Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ελεονώρα της Αγγλίας ή Ελεονώρα Πλανταγενέτη[2] (Aliénor d'Angleterre, Ντομφρόν, Νορμανδία, 13 Οκτωβρίου 1161[3] - Μπούργος, 31 Οκτωβρίου 1214[4]) ήταν βασίλισσα της Καστίλης και του Τολέδο [5] ως σύζυγος του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. [6] Η Ελεονόρα της Καστίλης ήταν δεύτερη κόρη και έκτο παιδί του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας, [7] τα υπόλοιπα αδέλφια της ήταν ο Ερρίκος ο Νεότερος, η Ματθίλδη της Αγγλίας, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, ο Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης, η Ιωάννα της Αγγλίας και ο Ιωάννης της Αγγλίας. Νονός της ήταν ο περίφημος χρονογράφος Ροβέρτος του Τορινί που κατέγραψε αναλυτικά τα περιστατικά της ζωής της.

Ελεονώρα της Αγγλίας
EleonoraofEngland.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση13  Οκτωβρίου 1162
Ντομφρόν
Θάνατος31  Οκτωβρίου 1214
Μπούργος
Τόπος ταφήςAbbey of Santa María la Real de Las Huelgas
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασύζυγος ηγεμόνα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑλφόνσος Η΄ της Καστίλης
ΤέκναΒερεγγαρία της Καστίλης
Ουρράκα της Καστίλης
Λευκή της Καστίλης
Ελεονώρα της Καστίλης
Ερρίκος Α΄ της Καστίλης
Σάντσο της Καστίλης
Σάντσα της Καστίλης
Φερδινάνδος της Καστίλης
Μαφάλδα της Καστίλης
Constanza de Castilla
Constanza de Castilla[1]
Sancho de Castilla[1]
Sanchia de Castilla[1]
Enrique de Castilla[1]
Fernando de Castilla[1]
Eleanor de Castilla[1]
Mafalda de Castilla[1]
Constanza de Castilla[1]
ΓονείςΕρρίκος Β΄ της Αγγλίας και Ελεονώρα της Ακουιτανίας
ΑδέλφιαΙωάννα της Αγγλίας
Ματθίλδη της Αγγλίας
Αλίκη της Γαλλίας
Μαρία της Γαλλίας
William Longespée, 3rd Earl of Salisbury
Ιωάννης της Αγγλίας
Geoffrey
Ερρίκος ο Νεώτερος
Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης
Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος
William IX, Count of Poitiers
Morgan
ΟικογένειαΟίκος των Πλανταγενετών
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλική σύζυγος της Καστίλης
Θυρεός
Royal Arms of England.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Γάμος με τον Αλφόνσο Η΄ της ΚαστίληςΕπεξεργασία

Το 1170 αρραβωνιάστηκε τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης, ο γάμος ανεβλήθη λόγω των πολιτικών ταραχών που ξέσπασαν με την δολοφονία του Τόμας Μπέκετ στην οποία είχε εμπλακεί ο πατέρας της. Ο γάμος έγινε στο Μπούργος όταν η Ελεονόρα ήταν 12 ετών (1174). [8] Ο σκοπός του γάμου ήταν να εξασφαλίσει ο πατέρας της έναν ισχυρό σύμμαχο στα νότια σύνορα της Ακουιτανίας, ο Αλφόνσος ήταν η καλύτερη επιλογή. Το 1177 ο πατέρας της έγινε διαιτητής στις διαμάχες που ξέσπασαν ανάμεσα στον σύζυγο της και στον θείο του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας. [9]

Διεκδίκηση της ΓασκώνηςΕπεξεργασία

Γύρω στο 1200 ο σύζυγος της Αλφόνσος άρχισε να διεκδικεί την Γασκώνη ως προίκα της συζύγου του αν και δεν είχε προκύψει από κανένα έγγραφο η απαίτηση του αυτή, αλλά είναι πολύ πιθανό να αποτελούσε τμήμα της προίκας που έδωσε ο Ερρίκος Β΄ στη κόρη του. Οι απαιτήσεις του Αλφόνσου στην Γασκώνη συνεχίστηκαν σε μεγαλύτερο βαθμό τα επόμενα χρόνια, επιτέθηκε στην Γασκώνη στο όνομα της συζύγου του (1205). Την επόμενη χρονιά ο αδελφός της Ιωάννης ο Ακτήμονας κάλεσε την ίδια και τον σύζυγο της να τον επισκεφτούν για να κλείσουν ειρήνη, ο Αλφόνσος ανταποκρίθηκε (1208). [10] Δεκαετίες αργότερα ο δισέγγονος τους Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης θα διεκδικήσει ξανά την Γασκώνη σαν προίκα της Ελεονόρας. Το προσωνύμιο της δόθηκε για πολιτικούς λόγους από την μητέρα της, ήταν ένδειξη της επιρροής που είχε η μητέρα της στην Ελεονόρα. [11]

Η Ελεονόρα σαν βασίλισσαΕπεξεργασία

Όταν παντρεύτηκε η μεγαλύτερη κόρη της Μπερενγκαρία η Ελεονόρα της παραχώρησε σαν προίκα μεγάλο αριθμό από κάστρα και πόλεις για να κυβερνήσει. [12] Η Ελεονόρα ασκούσε ισχυρή επιρροή στον σύζυγο της, η ίδια τον έπεισε να παντρέψουν την μεγαλύτερη κόρη τους Μπερενγκαρία με τον Αλφόνσο Θ΄ του Λεόν, πολλοί τροβαδούροι και σοφοί βρέθηκαν στην βασιλική αυλή της Καστίλης με πρόσκληση της Ελεονόρας. [13] Η Ελεονόρα έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και για τα θρησκευτικά θέματα, ανέλαβε την πρωτοβουλία για την κατασκευή ενός ιερού αφιερωμένου στον Θωμά Μπέκετ στον καθεδρικό ναό του Τολέδο (1179). Χρηματοδότησε την κατασκευή του αβαείου του Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λα Ουέλγκας με νοσοκομείο μέσα σε αυτό, έδειξε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο αβαείο που αποφάσισε να το μετατρέψει σε οικογενειακό τάφο. [14] Όταν πέθανε ο Αλφόνσος η Ελεονόρα ήταν τόσο πολύ συντετριμμένη που δεν μπόρεσε να προεδρεύσει στην κηδεία, την δουλειά ανέλαβε η μεγαλύτερη κόρη της Μπερενγκαρία. Η Ελεονόρα αρρώστησε και πέθανε από την λύπη της σε 28 μέρες, τάφηκε στο αβαείο του Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε λα Ουέλγκας που η ίδια είχε κατασκευάσει. [15]

ΚληρονόμοιΕπεξεργασία

Με τον σύζυγο της Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης απέκτησε :

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  2. McAuliffe 2015, p. 198.
  3. Abbreviationes Chronicorum
  4. Annales Compostellani
  5. Fraser 2000.
  6. Cerda 2012.
  7. Gillingham 2005.
  8. Weir, 64.
  9. Shadis 2010, p. 25-31.
  10. Shadis 2010, p. 31-32.
  11. Wheeler & Parsons 2002.
  12. Shadis 2010, p. 27-30.
  13. Mila y Fontanels 1966, p. 112.
  14. Shadis 2010, p. 35-41.
  15. Arco y Garay, Ricardo (1954): Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jeronimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Cientificas, p. 248.
  16. Chronica Albrici Monachi Trium Fontium, "Henricum qui iuvenis obiit et quinque sorores, prima Berengaria… secunda Urraca, tertia regina Francie, quarta Alienor, quinta Constantia monialis"
  17. Martínez Díez, Gonzalo (2007) Alfonso VIII: rey de Castilla y Toledo (1158-1214). Ediciones Trea, S.L. σ.272

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Cerda, José Manuel (2011), La dot gasconne d'Aliénor d'Angleterre. Entre royaume de Castille, royaume de France et royaume d'Angleterre, Cahiers de civilisation médiévale, ISSN 0007-9731, Vol. 54, Nº 215, 2011.
  • Cerda, José Manuel (2012). "Leonor Plantagenet y la consolidación castellana en el reinado de Alfonso VIII". Anuario de Estudios Medievales. 42.2.
  • Cerda, José Manuel (2016), Matrimonio y patrimonio. La carta de arras de Leonor Plantagenet, reina consorte de Castilla, Anuario de Estudios Medievales, vol. 2.
  • Cerda, José Manuel (2016), Leonor Plantagenet and the cult of Thomas Becket in Castile, The cult of St Thomas Becket in the Plantagenet World, ed. P. Webster and M.P. Gelin, Boydell Press.
  • Cerda, José Manue (2013), The marriage of Alfonso VIII of Castile and Leonor Plantagenet : the first bond between Spain and England in the Middle Ages, Les stratégies matrimoniales dans l’aristocratie (xe-xiiie siècles), ed. Martin Aurell.
  • Fraser, Antonia (2000). The Middle Ages, A Royal History of England. University of California Press.
  • Gillingham, John (2005). "Events and Opinions: Norman and English Views of Aquitaine, c.1152–c.1204". In Bull, Marcus; Léglu, Catherine. The World of Eleanor of Aquitaine: Literature and Society in Southern France between the Eleventh and Twelfth Centuries. Woodbridge: Boydell Press.
  • McAuliffe, Mary (2015). Clash of Crowns: William the Conqueror, Richard Lionheart, and Eleanor of Aquitaine: a Story of Bloodshed, Betrayal, and Revenge. Rowman & Littlefield.
  • Mila y Fontanels, Manuel (1966). "De los trovadores en España". In Martinez, C.; Manrique, F. R. Obras de Manuel Mila y Fontanels. 2. CSIC, Barcelona.
  • Osma, Juan (1997). "Chronica latina regum Castellae". In Brea, Luis Charlo. Chronica Hispana Saeculi XIII. Turnhout: Brepols.
  • Rada Jiménez, Rodrigo. Historia de los hechos de España.
  • Shadis, Miriam (2010). Berenguela of Castile (1180–1246) and Political Women in the High Middle Ages. Palgrave Macmillan.
  • Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families: The Complete Genealogy. London: Vintage Books.
  • Wheeler, Bonnie; Parsons, John Carmi (2002). Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady. Palgrave Macmillan.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonora of England της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).