Άνοιγμα κυρίου μενού

O Αλβέρτος ο Μέγας (Albertus Magnus, περίπου 1200 - 15 Νοεμβρίου 1280), ο επικαλούμενος Doctor Universalis (διδάσκαλος πασών των επιστημών), ήταν θεολόγος και φιλόσοφος, άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Διδάσκαλοι της Εκκλησίας
Αλβέρτος ο Μέγας
AlbertusMagnus.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Albertus Magnus (Γερμανικά)
Γέννηση1200 (περίπου)[1]
Lauingen[2][3][4]
Θάνατος15  Νοεμβρίου 1280[4]
Κολωνία[3][4]
Τόπος ταφήςΚολωνία
ΨευδώνυμοDoctor Universalis
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Eορτασμός αγίου15 Νοεμβρίου
Θρησκευτικό τάγμαΤάγμα των Δομινικανών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςλατινική γλώσσα[4]
Γερμανικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Πάδοβας[4]
Πανεπιστήμιο του Παρισιού[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχημικός[4]
dominican friar
μουσικολόγος
φιλόσοφος[4]
συγγραφέας[4]
θεωρητικός της μουσικής
καθηγητής πανεπιστημίου
οικονομολόγος
αστρολόγος
εντομολόγος
θεολόγος[4]
γεωγράφος
πνευματικός
μοναχός[4]
καθολικός ιερέας
βοτανολόγος[6]
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο του Παρισιού
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαεπίσκοπος[3][4]
bishop of Regensburg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Γεννήθηκε στο Λάουινγκεν της Γερμανίας, σπούδασε στην Πάντοβα και στο Παρίσι, έγινε Δομινικανός μοναχός και το 1260 επίσκοπος του Ρέγκενσμπουρκ.

Δίδασκε ότι τα χριστιανικά δόγματα (Αγία Τριάδα, ενσάρκωση, Ανάσταση) πρέπει να πιστεύονται απλώς χωρίς να επιχειρείται η εξήγησή τους με την λογική και ότι όταν υπήρχε διάσταση απόψεων έπρεπε να προτιμάται ο Ιερός Αυγουστίνος από τους αρχαίους φιλοσόφους.

Σχολίασε όσα έργα του Αριστοτέλη του ήταν προσιτά σε λατινικές μεταφράσεις και τον θεωρούσε ως «ευρισκόμενον μεταξύ των Επικουρείων αφενός και των Πυθαγορείων και Σωκρατικών αφετέρου». Από τη διδασκαλία του Αριστοτέλη απέρριπτε την περί αιωνιότητος του κόσμου διδασκαλία του και τον περί ψυχής ορισμό του. Ασχολήθηκε επίσης με τη βοτανική και τη ζωολογία. Το κύριο θεολογικό του έργο περιέχεται στη Summa Theologiae.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία