Άνοιγμα κυρίου μενού

Γεώργιος Μητσόπουλος

Έλληνας πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου

Ο Γεώργιος Μητσόπουλος (1912-2013) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεώργιος Μητσόπουλος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1912
Τρίκαλα
Θάνατος 12  Ιανουαρίου 2013
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
διδάσκων πανεπιστημίου
Εργοδότης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας (Οκτωβρίου 1977 – Νοεμβρίου 1977, Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1974)
Έλληνας υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας‎ (Ιανουαρίου 1950 – Μαρτίου 1950, Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950)
Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (από 1987)
Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (Ιανουαρίου 1999 – Δεκεμβρίου 1999)
πρύτανης (1975–1976, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1912 στα Τρίκαλα και απεβίωσε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2013. Ήταν το μοναδικό τέκνο του ηρωικού λοχαγού, πεσόντος στο Σαραντάπορο (9-10 Οκτωβρίου 1912) Γεωργίου Μητσόπουλου και της Ευφημίας (γ. Κοντοπάνου) από το Καρπενήσι.[1] Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ (1947) με αντικείμενο της διατριβής του περι της αναγνωριστικής αγωγής. Συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά και ιταλικά Πανεπιστήμια. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1953 υφηγητής Πολιτικής Δικονομίας στη Νομική Σχολή Αθηνών με μονογραφία περι της πιθανολογήσεως. Το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην έδρα της Πολιτικής Δικονομίας και το 1980 αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.[2] Το 1999 έγινε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε προπρύτανης και πρύτανης (1975 - 1976) του πανεπιστήμιου Αθηνών.[2][3] Ήταν επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Τύμπινγκεν (1985), του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (1993) και του Πανεπιστημίου της Νυρεμβέργης (Erlangen-Nurnberg) (2003).[4] Το 1987 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών[5], της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1999[6].

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Διετέλεσε πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Δικονομολόγων, μέλος της Αναθεωρητικής Επιτροπής του σχεδίου νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (1955-1964), μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας, καθώς και του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.[7] Επίσης, υπήρξε νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ως στέλεχος και τελικώς διευθυντής του νομικού της τμήματος (1938-1978).[2] Χριμάτισε υπηρεσιακός υφυπουργός εθνικής οικονομίας στην Κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη (1950)[8] και υπηρεσιακός υπουργός εσωτερικών στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (1977)[9] προκειμένου να αναλάβει την διενέργεια εκλογών. Τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος (1976) και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Τιμής (1999).[10]

Από τον γάμο του με την Άννα (γ. Αλεξιάδη) απέκτησε έναν υιό, τον Αλέξανδρο Μητσόπουλο,[11] και μία κόρη, την Ευφημία (Έφη) Μητσοπούλου, επίσης νομικό.[12]

Συγγραφικό έργοΕπεξεργασία

Μερικά από τα αυτοτελή του έργα είναι τα εξής:[10]

  • H αναγνωριστική αγωγή κατά το ελληνικόν δικονομικόν δίκαιον (1947)
  • H πιθανολόγησις εν τω αστικώ και δικονομικώ δικαίω (1952)
  • Πολιτική δικονομία (1972)
  • Mελέται Γενικής Θεωρίας του Δικαίου και Aστικού Δικονομικού Δικαίου I, (1983), II, (1997)
  • Tο πρόβλημα της έννοιας του δικαιικού πλάσματος (1998)
  • Le probleme de la fiction juridique (2001, έκδοση της Aκαδημίας Aθηνών)
  • Θέματα γενικής θεωρίας δικαίου και λογικής του δικαίου (2005)
  • Η έλλειψις νομίμου βάσεως ως λόγος αναιρέσεως (2005)
  • Thèmes de théorie générale et de logique du droit (2006, έκδοση της Aκαδημίας Aθηνών)
  • Τοπική: Νέα ρητορική και επιστήμη του δικαίου (2008)
  • Topique, Nouvelle rhétorique et science du droit (2009, έκδοση της Aκαδημίας Aθηνών)
  • Η δύση της αναλυτικής φιλοσοφίας του δικαίου (2012)

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. «Ευρυτανικός Παλμός.: Απονομή τιμής εις τον Ευρυτάνα Ακαδημαϊκόν Γεώργιον Μητσόπουλον». evrytanikospalmos.blogspot.gr. 16-03-2011. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  2. 2,0 2,1 2,2 Καράκωστας, Ιωάννης (2000). Νομική Σχολή (1837 - 1982), Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Αθήνα: εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, σελ. 123. 
  3. «Έγινε τελετή εις το Πανεπιστήμιο των Αθηνών επί τη αναλήψει των καθηκόντων της Συγκλήτου». Μακεδονία. 3 Σεπτεμβρίου 1975. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=77664&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARoASPAScASbASkASYASXASdASTASXASaAAgASYASZASlAScASJASVASPASaAAi&CropPDF=0. Ανακτήθηκε στις 16-08-2016. 
  4. Μπέης, Κώστας (Νοέμβριος 2003). «Αναγόρευση του καθηγητή και ακαδημαϊκού κ. Γεώργιου Μητσόπουλου σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Erlangen». Δίκη. http://www.kostasbeys.gr/articles.php?s=5&mid=1479&mnu=3&id=17263. Ανακτήθηκε στις 16-08-2016. 
  5. «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». www.academyofathens.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  6. «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της». www.academyofathens.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  7. Μπέης, Κώστας (Νοέμβριος 2003). «Εγκώμιο Γεωργίου Μητσοπούλου κατα την ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα». Δίκη. http://www.kostasbeys.gr/articles.php?s=5&mid=1479&mnu=3&id=17261. Ανακτήθηκε στις 16-08-2016. 
  8. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Υπηρεσιακή Κυβέρνηση ΘΕΟΤΟΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ (1950)». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  9. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (1974)». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  10. 10,0 10,1 «.:BiblioNet : Μητσόπουλος, Γεώργιος Γ». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  11. «Ιππιατρική». www.horseriders.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 
  12. «Effie G. Mitsopoulou». kgdi.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-08-16. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία