Ανδρέας της Σλαβονίας


Ο Ανδρέας, ουγγρ. András (1268 - 1278) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν δούκας της Σλαβονίας (1274).

Ανδρέας της Σλαβονίας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1268
Θάνατος1278
Οικογένεια
ΓονείςΣτέφανος Ε΄ της Ουγγαρίας και Ελισάβετ η Κουμάνα[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδούκας της Σλαβονίας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ των Τερτερόμπα, κόρης τού Κέτεν χαν των Κουμάνων.

Ο πατέρας του έγινε βασιλιάς το 1270, αλλά απεβίωσε δύο έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο 10ετής Λαδίσλαος Δ΄, μεγαλύτερος αδελφός τού Ανδρέα. Αντιβασίλισσα ήταν η μητέρα του, αλλά στην πραγματικότητα κυβερνούσαν οι πλουσιότερες ευγενείς οικογένειες, όπως οι Κσακ και οι Κεσέγκι, που αντιμαχόταν για το πια θα επικρατήσει.

Ο Ερρίκος Α΄ Κεσέγκι μπαν της Σλαβονίας και ο σύμμαχός του Ιωακείμ Γκούτκελεντ θησαυροφύλακας, που προηγουμένως κρατούσε τον Λαδίσλαο Δ΄ σε αιχμαλωσία, απήγαγαν το 1274 τον Ανδρέα και τον πήγαν στη Σλαβονία σε μία προσπάθεια να τον απομακρύνουν από τον αδελφό του. Δύο μήνες μετά οι ανταγωνιστές των δύο ευγενών, ο Πέτερ Α΄ Κσακ παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας και οι σύμμαχοί του ελευθέρωσαν τον Ανδρέα. Σε επιστολή τού τέλους τού 1274 ο Ανδρέας αναφέρεται ως "δούκας της Σαλβονίας & Κροατίας"· γενικά αναφέρεται ως "δούκας Ανδρέας". Σύμφωνα με μία άποψη, ο πρώτος τίλος δηλώνει τον διάδοχο. Η επιστολή αναφέρεται σε ένα σχεδιαζόμενο γάμο τού Ανδρέα με μία συγγενή τού Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Ο Ανδρέας απεβίωσε μεταξύ 6 Απριλίου και 6 Νοεμβρίου τού 1278.

Το 1290 δολοφονήθηκε ο Λαδίσλαος Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφος τού Στεφάνου Ε΄, ο Ανδρέας Γ΄. Τότε ένας τυχοδιώκτης ανακοίνωσε, ότι είναι ο Ανδρέας και διεκδίκησε το στέμμα. Έδειξε το ιδιαίτερο σημάδι, που είχε από τη γέννησή του και έπεισε ακόμη και την Κουνιγκούντα (Κίνγκα), αδελφή τού Στεφάνου Ε΄ και σύζυγο τού Μπολέσλαφ Ε΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας. Ο απατεώνας από την Πολωνία εισέβαλε στην Ουγγαρία, αλλά ο Γεώργιος Μπάκσα, στρατηγός τού Ανδρέα Γ΄, τον απώθησε, αναγκάζοντάς τον να επιστρέψει στην Πολωνία. Ο ψευδο-Ανδρέας σύντομα φονεύθηκε από τους υποστηρικτές του.

Το 1317 ένας άλλος τυχοδιώκτης δήλωσε στη Μαγιόρκα, ότι είναι ο δούκας Ανδρέας. Σε μία επιστολή τού Σάντσο της Μαγιόρκα προς τον Ροβέρτο της Νάπολης (ανιψιό τού Λαδίσλαου Δ΄ και τού Ανδρέα) ο πρώτος αναφέρει, ότι τον φυλάκισε. Η περαιτέρω μοίρα τού δεύτερου ψευδο-Ανδρέα δεν είναι γνωστή.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
  • Érszegi, Géza; Solymosi, László (1981). "Az Árpádok királysága, 1000–1301 [The Monarchy of the Árpáds, 1000–1301]". In Solymosi, László. Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Historical Chronology of Hungary, Volume I: From the Beginning to 1526] (in Hungarian). Akadémiai Kiadó. pp. 79–187. ISBN 963-05-2661-1.
  • , Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói [Rulers of the House of Árpád] (in Hungarian). I.P.C. Könyvek. ISBN 963-7930-97-3.
  • Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [A family affair: The Conflict between Béla IV and Junior King Stephen in the 1260s] (in Hungarian). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4.
  • Zsoldos, Attila (2015). "Meghal a király: Árpád-házi rémhistóriák [The King dies: horror stories of the Árpád dynasty]". Múlt-kor (in Hungarian) (Nyár (Summer)): 49–53. ISSN 2061-3563.

ΑναφορέςΕπεξεργασία