Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος Α΄

Αρχιεπίσκοπος

Ο Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεόδωρος Μηνόπουλος, 1848 - 19 Δεκεμβρίου[1] 1931) ήταν Έλληνας ιεράρχης που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κατά τα έτη 1902-1917 και 1920-1922.

Θεόκλητος Α΄ Μηνόπουλος
Theoklitos Athinon 1911.jpg
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος Α΄ στην Επετηρίδα του Συλλόγου των Μικρασιατών "Ανατολή"
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Θεόκλητος Α΄ (Ελληνικά)
Γέννηση1848
Τρίπολη
Θάνατος19  Δεκεμβρίου 1931
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχριστιανός ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜητροπολίτης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Καταγόταν από την Τρίπολη Αρκαδίας και έκανε διακεκριμένες σπουδές, καθώς απέκτησε και διδακτορικό στη φιλοσοφία από γερμανικό Πανεπιστήμιο. Εκάρη μοναχός και έγινε ηγούμενος στη Μονή Γοργοεπηκόου[2], έξω από την Τρίπολη. Το 1892 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Μονεμβασίας και Σπάρτης. Στα δέκα χρόνια που υπηρέτησε στη Μητρόπολη αυτή άφησε αξιόλογο έργο. Μεταξύ άλλων, εγκαινίασε τον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και άλλους ναούς, ίδρυσε Ιερατικό Σύνδεσμο και σχολή εξομολόγων Ιερέων, Επαγγελματική σχολή και Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία («Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης»), εξέδωσε περιοδικό και αναδιοργάνωσε μοναστήρια.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών - α' θητείαΕπεξεργασία

Το 1902 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Ως Αρχιεπίσκοπος, ίδρυσε εκκλησιαστικό ταμείο, ιεροδιδασκαλεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αναμείχθηκε όμως στις πολιτικές αναταραχές της εποχής. Παλαιότερα ήταν στέλεχος της Εθνικής Εταιρείας, ενώ ως Αρχιεπίσκοπος συντάχθηκε με τη βασιλική, αντιβενιζελική παράταξη[3]. Πολιτικοποίησε την Εκκλησία, την ανέμειξε στα εθνικά θέματα και πρωταγωνίστησε προσωπικά στην τελετή του «αναθέματος» κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Πεδίον του Άρεως το 1916. Για το λόγο αυτό, το ανώτατο ειδικό εκκλησιαστικό δικαστήριο, τον καθαίρεσε το 1917 και στο Θρόνο ανέβηκε ο Μελέτιος Μεταξάκης.

Άρνηση αναγνώρισης της μονής του Νεκταρίου ΚεφαλάΕπεξεργασία

Ο Νεκτάριος Κεφαλάς, επίσκοπος Πενταπόλεως, είχε ζητήσει από τον Θεόκλητο την αναγνώριση της μονής Αγίας Τριάδος που είχε δημιουργήσει στην Αίγινα. Μάλιστα παρότι είχαν περάσει πάνω από 10 χρόνια από την επαναλειτουργία της μονής Αγίας Τριάδος, ο Μητροπολίτης Θεόκλητος αρνείτο να αναγνωρίσει τη μονή, παρά την αρχική συγκατάθεσή του. Ο Νεκτάριος προσπάθησε να τον μεταπείσει, όμως μέχρι τέλους της ζωής του, δεν είδε το αίτημά του να πραγματοποιείται.[4]

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών - β' θητείαΕπεξεργασία

Με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο Μελέτιος θεωρήθηκε βενιζελικός και απομακρύνθηκε με απλό κυβερνητικό έγγραφο[5], ενώ ο Θεόκλητος επανήλθε στο θρόνο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922.

ΈργαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2011. 
  2. Μονή Γοργοεπηκόου[νεκρός σύνδεσμος], Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας
  3. Έτσι θέλουμε την Εκκλησία, Νίκος Σηφουνάκης, «Ελευθεροτυπία», 10/02/2008
  4. Ημερολόγιο –Αγιολόγιο 2020 Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, Εκδόσεις Σαϊτη, ISNB 978-618-83470-2-1.
  5. Η διαπλοκή Κράτους και Εκκλησίας, Γ. Καραγιάννη

ΠηγέςΕπεξεργασία


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Διονύσιος
Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης
1892-1902
Διάδοχος
Ακάκιος
Προκάτοχος
Προκόπιος Β΄
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος
1902-1917 (1η θητεία)
Διάδοχος
Μελέτιος
Προκάτοχος
Μελέτιος
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος
1920-1922 (2η θητεία)
Διάδοχος
Χρυσόστομος Α΄