Ο Γιούζεφ Ρίμπιν Βιμπίτσκι, πολωνικά: Józef Rufin Wybicki‎ (29 Σεπτεμβρίου 1747 – 19 Μαρτίου 1822) ήταν Πολωνός νομικός, ποιητής, πολιτικός και στρατιωτικός ακτιβιστής. Είναι γνωστός ως ο συγγραφέας της "Μαζούρκας του Ντομπρόβσκι" (Mazurek Dąbrowskiego), εθνικός ύμνος της Πολωνίας από το 1927.

Γιούζεφ Βιμπίτσκι
Józef Wybicki by Marcello Bacciarelli 1811.png
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση29  Σεπτεμβρίου 1747[1][2][3][4]
Μπεντόμιν
Θάνατος10  Μαρτίου 1822
Manieczki
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠολωνικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής
πολιτικός
δικηγόρος
θεατρικός συγγραφέας
Περίοδος ακμής1775
Οικογένεια
Σύζυγοςd:Q15618112
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαConfederate of the Confederacy
deputy to the Sejm of the First Polish Republic
ΒραβεύσειςΤάγμα του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Λεγεώνα της Τιμής
Τάξη του Αγίου Στανισλάβου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΖωήΕπεξεργασία

Ο Βιμπίτσκι γεννήθηκε στο Μπόντεμιν, στην περιοχή της Πομερανίας στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία.[5] Η οικογένειά του καταγόταν από τη Πομερανική αρχοντιά.[6]

Φοίτησε σε σχολείο Ιησουιτών.[6] Ο Βιμπίτσκι εξελέγη ως βουλευτής στη Σέιμ του Ρέπνιμ, της συνόδου του πολωνικού κοινοβουλίου το 1767, την παραμονή της Πρώτης Διχοτόμησης της Πολωνίας[5]. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην εξέγερση γνωστή ως Συνομοσπονδία του Μπαρ (1768-1772), η οποία ήταν κατά της ρωσικής επιρροής και ο του βασιλιά Στανισλάβ Άουγκουστ Πονιατόβσκι.[5][6] Ήταν ένας από τους συμβούλους (κονσιλιάρζ) της Ομοσπονδίας και εργάστηκε ως διπλωμάτης[7]. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης μετέβη στην Ολλανδία όπου σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν.[6]

 
Ο Χένρικ Ντομπρόβσκι και ο Γιούζεφ Βιμπίτσκι συναντούν τον Ναπολέοντα στο Βερολίνο το 1806.

Επιστρέφοντας στην Πολωνία, συνδέθηκε με την Επιτροπή της Εθνικής Παιδείας στις δεκαετίες του 1770 και 1780.[5] Υποστήριξε τον βασιλιά Στανισλάβ Άουγκουστ Πονιατόβσκι και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις τους.[5][6] Βοήθησε στον σχεδιασμό του φιλελεύθερου κώδικα νόμων Ζαμόισκι στα τέλη της δεκαετία του 1770[8]. Από το 1788 έως το 1792, υπηρέτησε ως ακτιβιστής της Μεγάλης Δίαιτας για το Πατριωτικό Κόμμα, αν και δεν ήταν ένας από τους πρώτους του βουλευτές. Εκείνη την εποχή, περνούσε το περισσότερο χρόνο του στο κτήμα του, γράφοντας και συνθέτοντας όπερες.[5][6] Συμμετείχε στις εργασίες της Μεγάλης Δίαιτας που ξεκίνησαν το 1791[9]. Το 1792, στον απόηχο του πολωνορωσικού πολέμου του 1792, όπως και πολλοί από τους υποστηρικτές του Πονιατόβσκι, εντάχθηκαν στην Συνομοσπονδία Ταργκόβιτσα[10].

Συμμετείχε στην εξέγερση του Κοσιούσκο (1794)[5] και ήταν μέλος του Στρατιωτικού Τμήματος του Προσωρινού Συμβουλίου του Δουκάτου της Μασοβίας[11]. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης μετακόμισε στη Γαλλία.[6]

 
Γιούζεφ Βιμπίτσκι

Ήταν στενός φίλος των Ταντέους Κοσιούσκο και Γιαν Χένρικ Ντομπρόβσκι[12]. Με τον Ντομπρόβσκι οργάνωσαν την πολωνική λεγεώνα στην Ιταλία υπηρετώντας τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.[5] Το 1797, ενώ βρισκόταν στο Ρέτζο Εμίλια της Ιταλίας, έγραψε τη Μαζούρκα του Ντομπρόβσκι.[5] Το 1806 βοήθησε τον Ντομπρόβσκι να οργανώσε την Εξέγερση της Μεγαλύτερης Πολωνίας.[6]

Μετά τη δημιουργία του Δουκάτου της Βαρσοβίας το 1807, κατείχε διάφορες θέσεις στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και συνέχισε να εργάζεται σε αυτό μετά τη μετατροπή του δουκάτου σε Κογκρεσιακή Πολωνία.[6] Το 1817 έγινε πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κογκρεσιακής Πολωνίας[13].

Πέθανε στις 10 Μαρτίου του 1822 στο Μανιέτσκι στο Σριμ, τότε μέρος του Μεγάλου Δουκάτου του Πόσεν στη Πρωσία.[5]

ΈργαΕπεξεργασία

Ο Βιμπίτσκι ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιητής.[5] Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα και άλλα έργα με πολιτικά θέματα υπέρ των μεταρρυθμίσεων στην Πολωνία στη δεκαετία του 1770 και 1780.[5][6]. Τα έργα του της εποχής ανέλυαν το πολωνικό πολιτικό σύστημα, τις έννοιες της ελευθερίας και υποστήριζαν περισσότερα δικαιώματα για την αγροτιά.[14] Δημοσίευσε περισσότερα πολιτικά φυλλάδια στην δεκαετία του 1800, μαχόμενος για φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στο Δουκάτο της Βαρσοβίας.[6]

Η Μαζούρκα του Ντομπρόβσκι είναι το γνωστότερο έργο του Βιμπίτσκι.[6] Ήταν ο ανεπίσημος εθνικός ύμνος από την Εξέγερση του Νοεμβρίου του 1831.[5] Το 19277 υιοθετήθηκε επίσημα ως ο πολωνικός εθνικός ύμνος από το πολωνικό κοινοβούλιο (Σέιμ).[6]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121812571. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. wybicki-jozef. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (Πολωνικά) Internetowy Polski Słownik Biograficzny. jozef-rufin-wybicki-wiesz.
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 5,12 Bolesław Oleksowicz. «Józef WYBICKI». VIRTUAL LIBRARY OF POLISH LITERATURE. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2013. 
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 Omer Bartov (2007). Erased: Vanishing Traces of Jewish Galicia in Present-day Ukraine. Princeton University Press. σελίδες 121–122. ISBN 978-0-691-13121-4. 
  7. Mariana B. Michalika (1994). Kronika powstań polskich: 1794 – 1944 (στα Polish). "Kronika"-Marian B. Michalik. σελ. 10. ISBN 978-83-86079-02-5. 
  8. Richard Butterwick (1 Δεκεμβρίου 2011). The Polish Revolution and the Catholic Church, 1788–1792: A Political History. Oxford University Press. σελ. 285. ISBN 978-0-19-925033-2. 
  9. Richard Butterwick (1 Δεκεμβρίου 2011). The Polish Revolution and the Catholic Church, 1788–1792: A Political History. Oxford University Press. σελ. 285. ISBN 978-0-19-925033-2. 
  10. Władysław Zajewski (1989). Józef Wybicki (στα Polish). Książka i Wiedza. σελ. 10. ISBN 978-83-05-11947-4. 
  11. Aleksander Kociszewski (1982). Pieśnią i szablą: rzecz o twórcy hymnu narodowego (στα Polish). Iskry. σελ. 93. ISBN 978-83-207-0478-5. 
  12. Agnieszka Barbara Nance (2008). Literary and Cultural Images of a Nation Without a State: The Case of Nineteenth-century Poland. Peter Lang. σελ. 141. ISBN 978-0-8204-7866-1. 
  13. Jadwiga Lechicka (1962). Józef Wybicki (στα Polish). Państw. Wyd. nauk. σελ. 167. 
  14. Anna Grześkowiak-Krwawicz (17 Αυγούστου 2012). Queen Liberty: The Concept of Freedom in the Polish–Lithuanian Commonwealth. BRILL. σελίδες 126–127. ISBN 978-90-04-23121-4. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία