Αντίρριο Αιτωλοακαρνανίας

οικισμός στην Ελλάδα
(Ανακατεύθυνση από Αντίρριο)

Συντεταγμένες: 38°20′06″N 21°45′37″E / 38.33500°N 21.76028°E / 38.33500; 21.76028

Το Αντίρριο είναι χωριό του Νομού Αιτωλοακαρνανίας νοτιοανατολικά του Μεσολογγίου[1] και νοτιοδυτικά της Ναυπάκτου, έναντι από το Ρίο. Σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται στους 1.018 μόνιμους κατοίκους[2].

Αντίρριο
Το φρούριο του Αντιρρίου και στο βάθος η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης».
Η τοποθεσία στον χάρτη της Χώρας
Η τοποθεσία στον χάρτη της Χώρας
Αντίρριο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΑιτωλοακαρνανίας
ΔήμοςΝαυπακτίας
Δημοτική ΕνότηταΑντιρρίου
Γεωγραφία και Στατιστική
Γεωγραφικό ΔιαμέρισμαΣτερεάς Ελλάδας
Υψόμετρο4
Πληθυσμός1.018 (2011)
Πληροφορίες
Ταχ. κωδικός30020
Τηλ. κωδικός26340

Γενικά και ιστορικά στοιχεία Επεξεργασία

Ο οικισμός είναι κτισμένος στο βόρειο όριο του στενού Ρίου - Αντιρρίου πάνω στο ακρωτήρι του Αντιρρίου[3]. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Μολύκριον Ρίον από την αρχαία πόλη Μολύκρεια ή Μολυκρία ή Μολύκριον που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση.

Μετά την οθωμανική κατάκτηση το Αντίρριο απέκτησε στρατηγική σημασία λόγω της ανέγερσης του ομώνυμου κάστρου εκεί και έγινε στόχος αρκετών πολεμικών επιχειρήσεων: συγκεκριμένα το 1603 κατελήφθη προσωρινά από τους Ιωαννίτες ιππότες ενώ τα επόμενα χρόνια το κάστρο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των Βενετοτουρκικών πολέμων για να επισκευαστεί από τους Βενετούς. Αργότερα πέρασε εκ νέου υπό οθωμανική κυριαρχία, στην οποία παρέμεινε σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης μέχρι το 1829, έτος κατά το οποίο απελευθερώθηκε[4]. Μερικά χρόνια αργότερα, κατά την απογραφή του 1844, ο οικισμός διέθετε μόλις 14 κατοίκους[5].

Σήμερα ο οικισμός είναι συγκοινωνιακός κόμβος της Δυτικής Στερεάς με την Πελοπόννησο. Η σύνδεση γίνεται με φέρρυ μπόουτ που εκτελούν το δρομολόγιο Αντιρρίου - Ρίου, αλλά και με την σύγχρονη καλωδιωτή γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου «Χαριλαος Τρικούπης».

Διοικητικά υπαγόταν ως κοινότητα μέχρι το 1997 στην Επαρχία Ναυπακτίας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα και πρωτεύουσα του Δήμου Αντιρρίου. Από το 2011, μετά τις αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του διοικητικού προγράμματος Καλλικράτης, αποτελεί έδρα της ομώνυμης (τοπικής) κοινότητας που υπάγεται στο Δήμο Ναυπακτίας[2]. Εκκλησιαστικά το Αντίρριο υπάγεται στη Μητρόπολη Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου ενώ η κεντρική εκκλησία του είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο[6].

Στην περιφέρεια της Κοινότητας Αντιρρίου ανήκουν επίσης οι μικροί οικισμοί Καραούλια, Σπαρτόραχη, Μυρτιά και Μεσόκαμπος.

Εκπαίδευση Επεξεργασία

Από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι και τον Μάιο του 2019, το Αντίρριο φιλοξενούσε το τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το οποίο καταργήθηκε με τον νόμο 4610/2019 (ΦΕΚ 70 Α/19). Με τον ίδιο νόμο το τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ συγχωνεύτηκε με το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ΤΕ του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα την Πάτρα.

Αξιοθέατα Επεξεργασία

Στο Αντίρριο υπάρχει το ομώνυμο κάστρο που κτίστηκε από τους Οθωμανούς αρχικά κατά τα τέλη του 15ου αιώνα (επί Βαγιαζήτ Β΄) ως Κάστρο της Ρούμελης[4][7][8]. Μάλιστα έλαβε, μαζί με το Κάστρο του Ρίου που βρίσκεται στα γειτονικά πελοποννησιακά παράλια, την ανεπίσημη ονομασία Μικρά Δαρδανέλια[4][7]. Διατηρείται σε καλή κατάσταση[4] και είναι επισκέψιμο, ενώ στους χώρους του πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις[7], κυρίως κατά τους θερινούς μήνες. Πάνω στο κάστρο βρίσκεται παραδοσιακός πέτρινος φάρος[9] ύψους 9 μέτρων, ο οποίος κτίστηκε το 1880.

Απογραφές Πληθυσμού Επεξεργασία

Απογραφή 1844 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 14[5] 320[1] 442[1] 415[1] 493[1] 702[1] 736[1] 676[1] 1064 1018[2]

Φωτοθήκη Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ. 78.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Αντίρριο (το) Δήμου Ναυπακτίας Τοπική Κοινότητα Αντιρρίου. Αιτωλοακαρνανία – Στερεά Ελλάδα». dhmos.gr. Δήμοι, πόλεις και χωριά Ελλάδας. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε., τόμος 3, σελ. 219.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Συλλογικό, Αιτωλοακαρνανία. Φυσικό Περιβάλλον, Ιστορία, Μνημεία, Οικολογικές και Πολιτιστικές Διαδρομές, ΤΕΔΚ Αιτωλοακαρνανίας - ΕΕΤΑΑ ΑΕ, Αθήνα 1995, σελ. 82.
  5. 5,0 5,1 Ι. Δ. Σταματάκη, Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων, Εκ του Τυπογραφείου Γ. Βλασσαρίδου, Εν Αθήναις, 1846, σελ. 24.
  6. «Αντίρριο». nafpaktos.gr. Δήμος Ναυπακτίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016. 
  7. 7,0 7,1 7,2 «Το κάστρο του Αντιρρίου». imerisia.gr. ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line. 2 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2016. 
  8. Παπαθανασίου, Μανώλης. «Κάστρο Αντιρρίου». Καστρολόγος. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022. 
  9. «Φάρος Αντιρρίου». faroi.com. Φάροι της Ελλάδας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016. 

Περαιτέρω ανάγνωση Επεξεργασία

Βλέπε επίσης Επεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία