Ανδρέας Κουντουριώτης

Έλληνας διλωμάτης

Για τον συνονόματό του δείτε Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.

Ανδρέας Κουντουριώτης
Andreas Kountouriotis 214.JPG
Ο Ανδρέας Κουντουριώτης στην εφημερίδα Άστυ (1889)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ανδρέας Κουντουριώτης (Ελληνικά)
Γέννηση1820
Ύδρα
Θάνατος1895
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διπλωμάτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΚαρλότα Καλλέργη
ΤέκναΓεώργιος Α. Κουντουριώτης[1]
ΓονείςΓεώργιος Κουντουριώτης
ΑδέλφιαΘεόδωρος Κουντουριώτης
Καλλιόπη Κουντουριώτη
Μαρία Κουντουριώτη
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων
Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (1859–1860)
Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (1860–1862)
Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας (Ιανουάριος 1860 – Ιουλίου 1860)
Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως της Ελλάδας (15ιουλ. / 27  Νοεμβρίου 1865γρηγ. – 18ιουλ. / 30  Νοεμβρίου 1865γρηγ.)
Commons page Σχετικά πολυμέσα


Ο Ανδρέας Γ. Κουντουριώτης (1820-1895) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Γεωργίου Κουντουριώτη. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και την εποχή του Όθωνα εισήχθη στο διπλωματικό σώμα. Διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών και το 1855 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη. Την εποχή του Γεωργίου Α΄ βρέθηκε ως πρεσβευτής της Ελλάδας στη Φλωρεντία, την Κωνσταντινούπολη για δεύτερη φορά, και το Παρίσι (1875). Μάλιστα κατά τη διαμονή του στο Παρίσι ήταν αυτός που πρότεινε στον Γεώργιο Α΄ να διορίσει πρωθυπουργό τον νέο τότε πολιτικό Χαρίλαο Τρικούπη.

Είχε εκλεγεί βουλευτής και είχε χρηματίσει υπουργός Εξωτερικών (1859)[2], και εσωτερικών (1860). Το 1888 διορίστηκε μέγας αυλάρχης, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον θάνατό του.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1895. Νυμφεύτηκε την Καρλότα Δημητρίου Καλλέργη και είχε γιους τον Γεώργιο και τον Λάζαρο. Γιος του τελευταίου ήταν ο Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.
  2. Δύο φορές: από 29/05/1859 έως 12/01/1860 και από 18/04/1860 έως 26/05/1862 Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.51