 Ιανουαρίου.
Ιωάννης ο καλός | |
---|---|
![]() | |
Γενικές πληροφορίες | |
Θάνατος | 651 (πιθανώς)[1] Μιλάνο |
Τόπος ταφής | Καθεδρικός Ναός του Μιλάνο[1] |
Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία |
Eορτασμός αγίου | 10 Ιανουαρίου[1] |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | ιερέας |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου (641–651)[1] |
![]() | |
Βιογραφία
ΕπεξεργασίαΗ επισκοπικη θητεία του Ιωάννη του Καλού μνημονεύεται με ένα σημαντικό γεγονός στην επισκοπή του Μιλάνου, την επιστροφή του επισκόπου στην πόλη του Μιλάνου μετά από εξορία 70 και πλέον ετών. Το 569, οι Λομβαρδοί εισέβαλαν στη Βόρεια Ιταλία και κατέκτησαν το κέντρο της, το Μιλάνο, που ανέκαμπτε από τον φοβερό Γοτθικό Πόλεμο. Ο επίσκοπος του Μιλάνου Ονοράτος διέφυγε στη Γένοβα και οι διάδοχοι του Ονοράτου παρέμειναν στη Γένοβα[3]. Η Γένοβα ήταν τότε επισκοπή που εκκλησιαστικά ανήκε σε αυτή του Μιλάνου αλλά ακόμα διοικητικά υπό τον έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Ιωάννης ο Καλός γεννήθηκε στην επισκοπή της Γένοβας στο χωριό Ρέτσο (επίσης η κοντινή πόλη Καμίγλι διεκδικεί τη γέννηση του Ιωάννη). Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε έγινε επίσκοπος του Μιλάνου, αλλά πιστεύεται ότι η εκλογή του ήταν συνέπεια της κατάκτησης της Γένοβας το 641 από τον βασιλιά των Λομβαρδών Ροθάριο[2] Ο Ιωάννης ως επίσκοπος επέστρεψε για να μείνει στο Μιλάνο[4].
Το 649, ο Ιωάννης προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη Σύνοδο του Λατερανού, αλλά έφτασε στη Ρώμη όταν η σύνοδος είχε ήδη τελειώσει. Ωστόσο, προσυπέγραψε όλα τα έγγραφα που εξέδωσε το συμβούλιο[3].
Δύο είναι οι κύριες πηγές για τη ζωή του Ιωάννη: ο Κατάλογος των Επισκόπων του Μιλάνου (που χρονολογείται περίπου τον 10ο αιώνα) και μια ποίηση προς τιμήν του (στα ιταλικά: Carme)[5] που μπορεί να χρονολογηθεί από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα. . Σύμφωνα με αυτό το carme, ο Ιωάννης διακρινόταν για τη γενναιοδωρία και τη φιλανθρωπία του, από την οποία του δόθηκε το το προσωνύμιο καλός (Λατινικά: Bonus). Επίσης, σύμφωνα με το carme, έκανε θαύματα, μετέφερε μερικά από τα λείψανα του Αγίου Σύρου από τη Γένοβα στο Δέσιο και πέθανε το 669 αφήνοντας όλη τη περιουσία του, συμπεριλαμβανομένων των κτημάτων στην περιοχή της Γένοβας, στην Εκκλησία του Μιλάνου. Το 669 ως ημερομηνία του θανάτου του, ωστόσο, δεν συνάδει με τον κατάλογο, ο οποίος υποδηλώνει δεκαετή θητεία, δηλαδή θάνατο το αργότερο το 659[2].
Ο Ιωάννης πέθανε στις 2 Ιανουαρίου σύμφωνα με τον κατάλογο ή στις 10 Ιανουαρίου σύμφωνα με το carme. Η τελευταία ημερομηνία έγινε η γιορτή του. Σήμερα, η εορτή του εορτάζεται στις 2 Ιανουαρίου (ή 15 Ιανουαρίου στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου, μαζί με όλους τους αγίους επισκόπους του Μιλάνου στις 25 Σεπτεμβρίου)[3].
Το σώμα του Ιωάννη ενταφιάστηκε αρχικά στο εκκλησάκι του Αγίου Μιχαήλ στο Ντόμο στο Μιλάνου. Στις 24 Μαΐου 1582, λίγο πριν από την κατεδάφιση της εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ, ο καρδινάλιος Κάρλο Μπορρομέο μετέφρασε το σώμα του Ιωάννη στο νότιο τμήμα του καθεδρικού ναού του Μιλάνου, όπου εξακολουθεί να βρίσκεται[3]. Το σκήνωμα του αγίου έχει ύψος 1,90 μ.[2].
Παραπομπές
Επεξεργασία- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) Dizionario Biografico degli Italiani. 1960. santo-giovanni. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2023.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Cazzani, Eugenio (1996). Vescovi e arcivescovi di Milano. Milano: Massimo. σελίδες 52–55. ISBN 88-7030-891-X.(in ιταλική)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Pasini, Cesare (1989). «Giovanni Buono, santo (sec. VII)». Dizionario della Chiesa Ambrosiana. 3. Milano: NED, σελ. 1450–1452. ISBN 88-7023-102-X.(in ιταλική)
- ↑ The book of saints : a dictionary of servants of God canonised by the Catholic Church : extracted from the Roman & other martyrologies. Whitefish, MT: Kessinger Publishing. 2001 [1921]. σελ. 147. ISBN 978-0-7661-7269-2.
- ↑ Biblioteca Ambrosiana, codex S 89 sup