Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Αγία Ελεούσα είναι οικισμός στη Ρόδο. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Διμυλιάς , της δημοτικής ενότητας Καμείρου, του δήμου Ρόδου, της Περιφερειακής Ενότητας Ρόδου (πρώην νομού Δωδεκανήσου), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.[1].

Αγία Ελεούσα Ρόδου
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Αγία Ελεούσα Ρόδου
36°16′26″N 28°2′13″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Ρόδου
Γεωγραφική υπαγωγήΡόδος
Πληθυσμός16 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και κατά το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.[2]

Η Αγία Ελεούσα, υπήρξε κάποτε θέρετρο των Ιταλών, όταν κατείχαν το νησί.[3]

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αγία Ελεούσα βρίσκεται στην κεντρική Ρόδο, σε λοφώδη περιοχή ανάμεσα στις κορυφές Ψίνθος και Φουντουκλί, πάνω στο δρόμο για την περιοχή «Πεταλούδες». Έχει υψόμετρο 270 και απέχει από την πόλη της Ρόδου 40 περίπου χλμ. προς τα ΝΔ.[1][3][4][5]

Πληθυσμικά στοιχείαΕπεξεργασία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 104 (1961), 9 (1971), 0 (2001), 16 (2011).[1][6][7][8]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»Επεξεργασία

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Διμυλιάς

  • Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Διμυλιάς και προσαρτήθηκε στο δήμο Καμείρου
  • Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Καμείρου και προσαρτήθηκε στο δήμο Ρόδου

Το Γκιζάνι της ΡόδουΕπεξεργασία

Διακόσια μέτρα από την κεντρική πλατεία του οικισμού, υπάρχει κυκλική υδατοδεξαμενή όπου διατηρούνται κάποια γκιζάνια, σε ένα από τα κέντρα προστασίας και ενημέρωσης του νησιού.

Το Γκιζάνι (Squalius ghigii) είναι ένα μικρό ψάρι του γλυκού νερού, το οποίο ζει αποκλειστικά στη Ρόδο. Θεωρείται ένα από τα πλέον απειλούμενα με εξαφάνιση, είδη ψαριών γλυκού νερού στην Ευρώπη και προστατεύεται τόσο από την Ευρωπαϊκή, όσο και από την Ελληνική Νομοθεσία. Συμπεριλαμβάνεται στο Παράρτημα ΙΙ της Κοινοτικής Οδηγίας για την Προστασία των Βιοτόπων (92/43/EEC), ως είδος προτεραιότητας, καθώς και στο Κόκκινο Βιβλίο Απειλούμενων Ειδών της Ελλάδας. Επίσης προστατεύεται από την Ελληνική Νομοθεσία με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981.

Εκτός από τη δεξαμενή και τα έργα υδροληψίας της πηγής, στην ίδια περιοχή είχαν γίνει, κατά την περίοδο της Ιταλικής κατοχής της Ρόδου, έργα διαμόρφωσης του χώρου με τοιχία, σκάλες και αμφιθεατρικά καθίσματα. Στα πλαίσια του έργου Life-Φύση για το γκιζάνι, έγινε επισκευή της υδατοδεξαμενής και κατασκευάστηκαν πλακόστρωτα και καθίσματα, καθώς και ένα περίπτερο που στεγάζει έκθεση με πληροφοριακό υλικό στη μορφή εντύπων και εφαρμογής multimedia (σε info-point) για το γκιζάνι.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 statistics.gr
  2. Πάπυρος Λαρούς
  3. 3,0 3,1 «Διακοπές»
  4. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  5. Χάρτες «ROAD»
  6. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  7. Δομή
  8. Πρόγραμμα Καλλικράτης

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Χάρτες «ROAD»
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • eetaa.gr
  • life-gizani.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία