Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν (Ingeborg Bachmann, 25 Ιουνίου 192617 Οκτωβρίου 1973) ήταν Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέας.

Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν
Klagenfurt - Musilhaus - Ingeborg Bachmann.jpg
Γέννηση 25  Ιουνίου 1926[1][2][3][4][5][6][7]
Κλάγκενφουρτ[8]
Θάνατος 17  Οκτωβρίου 1973[1][2][3][4][5][6][9][7]
Ρώμη[10]
Συνθήκες θανάτου ατύχημα
Χώρα πολιτογράφησης Αυστρία
Ιδιότητα ποιητής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος, φιλόσοφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, λιμπρετίστας και μεταφραστής[11]
Σύντροφος Μαξ Φρις
Σημαντικά έργα d:Q1171068, Malina, d:Q1213742 και d:Q1198878
Βραβεύσεις Anton Wildgans Prize, Μέγα Κρατικό Βραβείο Θεατρικής Λογοτεχνίας και Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ
Υπογραφή
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Η Ίγκεμποργκ Μπάχμαν γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ, στο αυστριακό κρατίδιο της Καρινθίας. Μελέτησε φιλοσοφία, ψυχολογία, Γερμανική φιλολογία και νομική στα πανεπιστήμια του Ίνσμπουργκ, Γκρατς και Βιέννης. Το 1949 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Φιλοσοφίας από το πανεπιστήμιο της Βιέννης για τη διατριβή της με τίτλο Η κριτική κατανόηση της υπαρξιακής φιλοσοφίας του Μάρτιν Χάιντεγκερ.[12] Σύμβουλος διατριβής ήταν ο Βίκτορ Κραφτ. Μετά την αποφοίτησή της, η Μπάχμαν εργάστηκε ως σεναριογράφος και συντάκτρια στον συμμαχικό ραδιοσταθμό Rot-Weiss-Rot, ένα επάγγελμα το οποίο την βοήθησε να αποκτήσει συνολική γνώμη για τη σύγχρονη λογοτεχνία, ενώ της παρείχε αρκετό εισόδημα ώστε να μπορεί να εργαστεί ως συγγραφέας. Επιπλέον, τα πρώτα ραδιοφωνικά δράματα δημοσιεύθηκαν από τον σταθμό. Σε αυτήν την περίοδο ήρθε σε επαφή με τον Χανς Βάιγκελ και τον συγγραφικό κύκλο γνωστό ως Ομάδα 47,[13] της οποίας μέλη ήταν οι Ίλσε Έσινγκερ, Πάουλ Σέλαν, Χάινριχ Μπελ, Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι και Γκύντερ Γκρας.

Το 1953 μετακόμισε στη Ρώμη, όπου πέρασε τον περισσότερο χρόνο γράφοντας ποιήματα, δοκίμια και σύντομες ιστορίες, καθώς και λιμπρέτα σε συνεργασία με τον Χανς Βέρνερ Χέντζε, τα οποία γρήγορα τους απέφεραν διεθνή φήμη και πολυάριθμα βραβεία. Η σχέση της με τον Ελβετό συγγραφέα Μαξ Φρις (1911-1991) επηρέασε την απεικόνιση του δεύτερου πρωταγωνιστή στο μυθιστόρημα του Φρις Gantenbein. Η απιστία του Φρις είχε ως αποτέλεσμα το χωρισμό τους το 1962, ο οποίος είχε σημαντικό αντίκτυπο στην Μπάχμαν.

Τη νύχτα τις 25/26 Σεπτεμβρίου 1973 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στη κρεβατοκάμαρά της και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Σαν' Ετζένιο, Ρώμη, για θεραπεία. Οι τοπικές αρχές απέδωσαν την πυρκαγιά σε αναμμένο τσιγάρο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής παρουσίασε στερητικό σύνδρομο από κατάχρηση βαρβιτουρικών.[14] Οι θεράποντες ιατροί δεν γνώριζαν αυτή τη συνήθειά της και μπορεί να οδήγησε στο θάνατό της στις 17 Οκτωβρίου 1973. Ετάφη στο κοιμητήριο Άνναμπιχλ, στο Κλάγκενφουρτ.

Προς τιμήν της θεσπίστηκε το 1977 το βραβείο Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο στο Κλάγκενφουρτ, στο φεστιβάλ γερμανόφωνης λογοτεχνίας.[15]

ΈργοΕπεξεργασία

Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Μπάχμαν ήταν κυρίως γνωστή για τις δύο ποιητικές συλλογές, Die gestundete Zeit και Anrufung des Grossen Bären. Μετά το θάνατό της έγινε δημοφιλής στους φεμινιστές αναγνώστες, ενώ η ενασχόληση φεμινιστών ακαδημαϊκών με το έργο της οδήγησε σε ένα κύμα μελέτης της τράβηξε την προσοχή και προς το υπόλοιπο έργο της.[16]

Η λογοτεχνική δουλειά της Μπάχμαν εστιάζει σε θέματα όπως τα προσωπικά όρια, η στοιχειοθέτηση της αλήθειας και η φιλοσοφία της γλώσσας, το τελευταίο στην παράδοση του Αυστριακού φιλόσοφου Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν. Πολλά από τα έργα της αφορούν την πάλη των γυναικών για επιβίωση και για να έχουν φωνή στην μεταπολεμική αυστριακή κοινωνία. Στις ιστορίες της αντιμετωπίζει επίσης την ιστορικότητα του ιμπεριαλισμού και του φασισμού, και συγκεκριμένα, την επιμονή των ιμπεριαλιστικών ιδεών στο παρόν.[17] Στη διδακτορική διατριβή της εκφράζει την αυξανόμενη απογοήτευσή της στον Χαϊντεγκεριανό υπαρξισμό, κάτι που επιλύθηκε μερικώς από το αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον Βιτγκενστάιν, του οποίου το Tractatus Logico-Philosophicus επηρέασε σημαντικά τη σχέση της με τη γλώσσα.[18]

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Ποιητικές συλλογές
  • 1953: Die gestundete Zeit
  • 1956: Anrufung des Grossen Bären
  • 2000: Ich weiß keine bessere Welt. (αδημοσίευτα ποιήματα)
  • 2006: Να λέω λόγια σκοτεινά
Ραδιοφωνικά έργα
  • 1952: Ein Geschäft mit Träumen
  • 1955: Die Zikaden
  • 1959: Der gute Gott von Manhattan
Λιμπρέτα
  • 1960: Der Prinz von Homburg
  • 1965: Der junge Lord
Μυθιστορήματα
  • 1961: Το τριακοστό έτος/ η Undine φεύγει (Das Dreissigste jahr)
  • 1966: Η περίπτωση Φράντσα (Der Fall Franza)
  • 1971: Ο Ιβάν, ο Μαλίνα κι εγώ (Malina)
  • 1972: Ρέκβιεμ για τη Φάννυ Γκόλντμαν, (Requiem für Fanny Goldmann)

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11889805f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ingeborg-Bachmann. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) SNAC. w6gx5920. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 161740. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Αγγλικά) Discogs. 578771. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 FemBio. 1634. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118505602. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουλίου 2015.
  9. filmportal.de. a2a9ab294d964ecaaaa1d90e3c242197. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  11. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  12. Brinker-Gabler, Gisela. Zisselsberger, Markus (2004). If We Had the Word: Ingeborg Bachmann Views and Reviews. Riverside, CA, USA: Ariadne Press, σελ. 2. ISBN 978-1-57241-130-2. 
  13. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/47945/Ingeborg-Bachmann
  14. http://www.fembio.org/english/biography.php/woman/biography/ingeborg-bachmann/
  15. Bachmann-Preis - Tage der deutschsprachigen Literatur, retrieved on 2013-11-25.
  16. Lennox, Sara (2006). Cemetery of the Murdered Daughters. Amherst MA: University of Massachusetts Press, σελ. 43–50. ISBN 978-1-55849-552-4. 
  17. Lennox, Sara (2006). Cemetery of the Murdered Daughters. Amherst MA: University of Massachusetts Press, σελ. 294–295. ISBN 978-1-55849-552-4. 
  18. http://jetzt.sueddeutsche.de/texte/anzeigen/313072/Ingeborg-Bachmann