Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γιαν Σουνς (ολλανδικά: Jan Soens, περ. 1547 - περ. 1611, γνωστός επίσης και ως Giovanni Sons) ήταν Ολλανδός ζωγράφος από το Ντεν Μπος.

Γιαν Σουνς
Γέννηση1547
Ντεν Μπος
Θάνατος1611[1][2]
Πάρμα
Χώρα πολιτογράφησηςΟλλανδία
Ιδιότηταζωγράφος
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη
Ρινάλντο και Αρμίντα, από το ποίημα του Τορκουάτο Τάσσο La Gerusalemme liberata (Η απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ)

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ μετοίκησε για να ζήσει στην Αμβέρσα μαζί με διευθυντή σχολείου, ονόματι Γιάκομπ Μπόον (Jacob Boon), όπου έμαθε μόνος του τα βασικά στοιχεία της ζωγραφικής.[3] Αφού έγινε ειδήμων, μετοίκησε διαμένοντας με τον ζωγράφο Χίλλις Μόστερτ και τον βοήθησε να δημιουργήσει τις τοπιογραφίες του, παρόμοιες με του αδελφού του, Φρανς Μόστερτ.[3] Μερικές από αυτές τις πρώιμες τοπιογραφίες μπορούσε κανείς να δει στην οικία του Χέντρικ Λάουβερς Σπίγκελ (Hendrick Louwersz Spieghel) την εποχή που ο Μάντερ συνέγραφε το βιβλίο του (1604).[3] Ο Σουνς και ο Μάντερ συναντήθηκαν κατά το ταξίδι του Μάντερ στην Ιταλία, όπου ο Σουνς δημιουργούσε μικρούς πίνακες για τον Πάπα ης Ρώμης.[3]

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης βρισκόταν στη Ρώμη από το 1573 και στην Πάρμα το 1575.[4] Ήταν ιδιαίτερα δραστήριος από το 1575 με τον Οίκο των Φαρνέζε στη Ρώμη, και στην Πιατσέντσα και στην Πάρμα στις αρχές του 17ου αιώνα.[5] Ζωγράφισε πίνακες με ιστορικό περιεχόμενο, όπως ο μανιεριστικής τεχνοτροπίας πίνακας Δίας και Αντιόπη,[6] καθώς και πίνακες με θρησκευτικά θέματα, τα οποία ανακλούσαν τα διατάγματα της Συνόδου του Τρέντο επί της τέχνης και τα ιδεώδη της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με την ευσέβεια.[7]

Απεβίωσε στην Πάρμα μεταξύ 1611 και 1614.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα Γιαν Σουνς.


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. RKDartists. 73747. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Artnet. giovanni-soens. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 (Dutch) Jan Soens στο Schilder-boeck του Κάρελ φαν Μάντερ, 1604, επιμέλεια από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Ολλανδικής Λογοτεχνίας
  4. Jan Soens[νεκρός σύνδεσμος] στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης
  5. Béguin (1990): 275; 278.
  6. «Museo di Capodimonte (Italian)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017. 
  7. Béguin (1990): 278.

ΠηγέςΕπεξεργασία