Άνοιγμα κυρίου μενού

Αριστοτέλης Καλέντζης

Έλληνας τρομοκράτης, εθνικοσοσιαλιστής ακτιβιστής, διανοούμενος και συγγραφέας

Ο Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης (γενν. 8 Αυγούστου 1952)[3] είναι Έλληνας εθνικοσοσιαλιστής ακτιβιστής, διανοούμενος και συγγραφέας. Είναι μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες του ελληνικού νεοναζισμού της Μεταπολίτευσης.[4] O ίδιος, αυτοπροσδιορίζεται ως «Πλατωνικός», θεωρώντας ωστόσο ότι οι χαρακτησισμοί του «ναζιστή» ή του «φασίστα» που του αποδίδουν οι αντίπαλοί του δεν τον ενοχλούν, αλλά -αντίθετα- τον τιμούν.[5]

Αριστοτέλης Καλέντζης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 8  Αυγούστου 1952
Θράκη
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
ακτιβιστής
τρομοκράτης[1][2]

Πίνακας περιεχομένων

Νεανική δράση και καταδίκηΕπεξεργασία

Ο Καλέντζης δραστηριοποιήθηκε στα νεανικά του χρόνια στο χώρο της ελληνικής ακροδεξιάς, εντασσόμενος στο Κόμμα της 4ης Αυγούστου του Κωνσταντίνου Πλεύρη.[6] Εκείνη την εποχή συνέδραμε και τους Ιταλούς νεοφασίστες της οργάνωσης Ordine Nuovo (Νέα Τάξη).[7]

Στις 24 Φεβρουαρίου 1977 ο Καλέντζης συνελήφθη μαζί με ομοϊδεάτες του «βομβιστές» για κατοχή εκρηκτικών και όπλων,[8] σε διαμέριστα (γιάφκα) στα Κάτω Πατήσια. Σε αντίποινα, άλλοι σύντροφοι των συλληφθέντων απάντησαν με μπαράζ βομβιστικών ενεργειών με στόχο αριστερές οργανώσεις και έντυπα στην περιοχή της Αθήνας.[8] Στην δίκη που επακολούθησε, ο Καλέντζης καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλακή τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, τα οποία και εξέτησε.

Στην ίδια δίκη ήταν συγκατηγορούμενος και ο Κ. Πλεύρης για ηθική αυτουργία, αλλά απαλλάχτηκε. Ο Καλέντζης αργότερα, έγκλειστος στις φυλακές της Αλικαρνασσού αρχικά και κατόπιν της Κέρκυρας και αυτοχαρικτηριζόμενος ως «πολιτικός κρατούμενος», κατηγόρησε ανοικτά και δημόσια τον Πλεύρη ως χαφιέ και αργυρώνυτο της ΚΥΠ, μέσα από το βιβλίο του Δημοκρατία 80. Κάτεργο (1980) και τη μπροσούρα Η μαύρη βίβλος του Κώστα Πλεύρη. Ο Καλέντζης ουσιαστικά ισχυρίστηκε ότι ο Πλεύρης του την είχε στημένη και τον «πούλησε» στις αστυνομικές αρχές του καραμανλικού κράτους, όπως έκανε και με άλλους «εθνικιστές».[9]

Μετά την αποφυλάκισηΕπεξεργασία

Ο Καλέντζης μετά την αποφυλάκισή του δεν αναμείχθηκε ιδιαίτερα ενεργά στις πολιτικές διεργασίες του νεοναζιστικού χώρου της Ελλάδας, κρατώντας μια «αριστοκρατική» απόσταση έναντι των πραγμάτων, με παρεμβάσεις ιδεολογικού κυρίως χαρακτήρα. Φιλοξενήθηκε συχνά «σε διάφορα μοδάτα περιοδικά της εποχής, φωτογραφιζόμενος με τα χαρακτηριστικά μαύρα γυαλιά και συνοδευόμενος από ένα … ροντβάιλερ. Αρθρογραφούσε σε εφημερίδες, όπως Ελεύθερη Ωρα και Νέοι Ανθρωποι».[6] Ασχολήθηκε με τις αντίκες και τα συναφή αντικείμενα.[10]

Κατά καιρούς έχει κάνει δηλώσεις που προκάλεσαν ενδιαφέρον, όπως μιλώντας απαξιωτικά για τη Χρυσή Αυγή και την πολιτική παρουσία του παλιού του συντρόφου Νίκου Μιχαλολιάκου, ή εκφραζόμενος επαινετικά για φυσιογνωμίες του αναρχικού χώρου, όπως ο Χριστόφορος Μαρίνος και ο Νίκος Ρωμανός, ως ατόμων που χτύπησαν δυναμικά το κατεστημένο των κρατικών μηχανισμών της Ελλάδας.[3][11][5] Επίσης ο Καλέντζης, πολυγραφότατος, ασχολήθηκε και με την ποίηση και τον έμμετρο λόγο. Η λογοτεχνική γραφή του χαρακτηρίζεται από την «επιτηδευμένη καλλιέπεια, [τ]η σκόπιμη κατάχρηση αρχαϊσμών και λόγιων λέξεων, με πλήρη όμως υποταγή στους γραμματικούς κανόνες της δημοτικής».[12]

Τα τελευταία χρόνια ο Καλέντζης ασχολείται με την έφιππη τοξοβολία, την οποία εισήγαγε στην Ελλάδα.[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. www.ekathimerini.com/8009/article/ekathimerini/news/terror-unfettered-as-no-one-took-charge.
  2. www.washingtonpost.com/archive/politics/1977/04/09/greece-probes-rightist-undergrounds-role-in-violence/b222f7f2-3797-4bd4-b668-ef329d04d7b7/?noredirect=on&utm_term=.604649d6812b.
  3. 3,0 3,1 «Συνέντευξη με τον Αριστοτέλη Καλέντζη». Μαύρος Κρίνος. Ιούνιος 2008. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  4. Λακόπουλος, Νίκος (2014). Το μυθιστόρημα του ναζισμού: oι «ιππότες του τάγματος της Χρυσής Αυγής» και η λατρεία του Εωσφόρου. Αθήνα: Καστανιώτης. ISBN 978-960-03-5698-4. https://books.google.gr/books?id=Q5J2BQAAQBAJ&pg=PT214&lpg=PT214&dq=%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82+%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%82&source=bl&ots=KQU1EsaW1-&sig=SVtqm96Qhxz4Ut4r-6paHzKZ5O8&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjXhtCg_57cAhWhNOwKHRxHBkk4FBDoAQhUMAY#v=onepage&q=%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%82&f=false. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  5. 5,0 5,1 «Αποκλειστική συνέντευξη του National Circus: o Αριστοτέλης Καλέντζης μας αναλύει το φαινόμενο Χρυσή Αυγή». National Circus. Φεβρουάριος 2017. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14.  Σύμφωνα με τον Καλέντζη, ο Πλατωνισμός και η ανθρωπιστική παιδεία είναι καθόλα συμβατές με τον εθνικοσοσιαλισμό, αφού «ο πλέον πολυφυλετικός και πολυθρησκευτικός στρατός με απόλυτον αλληλοσεβασμό και αρμονία ήταν εκείνος του III Reich» (ενν. τα Waffen-SS).
  6. 6,0 6,1 6,2 Χασαπόπουλος, Νίκος (10 Φεβρουαρίου 2013). «Αρ. Καλέντζης: Από βομβιστής έφιππος τοξοβόλος». Το Βήμα. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=497518. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  7. Καλέντζης, Αριστοτέλης (17 Νοεμβρίου 2013). «Η Χρυσή Αυγή είναι η πινακοθήκη των ηλιθίων». taxydromos.gr. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  8. 8,0 8,1 Λακόπουλος, Νίκος (10 Απριλίου 2014). «Οι βομβιστές της Μεταπολίτευσης». Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=425163. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  9. Ιός (23 Ιουνίου 1996). «Η κατασκευή του χαφιέ, 2: Ο νεοφασίστας και το καρφί». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios1996/ios19960623b.htm. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  10. «Living underground. Μια κουβέντα με τον Αριστοτέλη Καλέντζη». Ough. 8 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  11. «Ο Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης για το Νίκο Ρωμανό». Μαύρος Κρίνος. Δεκέμβριος 2014. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 
  12. Ιός (17 Ιανουαρίου 1999). «H λογοτεχνία των Ελλήνων νεοφασιστών: Η νέα "στρατευμένη" τέχνη, 2». Ελευθεροτυπία. http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990117b.htm. Ανακτήθηκε στις 2018-07-14. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία