Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Βενέδικτος Α' Ζαχαρίας (ιταλικά : Benedetto Zaccaria, περί το 1235 - 1307), ιδρυτής της Οικογένειας Ζαχαρία ήταν Γενουάτης του 13ου αιώνα που έγινε κύριος της Χίου (1304 - 1307) και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας (1288 - 1307). Ο Βενέδικτος Α΄ Ζαχαριάς γεννημένος στην Γένοβα ήταν δεύτερος γιος του Φαλκόνε Ζαχαρία με μια από τις συζύγους του Τζιουλιέττα ή Βεατρίκη, αδέλφια του ήταν ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας και ο Νικολίνο, ξάδελφος του ήταν ο Τεδίτσιος Ζαχαρίας και γιος του ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας. Υποστήριξε όλα τα μέλη της οικογένειας του στις εμπορικές τους επιχειρήσεις.

Βενέδικτος Ζαχαρίας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1248 (περίπου)
Γένοβα
Θάνατος1307
Χίος
Χώρα πολιτογράφησηςΔημοκρατία της Γένοβας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταέμπορος
διπλωμάτης
αξιωματικός
εξερευνητής[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΠαλαιολογίνα Ζαχαρία
ΤέκναΠαλαιολόγος Ζαχαρίας
ΑδέλφιαΕμμανουήλ Ζαχαρίας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος/

Σύμμαχος με τον Μιχαήλ Η΄ ΠαλαιολόγοΕπεξεργασία

Ο Βενέδικτος συνελήφθη από τους Βενετούς σε μάχη έξω από την Τύρο (1258).[2] Συμμετείχε σε μια αποστολή της Γένοβας στην αυλή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1264), η αποστολή απέτυχε αλλά η γνωριμία του με τον αυτοκράτορα του έφερε μεγάλα κέρδη.[3] Ύστερα από 11 χρόνια συνεχών διαπραγματεύσεων εμφανίστηκε ξανά στην αυλή του στην Κωνσταντινούπολη με τον αδελφό του Εμμανουήλ (1275). Ο Βενέδικτος παντρεύτηκε μια από τις αδελφές του αυτοκράτορα, σύμφωνα με τον Στούρτζα η σύζυγος του Βενέδικτου ήταν κόρη του Μέγα Δομέστικου Ανδρόνικου Δούκα Κομνηνού Παλαιολόγου και της συζύγου του Θεοδώρας Αγγελίνας Παλαιολογίνας, αδελφή του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄.[4] Οι ημερομηνίες όμως της ηλικίας της δεν ταιριάζουν με τα υπόλοιπα αδέλφια της ίσως είναι μέλος ενός άλλου κλάδου της οικογένειας των Παλαιολόγων. Ο Εμμανουήλ απέκτησε τον έλεγχο των μεταλλείων της στυπτηρίας στην Φώκαια. Η παραχώρηση αυτή αποδείχτηκε εξαιρετικά κερδοφόρα για τον Εμμανουήλ σε τέτοιο βαθμό που έπεισε τον αυτοκράτορα να απαγορεύσει το εμπόριο στυπτηρίας από την Μαύρη Θάλασσα αν και βρισκόταν σε χέρια Γενουατών εμπόρων.[5] Ο Βενέδικτος απεστάλη από τον αυτοκράτορα σαν πρέσβης στον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας (1280 - 1282) για συνομιλίες μεταξύ των Βυζαντινών και των Αραγωνέζων. Οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν σε συμμαχία με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο Σικελικός Εσπερινός (1282) και η σφαγή των Ανδεγαυών στην Σικελία, ο Κάρολος ο Ανδεγαυός δεν αποτελούσε από τότε απειλή για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.[6]

Ναύαρχος της ΓένοβαςΕπεξεργασία

 
Γενεαλογικό δέντρο της Οικογένειας Ζαχαρία

Ο Βενέδικτος επέστρεψε στην Γένοβα και διορίστηκε ναύαρχος (1284), σαν αρχηγός του Γενοβέζικου στόλου συνέτριψε την Πίζα στην μάχη της Μελόρια (1284), διηύθυνε 20 γαλέρες χωριστά από τον κύριο στόλο της Γένοβας που ήταν αρχικά αόρατες στους εχθρούς. Η αιφνίδια επίθεση είχε σαν αποτέλεσμα την συντριβή του στόλου της Πίζας και στην συνέχεια του ναυτικού της.

Συμμετείχε με το Βασίλειο της Καστίλης στην νικηφόρα εκστρατεία εναντίον του Μαρόκο υπό τον Σάντσο Δ΄ της Καστίλης, την ίδια εποχή εξυπηρέτησε τον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας μπλοκάροντας τα Αγγλικά και Φλαμανδικά λιμάνια. Ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος μπροστά στον κίνδυνο των Οθωμανών και των Βενετών τον κάλεσε για βοήθεια, ο Βενετός ναύαρχος Ρουτζέρο Μοροζίνι λεηλάτησε την Φώκαια (1296). Διέπρεψε σε πολέμους και έδωσε μάχες με ανδρεία για την υπεράσπιση της Τρίπολης και της Πτολεμαΐδα της Κυρηναϊκής. Ήταν άσπονδος εχθρός των Μουσουλμάνων, ενώ κατανάλωσε τεράστια ποσά της κολοσσιαίας περιουσίας του για τη χρηματοδότηση των σχεδίων προς επανάκτηση των Αγίων Τόπων.

Λόρδος της ΧίουΕπεξεργασία

Ο Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος ο Ωραίος διόρισε τον Βενέδικτο ναύαρχο (1302) και με την ιδιότητα αυτή κατέλαβε την Χίο (1304) που βρισκόταν σε συνεχή απειλή από Τούρκους πειρατές, έδωσε στην αρχή την κυβέρνηση του νησιού στον ανιψιό του Τεδίστιο. Την ίδια χρονιά κατέλαβε την Σάμο και την Κω που είχαν ερημωθεί, ο αυτοκράτορας τον διόρισε κυβερνήτη της Χίου και του παραχώρησε το νησί για μια δεκαετία υπό τον όρο να κυματίζει η σημαία της αυτοκρατορίας.. Ο Βενέδικτος από τότε ανέλαβε την κυβέρνηση της Χίου, πήρε τον τίτλο του λόρδου, οχύρωσε τη πόλη και εκμεταλλεύτηκε τα μαστιχόδεντρα. Ο Τεδίστιος κατέλαβε την Θάσο (1306) που ήταν καταφύγιο Ελλήνων πειρατών. Ο Βενεδικτος Α' Ζαχαρίας πέθανε (1307) και ο αδελφός του Εμμανουήλ πέθανε δυο χρόνια αργότερα (1309), τον διαδέχτηκε ο γιος του Παλαιολόγος Ζαχαρίας, το όνομα της συζύγου του δεν καταγράφεται αλλά ανήκε στην αυτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  2. Miller 1921, p. 284.
  3. Miller 1921, p. 284.
  4. Sturdza (1999), p. 562.
  5. Miller 1921, pp. 284–285.
  6. Nicol 1993, pp. 69–70.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σσ. 5-6.
  • Miller, William (1921). "The Zaccaria of Phocaea and Chios (1275-1329)". Essays on the Latin Orient. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Nicol, Donald MacGillivray (1993). The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453. Cambridge: Cambridge University Press.
  • LOPEZ, Roberto S., Genova marinara nel Duecento. Benedetto Zaccaria ammiraglio e mercante, Messina-Milano, 1933.
  • Sturdza, M. D. (1999) Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (2e edition Paris)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Βενέδικτος Ζαχαρίας
Γέννηση: περί το 1235 Θάνατος: 1307
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κατάκτηση της Χίου από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κύριος της Χίου
 

1304 - 1307
Διάδοχος
Παλαιολόγος Ζαχαρίας