Άνοιγμα κυρίου μενού

Άντολφ Φουρτβένγκλερ

Γερμανός αρχαιολόγος και ιστορικός τς τέχνης

Ο Άντολφ Φουρτβένγκλερ (γερμ. Adolf Furtwängler), (1853 - 1907) ήταν Γερμανός αρχαιολόγος, ανθρωπολόγος και ιστορικός της τέχνης.

Άντολφ Φουρτβένγκλερ
Adolf Furtwängler - Imagines philologorum.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Adolf Furtwängler (Γερμανικά)
Γέννηση 30  Ιουνίου 1853[1][2][3]
Φράιμπουρκ[4]
Θάνατος 10  Οκτωβρίου 1907[1][2][3]
Αθήνα[4]
Αιτία θανάτου δυσεντερία
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Χώρα πολιτογράφησης Γερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες λατινική γλώσσα
Αρχαία Ελληνικά
Γερμανικά[5]
Εκπαίδευση διδακτορικό δίπλωμα
Υφηγεσία
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ
Πανεπιστήμιο της Λειψίας
Πανεπιστήμιο του Μονάχου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα διδάσκων πανεπιστημίου
έφορος
κλασικός αρχαιολόγος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο του Μονάχου
Πανεπιστήμιο Φρίντριχ Βίλχελμ
Antikensammlung Berlin
Οικογένεια
Τέκνα Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Βαυαρικό Μαξιμιλιανό Τάγμα για τις Επιστήμες και Τέχνες (1906)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1853 στο Φράιμπουρκ[6]. Πατέρας του ήταν ο Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ, φιλόλογος των αρχαίων Ελληνικών και διευθυντής γυμνασίου. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Φράιμπουρκ, της Λειψίας και του Μονάχου και ήταν μαθητής του Χάινριχ Μπρουν, τη συγκριτική μέθοδο του οποίου στην τέχνη ανέπτυξε περαιτέρω[6] και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1874. Ήρθε στην Ελλάδα με υποτροφία και έλαβε μέρος στις ανασκαφές στις Μυκήνες, αρχαία Ολυμπία και Αίγινα[7]. Το 1894 έγινε καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας στο Μόναχο και ταυτόχρονα διευθυντής του Μουσείου των εκμαγείων κλασικών γλυπτών[7], ενώ από το 1896 διετέλεσε διευθυντής της αρχαιολογικής συλλογής του Μονάχου.

 
Ταφικό μνημείο του στο Α' Νεκροταφείο των Αθηνών

Γιος του ήταν ο Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ, διευθυντής ορχήστρας, κόρη του η Μέριτ, σύζυγος του φιλόσοφου Μαξ Σέλερ, και εγγονός του ο Αντρέας Φουρτβένγκλερ (αρχαιολόγος και νομισματολόγος).

Απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 1907 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α' Νεκροταφείο[7].

Αξιολόγηση του έργου τουΕπεξεργασία

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς αρχαιολόγους. Δημοσίευσε σημαντικές μελέτες περί της ελληνικής γλυπτικής και αγγειογραφίας. Με το έργο του έθεσε τα θεμέλια της σύγχρονης αξιολόγησης έργων τέχνης και έρευνας. Το έργο του Meisterwerke der griechischen Plastik αποτελεί βασικό έργο για την συλλογή των ελληνικών έργων τέχνης ακόμα και σήμερα, ενώ έχει μεταφραστεί και κυκλοφορήσει σε πολλές γλώσσες.

Ενδεικτική εργογραφίαΕπεξεργασία

  • Die Bronzen und die übrigen kleineren Funde aus Olympia (Olympia; Bd. 4). Hakkert, Amsterdam 1967 (Nachdr. d. Ausg. Berlin 1890).
  • Meisterwerke der griechischen Plastik. Kunstgeschichtliche Untersuchungen. Giesecke & Devrient, Leipzig 1893.
  • Goldfund von Vettersfelde (43. Winkelmanns-Programm). Deutsche Archäologische Gesellschaft, Berlin 1883.
  • Antike Gemmen. Geschichte der Steinschneidekunst im klassischen Altertum. Duehrkohp & Radicke, Göttingen 2000, ISBN 3-89744-010-5 (Nachdr. d. Ausg. Leipzig 1900).
  • Die griechische Vasenmalerei. Bruckmann, München 1904/05 (2 Bde.). (Digitalisat)
  • Ägina. Heiligtum der Aphaia. Akademie der Wissenschaften, München 1906 (2 Bde.).
  • Johannes Sieveking, Ludwig Curtius: Kleine Schriften von Adolf Furtwängler. Beck, München 1912/13 (2 Bde.).

Παραπομπές-σημειώσειςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία