Αναγνώστης Στριφτόμπολας

Ο Αναγνώστης (Δημήτριος) Στριφτόμπολας ήταν Έλληνας αγωνιστής και οπλαρχηγός του 1821 με καταγωγή από την Κέρτεζη Καλαβρύτων.

Αναγνώστης Στριφτόμπολας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα γεννήσεωςΔημήτριος[1]
Γέννηση1778
Κέρτεζη Αχαΐας
Θάνατος14  Απριλίου 1821
Λεβίδι Αρκαδίας
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταεπαναστάτης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821 και Μάχη του Λεβιδίου

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Κέρτεζη Καλαβρύτων το 1778[2]. Το πραγματικό όνομα του ήταν Δημήτριος αλλά ονομάστηκε Αναγνώστης από τους δασκάλους του λόγω του ότι ήταν ιδιαίτερα επιμελής μαθητής.

Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική και είχαν αποκτήσει δύο γνωστές κόρες, τη Βασιλική και την Αικατερίνη[3] κι έναν γνωστό γιό τον Γεώργιο, όπου και αυτός υπήρξε αγωνιστής της Επανάστασης.

Ο Στριφτόμπολας είχε συγγενική σχέση και με τους Κολοκοτρωναίους, καθώς η γιαγιά του, σύζυγος του παππού του Δημητρίου, ήταν αδερφή του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη, πατέρα του Γέρου του Μωριά, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Το 1800 αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Τριπολιτσά για να εργαστεί ως διδάσκαλος. Εκεί όμως αντί να μαθαίνει τα παιδιά γράμματα τα μάθαινε την τέχνη του πολέμου, και ειδικά πως να χειρίζονται το μαχαίρι. Ήταν άσπονδος εχθρός των Τούρκων και φιλονικούσε συνέχεια μαζί τους, ώσπου μία μέρα σκότωσε κάποιον Τούρκο. Το 1805 κατέφυγε στην ορεινή περιοχή της Λακωνίας και έπειτα στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχτηκε στον Αγγλικό στρατό. Το 1814 επέστρεφε στην περιοχή των Καλαβρύτων και το 1818 στην Τριπολιτσά ως σωματοφύλακας του Ασημάκη Ζαΐμη. Το 1817 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Όταν βρίσκονταν στην Τριπολιτσά αρρώστησε βαριά και φοβούμενος τους Τούρκους κατέφυγε στο σπίτι του Ιωάννη Στεφανόπουλου, ωρολογοποιού στο επάγγελμα, ο οποίος έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τους Τούρκους, έως ότου ανάρρωσε. Το 1821 συγκρότησε πολυάριθμο επαναστατικό σώμα με επικεφαλής 15 μπουλουξίδες, με το οποίο πήρε μέρος στην πολιορκία και την κατάληψη των Καλαβρύτων στις 21 Μαρτίου του 1821. Στη συνέχεια πολέμησε με τα παλληκάρια του στην πολιορκία του Ακροκορίνθου, στη μάχη του Λεβιδίου όπου και σκοτώθηκε.

Ανώνυμος συγγραφέας του 1850 που αφηγείται λεπτομέρειες της δράσης της οικογένειας Στριφτόμπολα, αναφέρει την παρουσία της ομάδας του Αναγνώστη Στριφτόμπολα στη δοξολογία και ορκωμοσία αγωνιστών στην Αγία Λαύρα την 17 Μαρτίου 1821 (εορτή του Αγίου Αλεξίου, πολιούχου των Καλαβρύτων). Αναφέρει μάλιστα ότι μέλος της εν λόγω ομάδας ήταν ο σημαιοφόρος της σημαίας με τον Φοίνικα.[4] Η παρουσία του Αν. Στριφτόμπολα στις πρώτες πολεμικές ενέργειες στα Καλάβρυτα και μετέπειτα στο Λεβίδι πιστοποιείται από έγγραφο που υπογράφουν το 1827 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και άλλοι ήρωες της Επανάστασης. Ως αγωνιστής αναφέρεται και ο γιος του Γεώργιος.[5]

Ανεψιός του ήταν ο Αλέξιος Στριφτόμπολας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. repository-dbp.ekt.gr/dbp/bitstream/11647/2934/1/4155_w.pdf.
  2. Σαν Σήμερα
  3. Δημήτριος Γεωργίου Πανόπουλος, Χονδρογιανναίοι. Η τραγωδία των πρώτων επαναστατών του 1821, Εκδόσεις Ιωάννη Πικραμένου, Πάτρα 2009. ISBN 978-960-92482-2-8, σελ. 74
  4. Ανωνύμου με αρχικά Α.Κ., Απαντήσεις και παρατηρήσεις εις το ανωνύμως εκδοθέν αχρονολόγητον φυλλάδιον επωνομαζόμενον «Ιστορικαί Αλήθειαι ή η Πετιμεζαϊκή οικογένεια», Ναύπλιο, 1850. Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
    Σελ. 7: "Στρατιωτικοί δε αρχηγοί … επί της ενάρξεως της επαναστάσεώς μας, εν Αγία Λαύρα και εν Καλαβρύτοις, ήτον πρώτος ο Αναγνώστης Στριφτόμπολας …. Είχε δεκαπέντε περίπου μπουλουξίδες … τον ανδρείον Αναγνώστην Κορδή εκ του τμήματος των Χασίων, Σημαιοφόρον, όστις εβάσταξε την πρώτην Σημαίαν της παλιγγενεσίας, όταν εψάλη ικετήριος δοξολογία εις τον Ύψιστον υπέρ ευοδόσεως της Ελληνικής κατά των Τούρκων επιχειρήσεως την 17 Μαρτίου 1821 εν των Ναώ της υπεραγίας Θεοτόκου, την οποίαν Σημαίαν σήμερον εικονίζουσιν εις τας χείρας του Ιεράρχου Γερμανού Παλαιών Πατρών…»
  5. «Ιατρίδης, Πέτρος Ευστρατίου. Η πρώτη νικητήριος μάχη της Ελληνικής Επαναστάσεως ή ο Αναγνώστης Στριφτόμπολας, Πάτραι :Εκ του Τυπογραφείου Α. Σ. Αγαπητού,1860, σελ. 53, 54.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2012. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Φωτάκου, Πελοποννήσιοι αγωνιστές του 1821. Νικηταρά απομνημονεύματα, Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 1996.