Άνοιγμα κυρίου μενού
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ερατώ (αποσαφήνιση).

Η Ερατώ ήταν μία από τις Εννέα Μούσες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Απεικονίζεται με μία λύρα. Κατά τον Ησίοδο (Θεογον. 78) είναι κόρη του Διός και της Τιτανίδος Μνημοσύνης[1]. Εθεωρείτο προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. Ακόμα θεωρείται εφευρέτης του χορού, των προς τους θεούς ύμνων και γενικότερα προστάτρια της Ποίησης. Κύριο σύμβολό της ήταν η λύρα, αλλά και η κιθάρα, η φόρμιγξ και η βάρβιτος.[2]Απεικονίζεται ενίοτε σχεδόν τελείως γυμνή.

Ερατώ
Godward-Erato at Her Lyre.jpg
Οικογένεια
ΓονείςΔίας και Μνημοσύνη
ΑδέλφιαΚλειώ
Καλλιόπη
Μελπομένη
Ουρανία
Ευτέρπη
Τερψιχόρη
Πολύμνια
Θάλεια
Μάνης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Μούσα Ερατώ είναι αυτή που επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, το γάμο, την ποίηση, την μουσική και την διαλεκτική.

Το όνομα Ερατώ προέρχεται από το ρήμα έρεσθαι και από τη λέξη έρως και εραστής. Τη ζωγράφιζαν καθιστή, να φορά στεφάνι από τριαντάφυλλα, με τη λύρα και το τόξο του έρωτος στα χέρια και την επιγραφή "Έρατώ Ψάλτριαν". Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ξεκινά το τρίτο κεφάλαιο του τέταρτου μέρους στα Αργοναυτικά με τους στίχους:

...«Και τώρα Μούσα Ερατώ, έλα κοντά μας και πες μας πώς ο Ιάσονας ...έφερε το χρυσόμαλλο Δέρας... από τον ερωτά του στη Μήδεια ... γιατί έχεις τις χάρες της Κύπριδας Αφροδίτης... και φέρνεις τη μαγεία στα ανύπαντρα κορίτσια...».

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Μια εκ των Ωκεανίδων, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας κατά τον Ησίοδο. (Από Νεότερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν του Ήλιου. τόμος Η΄, σελίδα 164.)
  2. Αρχαίο μουσικό όργανο παρεμφερές προς την λύρα, που εφευρέθηκε από τον Τέρπανδρο. Φόρμιγξ είναι αρχαιότατο έγχορδο όργανο των Ελλήνων τραγουδιστών.
 
Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Ερατούς, Κουίντος Πομπόνιος Μούσας