Άνοιγμα κυρίου μενού
Για την παλαιότερη ονομασία "Αράχωβα", δείτε Αράχωβα (αποσαφήνιση).

Συντεταγμένες: 38°02′55″N 22°19′12″E / 38.04861°N 22.32000°E / 38.04861; 22.32000

Η Εξοχή είναι ορεινό χωριό του νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές των Αροανίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας. Η Εξοχή από το 2011 ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας ως Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αιγείρας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 34 κάτοικοι[2].

Εξοχή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Εξοχή
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Αιγιαλείας
Δημοτική ενότητα Αιγείρας
Τοπική κοινότητα Εξοχής
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Υψόμετρο 1.100
Πληθυσμός 34 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Αράχωβα ή Ράχωβα[1]

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

Από τα πρώτα χωριά στην Ελλάδα που λειτούργησε σχολείο. Το 1830 αναφέρεται ότι στο χωριό λειτουργούσε αλληλοδιδακτικό σχολείο αλλά και Ελληνική σχολή που λειτουργούσε με ιδιωτική πρωτοβουλία[3]. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν ΑράχωβαΡάχωβα).

Κάτοικοι ποιμένες της Αράχωβας τους χειμερινούς μήνες κατέβαιναν με τα ζώα τους κοντά στη Ακράτα και δημιούργησαν εκεί οικισμό, το σημερινό χωριό Άμπελος[4]. Έως το 2011 ανήκε στον, πλέον καταργημένο, δήμο Αιγείρας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Αράχοβα - Εξοχή. pandektis.ekt.gr
  2. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  3. Ανδρέας Μουγγολιάς, Το Α΄ Γυμνάσιον εν Πάτραις, ιστορική και εκπαιδευτική διαδρομή, Εκτυπωτική Αττικής, Πάτρα 2001. ISBN 960-91579-0-4
  4. Περικλής Α. Τρακαδάς, Περικαλλής Αχαϊκή Γη. Οδοιπορικό, Έκδοση Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2010, σελ. 224. ISBN 978-960-93-2120-4

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Περικλής Α. Τρακαδάς, Περικαλλής Αχαϊκή Γη. Οδοιπορικό, Έκδοση Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2010. ISBN 978-960-93-2120-4.