Άνοιγμα κυρίου μενού

Γιάννης Αποστολάκης

Έλληνας φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου

Ο Γιάννης Αποστολάκης (1886-1947) ήταν Έλληνας φιλόλογος, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής πανεπιστημίου. Αδελφός του ήταν ο ιατρός Γεώργιος Αποστολάκης.

Γιάννης Αποστολάκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1886[1][2]
Φιλιατρά
Θάνατος3  Απριλίου 1947
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Νέα ελληνική γλώσσα[3]
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο Χούμπολτ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου
φιλόλογος
κριτικός λογοτεχνίας
ΕργοδότηςΑριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Οικογένεια
ΑδέλφιαΓεώργιος Αποστολάκης

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1886 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου την περίοδο 1908-1911. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με τον ποιητή Κωνσταντίνο Χατζόπουλο και την ριζοσπαστική πολιτική Ένωση Σπουδαστών Βερολίνου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα υπηρέτησε σε διάφορα δημόσια σχολεία προτού αποσπαστεί στο Λαογραφικό Μουσείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1917. Το 1926 εξελέγη καθηγητής στην έδρα της νεοελληνικής φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η εκλογή του αυτή σήμανε την αναγνώριση της νεοελληνικής φιλολογίας ως αυτόνομο πεδίο σπουδών.[4][5][6]

Απεβίωσε στις 3 Απριλίου[7] 1947 στην Αθήνα.[4]

ΈργοΕπεξεργασία

Είχε σημαντική συμβολή στην ανάλυση και μελέτη του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού. Τα κείμενα του κατά κάποιους διακατέχονται από οξυδέρκεια αλλά και υπερβολή.[5] Πλέον θεωρείται αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αλλά κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου αποτελούσε μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες κριτικές φωνές.[6]

Την περίοδο από το 1915 έως το 1919 εξέδιδε μαζί με τους Γ. Αλιμπέρτη και Γ.Ν. Πολίτη το περιοδικό Κριτική και Ποίησις, όπου δημοσίευσε μερικά από τα κείμενά του. Συνεργάστηκε ακόμη με το περιοδικό ο Νουμάς. Στα κυριότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής[5][6]:

  • Το καλόν παρά Καντίω, 1913.
  • Η ποίησις στη ζωή μας, 1923.
  • Δημοτικά τραγούδια, 1929.
  • Τα τραγούδια μας, 1934.
  • Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, 1936.
  • Ο Κρυστάλλης και το δημοτικό τραγούδι, 1937.
  • Το τραγούδι της Αγίας Σοφίας, 1939.
  • Το κλέφτικο τραγούδι: το πνεύμα και η τεχνική του, 1950.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb112494989. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 Faceted Application of Subject Terminology. 187197. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb112494989. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 «Αποστολάκης, Γιάννης (Φιλιατρά, 1886 - Αθήνα, 1947)». Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 1. Εκδοτική Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Αποστολάκης, Γιάννης». Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017. 
  6. 6,0 6,1 6,2 «Αποστολάκης, Γιάννης». Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. εκδόσεις Πατάκη. 2007. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017. 
  7. «Γιάννης Αποστολάκης». Νέα Εστία 41 (475): 501. 15 Απριλίου 1947. http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=74375&code=1807. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία