Δαφνούδι Σερρών

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 41°03′38″N 23°44′47″E / 41.06056°N 23.74639°E / 41.06056; 23.74639

Το Δαφνούδι είναι χωριό του Νομού Σερρών και βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, 22 χλμ. ανατολικά από την πόλη των Σερρών (ή 13 χλμ. βορειοανατολικά από το Χρυσό) και σε μικρή απόσταση από την κατάληξη του ορεινού όγκου του Μενοίκιου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 443 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Δαφνούδι
Δαφνούδι βρίσκεται στο τόπο Greece
Δαφνούδι
Δαφνούδι
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
Υψόμετρο157 m
Πληθυσμός443
Ταχ. κωδ.62050
Τηλ. κωδ.2324

Το όνομα του οικισμού μέχρι το 1928 ήταν "Νούσκα".

ΙστορίαΕπεξεργασία

ΑρχαιότηταΕπεξεργασία

Σε μικρή απόσταση (περίπου 1000 μ.) δυτικά από το Δαφνούδι και συγκεκριμένα στην τοποθεσία «Παλιοχώρι» έχει εντοπιστεί, με βάση την επιφανειακή κεραμική, η θέση ρωμαϊκού οικισμού,[1] από την οποία προέρχεται και το επιτύμβιο ανάγλυφο ενός Θράκα (του 2ου μ.Χ. αιώνα).[2]

Επίσης, στο λόφο «Καϊλιάς», που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Δαφνούδι, κοντά στα διοικητικά όρια με το χωριό Άγιος Χριστόφορος, σώζονται ερείπια (τείχη και θεμέλια κτηρίων) ενός αρχαίου οχυρωμένου οικισμού. Στις πλαγιές των γειτονικών λόφων ανακαλύφτηκαν τάφοι και όστρακα αγγείων ρωμαϊκής εποχής.[3] Από δω προέρχεται πιθανώς ένα άλλο επιτύμβιο ανάγλυφο Θράκα (του 1ου μ.Χ. αιώνα), που είχε βρεθεί παλιότερα στη γύρω περιοχή από κάτοικο του Αγίου Χριστοφόρου.[4]

Νεότεροι χρόνοιΕπεξεργασία

Πρώτοι κάτοικοι ήταν μετανάστες από άλλα μέρη, όπως τη Δράβοστα και τα Μέταλλα. Η ιστορία του χωριού αρχίζει, το έτος 1785, ίσως και παλιότερα γιατί στην περιοχή κατοικούσαν ήδη αρκετοί Τούρκοι. Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, κάτοικοι από την Δοβίστα και τα σημερινά Μέταλλα, μετακόμισαν στο Δαφνούδι, που τότε ονομάζονταν "Κάτω Νούσκα" . Το 1908 ονομάστηκε Δαφνούδι. Αφορμή για την αλλαγή, σύμφωνα με την παράδοση, στάθηκε η επίσκεψη του Βασιλιά Γεωργίου, στον οποίο οι κάτοικοι πρόσφεραν ένα στεφάνι από δάφνες, από τις οποίες προέκυψε το όνομα Δαφνούδι. Το 1914, εγκαταστάθηκαν στην Ανατολική πλευρά του χωριού πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.Το 1950 εγκαταστάθηκαν μόνιμα Σαρακατσάνοι στην δυτική πλευρά του χωριού από τα γύρω βουνά Μενοίκιο όρος.

Το Δαφνούδι έχει μεγάλη προσφορά στους εθνικούς αγώνες. Ο Νικόλαος Κονδράκης και ο Νικόλαος Αρίστος υπήρξαν παλικάρια του Εμμανουήλ Παππά κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Προς τιμήν αυτών, οι κάτοικοι έδωσαν τα ονόματα σε δυο κορυφές του Μενοίκιου, που βρίσκονται πάνω από το χωριό. Λέγεται ότι έπεσαν εκεί μαχόμενοι για την απελευθέρωση της πατρίδας ενώ στο Μακεδονικό Αγώνα πήραν μέρος όλοι οι κάτοικοι του χωριού.

Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου είναι κτισμένη το 1835 πάνω στα ερείπια παλαιότερου Ναού. Πρόκειται για έναν επιβλητικό ναό, με εξαίσιες τοιχογραφίες.

Αναφορικά με το σχολείο του χωριού η ιστορία του ξεκινά το 1865 εποχή κατά την οποία το κρυφό "σχολειό" κρατούσε τα ηνία. Ένας ιερέας μέσα στην εκκλησία, καθισμένος στο σκαμνί και στο σκοτάδι, προσπαθούσε να μυήσει στις ελληνοχριστιανικές ιδέες τους λίγους μαθητές του. Τότε ήρθε στο χωριό ο πρώτος επίσημος διδάσκαλος ο Γεροδιδασκαλούδας. Κατόπιν οι επόμενοι δάσκαλοι παρακίνησαν τους γονείς και τα παιδιά να μεταφέρουν μαρμάρινες πλάκες από το Μενοίκιο όρος και να κατασκευάσουν το νάρθηκα του ναού του Αγίου Αθανασίου. Το 1922 έγινε η μεταφορά του σχολείου. Με τις δαπάνες των κατοίκων και της Κοινότητας, χτίστηκε ένα μεγαλοπρεπές κτίριο με μεγάλο προαύλιο και σπουδαία εσωτερική και εξωτερική διακόσμηση στο χώρο όπου σήμερα στεγάζεται και το ΚΑΠΗ Δαφνουδίου.

Πανηγύρι Ζωοδόχου ΠηγήςΕπεξεργασία

Κάθε χρόνο, την ημέρα εορτασμού της Ζωοδόχου Πηγής διοργανώνεται, στο χώρο της ομώνυμης εκκλησίας, παραδοσιακό πανηγύρι.

ΠροσωπικότητεςΕπεξεργασία

Γεννήθηκαν στο Δαφνούδι

Σε παιδική ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του από το Δαφνούδι στην Αθήνα. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών (Νομικό Τμήμα) και της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (Διπλωματικό Τμήμα). Υπηρέτησε στο Υπουργείο Εξωτερικών από το 1989 έως τον θάνατό του (ως Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο Αλβανίας, 2015-18).

Ο Βασίλειος Μ. Τόλιος πρόσφερε επίσης τις υπηρεσίες του ως: Ακόλουθος Πρεσβείας (Υπ. Εξωτερικών, Αθήνα - 1989-91), ως Γραμματέας Πρεσβείας Β’, Διευθύνων το Προξενικό Γραφείο και Αναπληρωτής Επικεφαλής στην Πρεσβεία της Ελλάδος στο Τόκυο (1991-95), ως Γραμματέας Πρεσβείας Α’ στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη ( ΜΑ ΟΑΣΕ Βιέννη, 1995-99), ως Σύμβουλος Πρεσβείας Β’, Δ2 Δ/νση ΝΑΤΟ,  Υπουργείο Εξωτερικών, Υπεύθυνος για τα θέματα Ελέγχου Εξοπλισμών και Ασφάλειας (1999-2002), ως Σύμβουλος Πρεσβείας Β’, Αναπληρωτής Επικεφαλής στην Πρεσβεία της Ελλάδος στην Βαρσοβία, Άσκηση Ελληνικής Προεδρίας Ευρωπαϊκής Ένωσης (2002-05), ως Σύμβουλος Πρεσβείας Α’, Γ4 Δ/νση SCHENGEN, Υπουργείο Εξωτερικών, θέματα μεταναστεύσεως και θεωρήσεων (2005-07), ως Σύμβουλος Πρεσβείας Α’, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Σύδνεϋ Αυστραλίας (2008-2013), όπου και συνέβαλε τα μέγιστα στην οριστική συμφιλίωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας με την (λεγόμενη "Παλαιά") Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Σύδνεϋ και Νέας Νότιας Ουαλίας, επί μακαριστού Αρχιεπισκόπου Στυλιανού, ως Πληρεξούσιος Υπουργός Β’, Α5 Δ/νση Ρωσίας, Υπουργείο Εξωτερικών, Τμηματάρχης Ρωσίας (2013-15).

Ήταν νυμφευμένος με την, επίσης διπλωματική υπάλληλο, Δώρα (Θεοδώρα) Τουμανίδου, καβαλιώτικης καταγωγής, και είχαν αποκτήσει δύο κόρες.

Κατάγονται από το Δαφνούδι

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 160 (Ιστoσελίδα Δήμου Σερρών)
  2. D. C. Samsaris, La vallée du Bas-Strymon á l’ époque impériale (Contribution épigraphique á la topographie, l’ onomastique, l’ histoire et aux cultes de la province romaine de Macédoine), Δωδώνη 18 (1989), τεύχ. 1, σ. 300, αρ. 167 = The Packard Humanities Institute (Samsaris, Bas-Strymon 167, # PH150800)
  3. [2] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 177-179. ISBN 960-7265-16-5.
  4. D. C. Samsaris, La vallée du Bas-Strymon á l’ époque impériale, Δωδώνη 18 (1989), τεύχ. 1, σ. 281, αρ. 120 = The Packard Humanities Institute (Samsaris, Bas-Strymon 120, # PH150760)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Δαφνούδι Σερρών στο Facebook

http://www.kairos.gr/weather/greece/central-macedonia/serres/dafnoudi/