Ο Εμίλιο Κολόμπο (Emilio Colombo, 11 Απριλίου 1920 - 24 Ιουνίου 2013) ήταν ιταλός πολιτικός, μέλος της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ιταλίας από τον Αύγουστο του 1970 έως τον Φεβρουάριο του 1972[12].

Εμίλιο Κολόμπο
Emilio Colombo 1966.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Emilio Colombo (Ιταλικά)
Προφορά
Γέννηση11  Απριλίου 1920
Ποτέντσα
Θάνατος24  Ιουνίου 2013[1][2][3][4][5][6][7][8]
Ρώμη
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία (1946–2013)
Βασίλειο της Ιταλίας (1920–1946)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διπλωμάτης
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΧριστιανική Δημοκρατία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΙσόβιος Γερουσιαστής της Ιταλίας (2003–2013)
πρωθυπουργός της Ιταλίας (1970–1972)
μέλος της βουλής των αντιπροσώπων της Ιταλίας
μέλος της Ιταλικής Γερουσίας
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (Απριλίου 1980 – Οκτώβριος 1980)
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (1980–1981)
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (1981–1982)
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (Αυγούστου 1982 – Δεκέμβριος 1982)
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (1982–1983)
υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (1992–1993)
υπουργός δικαιοσύνης της Ιταλίας (1971–1972)
υπουργός Γεωργίας της Ιταλίας (1955–1957)
υπουργός Γεωργίας της Ιταλίας (1957–1958)
υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ιταλίας (1959–1960)
υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ιταλίας (Μάρτιος 1960 – Ιουλίου 1960)
υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ιταλίας (1960–1962)
υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ιταλίας (1962–1963)
υπουργός οικονομικών της Ιταλίας (1988–1989)
υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας (1987–1988)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (Φεβρουάριος 1976 – Ιουλίου 1976)
υπουργός Εμπορικού Ναυτικού της Ιταλίας (1978–1979)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1972–197)
Italian Minister for Parliamentary Relations (1972–1973)
υπουργός οικονομικών της Ιταλίας (1973–1974)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (Μάρτιος 1974 – Νοέμβριος 1974)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1974–1976)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1966–1968)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (Ιουνίου 1968 – Δεκέμβριος 1968)
υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας (Ιουνίου 1968 – Δεκέμβριος 1968)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1968–1969)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1969–1970)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (Μάρτιος 1970 – Αυγούστου 1970)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (Ιουνίου 1963 – Δεκέμβριος 1963)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1963–1964)
υπουργός δημοσίου θησαυρού της Ιταλίας (1964–1966)
υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου της Ιταλίας (1958–1959)
μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης της Ιταλίας
Ευρωβουλευτής (1989–1992, Ιταλία)[9]
Ευρωβουλευτής (1979–1980, Ιταλία)[9]
δλημαρχος της Ποτέντσα
ΒραβεύσειςΜέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Βραβείο Καρλομάγνος (24  Μαΐου 1979)[10]
βραβείο Ρομπέρ Σουμάν (1986)
Τιμητικό Παράσημο για τις υπηρεσίες στην Δημοκρατία της Αυστρίας
Μετάλλιο επέτειο με την ευκαιρία της 25ης επετείου από την ίδρυση της ιρανικής αυτοκρατορίας
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μεγάλος ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μεγαλόσταυρος 1ης κλάσης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
επίτιμος διδάκτωρ του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων Μόσχας[11]
Ιστότοπος
www.emiliocolombo.it
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Κατά τη διάρκεια της μακράς πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Κολόμπο κατείχε πολλά χαρτοφυλάκια σε διάφορες κυβερνήσεις. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας από το 1955 έως το 1958, Υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου από το 1958 έως το 1959, Υπουργός Χάριτος και Δικαιοσύνης από το 1970 έως το 1972, Υπουργός Οικονομικών από το 1963 έως το 1970, το 1962 και από το 1974 έως το 1976, Υπουργός Προϋπολογισμού το 1968 και από το 1987 έως το 1988, Υπουργός Οικονομικών από το 1988 έως το 1989, Υπουργός Εξωτερικών από το 1980 έως το 1993 και από το 1992 έως το 1993. Ο Κολόμπο, ένθερμος Ευρωπαίος, διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1977 έως το 1979[13].

Το 2003, διορίστηκε ισόβιος γερουσιαστής, θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Emilio Colombo, Former Italian Premier, Dies at 93».
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 140601457. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  3. (Αγγλικά) SNAC. w601651z. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000011256. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. colombo-emilio. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12208820j.
  7. «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0018818.
  8. Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Miroslav Krleža Lexicographical Institute. 1999. 12269. ISBN-13 978-953-6036-31-8. ISBN-10 953-6036-31-2.
  9. 9,0 9,1 www.europarl.europa.eu/meps/en/968.
  10. «Der Karlspreisträger 1979 Emilio Colombo». (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2014.
  11. «Honorary Doctorates». (Αγγλικά) Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων Μόσχας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29  Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29  Ιουνίου 2019.
  12. Profile of Emilio Colombo
  13. Emilio Colombo – Multimedia Center, European Parliament