Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Βλαντίμιρ Αντρέγιεβιτς, ρωσ. Vladimir Andreyevich (1533 - 9 Οκτωβρίου 1569) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) τη Στάριτσα. Ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας με δική του περιοχή στη Ρωσία. Η περίπλοκη σχέση του με τον εξάδελφό του Ιβάν Δ΄ τον τρομερό δραματοποιήθηκε στην ταινία Ιβάν ο Τρομερός (1944) τού Σεργέι Αϊζενστάιν.

Βλαντιμίρ της Στάριτσα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1533
Μόσχα
Θάνατος1569
Αλεξαντρόβ
Αιτία θανάτουδηλητήριο
Συνθήκες θανάτουθανατική ποινή
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός Αρχαγγέλου
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Ρωσίας
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγοςd:Q4311522 (1551–1555)
Ευδοξία Ρομάνοβνα Οντοέβσκαγια (1555–1569)
ΤέκναΜαρίνα Βλαντιμίροβνα της Στάριτσα
Βασίλι Βλαντιμιρόβιτς
ΓονείςΑντρέι της Στάριτσα και Ευφροσύνα Σταρίτσκαγια
ΟικογένειαΡουρικίδες
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο μόνος γιος τού Αντρέι πρίγκιπα της Στάριτσα (γιου της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας) και της Ευφροσύνης Κοβάντσκαγιας, κόρης τού Αντρέι Σταρίσκι.

Πέρασε την παιδική του ηλικία υπό αυστηρή επίβλεψη στη Μόσχα. Το 1542 επανεγκαταστάθηκε στη Στάριτσα και Βερέγια, περιοχές που είχαν δοθεί ως εισόδημα στον πατέρα του. Εκεί νυμφεύτηκε και έζησε ως το 1553, οπότε ο Ιβάν Δ΄ ασθένησε σοβαρά. Κατά την ασθένεια αυτού οι βογιάροι αρνήθηκαν αρχικά να ορκιστούν πίστη στο βρέφος (μόνο επιζώντα γιο του), τον Ντμίτρι και αποφάσισαν να φέρουν τον Βλαντίμιρ στον θρόνο. Προς απογοήτευσή τους ο τσάρος ανάρρωσε, όμως άλλαξε συμπεριφορά και τρόπους. Κάλεσε τον Βλαντίμιρ στη Μόσχα και υπέγραψε μαζί του συμφωνία, κατά την οποία ο Βλαντίμιρ θα ζούσε στη Μόσχα με μικρή ακολουθία και θα απέφευγε επαφές με τους βογιάρους τού Ιβάν· όταν αποβίωνε ο Ιβάν Δ΄, ο Βλαντίμιρ θα γινόταν αντιβασιλιάς τού ανήλικου Ντμίτρι.

Αφού η μητέρα τού Βλαντίμιρ αναγκάστηκε να λάβει τον μοναστικό πέπλο και οι βογιάροι εξορίστηκαν, ο Ιβάν Δ΄ τού επέτρεψε να νυμφευτεί. Με τη δημιουργία της Οπρίτσινα οι υποψίες τού Ιβάν Δ΄ αναζωπυρώθηκαν. Το 1564 οι Οπρίτσνικς έκαψαν το ανάκτορο τού Βλαντίμιρ στη Μόσχα και οι πιο πολλές γαίες του κατασχέθηκαν από την οργάνωση αυτή. Το 1569 κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία από τον τσάρο και ο Βλαντίμιρ και τα τέκνα του αναγκάστηκαν να πιουν δηλητήριο στην κατοικία τού Ιβάν Δ΄ στο Αλεξαντρόβ. Μερικές ημέρες μετά η μητέρα του και η σύζυγός του, που διέμεναν στη μονή Γκορίτσι κοντά στη Βολόγκντα, με τη βία πνίγηκαν στον ποταμό Σέκσνα.

Το 1598 απεβίωσε άτεκνος ο Φιοντόρ Α΄, γιος τού Ιβάν Δ΄. Η εξόντωση της οικογένειας τού Βλαντίμιρ προκάλεσε την εξαφάνιση (των αρρένων) τού κύριου κλάδου των Ρουρικιδών και επέφερε δυναστική κρίση, γνωστή ως Περίοδος των Ταραχών. Η μόνη επιζήσασα κόρη τού Βλαντίμιρ Μαρία παντρεύτηκε τον Μάγκνους, γιο τού Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Όταν ο Μάγκνους απεβίωσε, η Μαρία κλήθηκε από τον τσάρο Μπορίς Γκοντουνόφ (κουνιάδο τού Φιοντόρ Α΄) να λάβει τον μοναστικό πέπλο σε μονή γειτονική της Τριαδικής Λαύρας του Αγ. Σεργίου. Το 1609 αλληλογραφούσε με τον ψευδο-Δημήτριο Β΄, που αυτοανακηρύχθηκε τσάρος (ο αληθής Ντμίτρι, γιος τού Ιβάν Δ΄, είχε αποβιώσει υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, μάλλον από τον Γκοντούνοφ). Η μετέπειτα μοίρα της δεν καταγράφτηκε.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1555 την Ευδοξία Ρομάνοβνα Οντοέβσκαγια και είχε τέκνα:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία