Η Αγιολογία είναι ο κλάδος της χριστιανικής θεολογίας, που μελετά τους βίους των αγίων. Η μελέτη της αγιολογίας εκτός του ότι αποτελεί ένα είδος κατήχησης των Χριστιανών, προσφέρεται παράλληλα και για έρευνα θεμάτων που σχετίζονται με τη θεολογία, ιστορία, πολιτική αλλά και την κοινωνία και πολιτισμό της εποχής που ζήσανε οι υπό μελέτη Άγιοι.

Τα αγιολογικά κείμενα υπήρξαν ένα από τα σπουδαιότερα και δημοφιλέστερα είδη της βυζαντινής γραμματείας καθώς βρισκόταν στην πρώτη σειρά των προτιμήσεων του κοινού όλων των τάξεων και των κοινωνικών στρωμάτων.[1] Τα σπουδαιότερα συγγράφονται τον 4ο-5ο και 14ο αιώνα, ενώ αξιόλογη ακμή αγιολογικών κειμένων παρατηρείται και από τον 9ο μέχρι τον 11ο αιώνα.[2]

Η σπουδαιότητα της αγιολογίας ως επιστήμης έγκειται στο ότι προσφέρει ανεξάντλητο πλούτο ιστορικών πληροφοριών για το δημόσιο και ιδιωτικό βίο της εποχής τους.[3]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Σοφιανός Ζ. Δημήτριος, «Οι βυζαντινοί άγιοι του ελλαδικού χώρου μέσα από τις πηγές και τα κείμενα», 2η έκδ., Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 1998, σελ. 9.
  2. Ορθόδοξη Βικιπαίδεια
  3. Αμαλία Κ. Ηλιάδη. «Εισαγωγή στην Αγιολογία της Μέσης Βυζαντινής περιόδου». www.matia.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2016. 

Επιπλέον βιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Δ. Τσάμης, Αγιολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Θεσσαλονίκη 1999.
  • Π. Β. Πάσχος, Άγιοι, οι φίλοι του Θεού. Εισαγωγή στην Αγιολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Αθήνα 1997
  • Θ. Δετοράκης, Εισαγωγή στη σπουδή των αγιολογικών κειμένων, Ρέθυμνο 1992
  • Κ. Μέντζου-Μεϊμάρη, Βυζαντινή Αγιολογική Βιογραφία, Αθήνα 2002
  • Δ. Σοφιανός., «Η Ορθόδοξη Αγιολογία σημαντικό κεφάλαιο της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Γραμματείας», Πρακτικά Διορθοδόξου Επιστημονικού Συνεδρίου “Κων­σταν­τί­νος ο Υδραίος – Νεομάρτυρες προάγγελοι της αναστάσεως του Γένους, Ύδρα 2007, σελ 77-101.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

el:Αγιογραφία