Ελισάβετ Βισκόντι

Δούκισσα της Βαυαρίας

Η Ελισάβετ, ιταλ. Eisabetta Visconti (1374 - 2 Φεβρουαρίου 1432) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη του κυριάρχου του Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

Ελιζαμπέττα Βισκόντι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1374[1][2]
Μιλάνο
Θάνατος2  Φεβρουαρίου 1432[1][2][3]
Μόναχο
Τόπος ταφήςΦράουενκιρχε
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕρνέστος της Βαυαρίας (από 1395)[4]
ΤέκναΑλβέρτος Γ΄ της Βαυαρίας
Ελισάβετ της Βαυαρίας
Βεατρίκη της Βαυαρίας
ΓονείςΜπερναμπό Βισκόντι και Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα
ΑδέλφιαΤαντέα Βισκόντι
Βιρίντις Βισκόντι
Αντωνία Βισκόντι
Μανταλένα Βισκόντι
Ανγκλέζια Βισκόντι
Βαλεντίνα Βισκόντι
Κατερίνα Βισκόντι
Ανιέζε Βισκόντι
Λουκία Βισκόντι
Αμπρότζο Βισκόντι
Κάρλο Βισκόντι
Λουντοβίκο Βισκόντι
Εστόρρε Βισκόντι
Τζανμαστίνο Βισκόντι
Ροντόλφο Βισκόντι
Μάρκο Βισκόντι
ΟικογένειαΟίκος των Βισκόντι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο θυρεός των Βισκόντι.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν η ενδέκατη κόρη του Μπερναμπό κυριάρχου του Μιλάνου και της Βεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα, κόρης του Μαστίνο Β΄ κυριάρχου της Βερόνας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε το 1395 τον Ερνέστο των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και είχε τέκνα:

  • Αλβέρτος Γ΄ 1401-1460, δούκας της Βαυαρίας-Μονάχου.
  • Βεατρίκη π. 1403-1447, παντρεύτηκε πρώτα τον Χέρμαν Γ΄ κόμη του Σίλι και έπειτα τον Ιωάννη Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ.
  • Ελισάβετ π. 1406-1468, παντρεύτηκε πρώτα τον Αδόλφο των Γύλιχ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και έπειτα τον Έσο κόμη του Λάινινγκεν.
  • Αμαλία 1408-1432, μοναχή στη μονή της Αγ. Κλάρας στο Μόναχο.

ΠρόγονοιΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Cawley, Charles, MILAN, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
  • Barbara W. Tuchman, A Distant Mirror, p.263

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p49031.htm#i490302. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) CERL Thesaurus. Consortium of European Research Libraries. cnp01223343.
  3. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00013565.
  4. p49031.htm#i490302. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.