Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί, αποβιώσας το 1222, ήταν άρχοντας του Ντονζί και κόμης της Νεβέρ από το 1199 έως το 1222. Ήταν υιός του Ερβέ Γ΄ († 1187), άρχοντα του Ντονζί, και της Ματίλντ Γκουέ, κόρης του Γκιγιώμ Δ΄ Γκουέ, άρχοντα του Αλουΐ (1125, Γαλλία - 1171) και της Ελισάβετ της Καμπανίας (Ισαβέλλα του Μπλουά).

Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hervé IV de Donzy (Γαλλικά)
Γέννηση 1173[1]
Château de Saint-Aignan (Loir-et-Cher)
Θάνατος 22  Ιανουαρίου 1222
Château de Saint-Aignan (Loir-et-Cher)
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Ματίλντ ντε Κουρτεναί
Τέκνα Agnès II, Countess of Nevers

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Βασσάλος του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί, κόμη της Νεβέρ, της Οσέρ και του του Τονέρ, εξεγέρθηκε εναντίον του με στόχο την κατάληψη του κάστρου του Ζιάν, τον νίκησε στο Κον-συρ-Λουάρ, ενώ, στην διάρκεια της ίδιας μάχης, τον συνέλαβε ως αιχμάλωτό του. Για την απελευθέρωσή του, ο Πέτρος υποχρεώθηκε να του παραχωρήσει σε γάμο την κόρη του Ματθίλδη, καθώς και την Κομητεία της Νεβέρ. Ο Πέτρος του Κουρτεναί διατήρησε υπό την μορφή πηγής εισοδήματος τις κομητείες της Οσέρ και του Τονέρ[2]. Ο Πάπας αρνήθηκε, αρχικά, να παραχωρήσει την ακύρωση της αιμομιξίας για τον γάμο, την οποία παραχώρησε μονάχα ύστερα από αρκετά χρόνια (το 1213[3]), υποχρεώνοντας τον Ερβέ να συμμετάσχει σε αριθμό Σταυροφοριών.

Ως εκ τούτου, το 1208, συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών στο πλευρό, μεταξύ άλλων, του γείτονα και αντιπάλου του, Εύδη Γ΄ της Βουργουνδίας. Συμμετείχε στην κατάληψη της Μπεζιέ και της Καρκασσόν, ωστόσο αρνήθηκε να λάβει τις υποκομητείες της Μπεζιέ και της Καρκασσόν που του είχαν προταθεί. Καθώς οι σαράντα υποχρεωτικές ημέρες συμμετοχής στην Σταυροφορία είχαν παρέλθει, ο ίδιος αρνήθηκε να συνεχίσει τον αγώνα και επέστρεψε στην κομητεία του[4].

Το 1210, ο Εύδης Γ΄ της Βουργουνδίας του παραχώρησε το Λιερναί.

Πολέμησε, επίσης, στην Μπουβίν (1214) στο πλευρό των Φλαμανδών, συμμετείχε στην εκστρατεία της Αγγλίας, η οποία είχε ως στόχο να τοποθετήσει τον Λουδοβίκο της Γαλλίας στον θρόνο της χώρας, την Ε΄ Σταυροφορία (1217), καθώς και την πολιορκία της Μαρμάντ[5].

Το 1217, ο πεθερός του, ο οποίος απεχώρησε προκειμένου να λάβει το στέμμα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης του παραχώρησε την κομητεία του Τονέρ, το πιθανότερο έναντι ορισμένου χρηματικού ποσού. Στην συνέχεια, έλαβε την κομητεία της Οσέρ με τον θάνατο του Πέτρου το 1219, ενώ ο ίδιος απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 1222 στο κάστρο του Σαιντ-Ανιάν[2]. Ετάφη στο Αββαείο του Ποντινί.

Νυμφεύθηκε τον Οκτώβριο του 1199 την Ματθίλδη του Κουρτεναί (1188 † 1257), κόρη του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Αγνής Α΄ της Νεβέρ, με την οποία και απέκτησε τους εξής απογόνους:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 The Peerage. p48339.htm#i483385. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 Foundation for Medieval Genealogy.
  3. Alice Saunier-Seïté, Les Courtenay. Destin d'une illustre famille bourguignone, éditions France-Empire, 1998 ISBN 2-7048-0845-7.
  4. Paladilhe, Dominique (1997) [1988]. Simon de Montfort. Librairie Académique Perrin, σελ. 324. ISBN 2-262-01291-1. .
  5. Early Blazon.
  6. Jacquillat-Despréau (1839). «Notice sur le comté de Tonnerre». Annuaire historique de l'Yonne. 

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • René de Lespinasse, Hervé de Donzy, comte de Nevers, Nevers, P. Fay, imprimeur, 1868 «books.google.ca». 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hervé IV de Donzy της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).