Η Ματθίλδη Α΄, κόμισσα του Νεβέρ ή Ματθίλδη του Κουρτεναί ή Μαώ του Κουρτεναί (1188 - 1257) ήταν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ. Ήταν η μοναδική κόρη και παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί μέλους του Οίκου του Κουρτεναί με την πρώτη σύζυγο του Αγνή Α΄ του Νεβέρ. Πρώτος σύζυγος της ήταν ο Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί, δεύτερος σύζυγος της ήταν ο Γκυ Δ΄ του Φορέζ. Η μητέρα της παντρεύτηκε έναν πρώτο ξάδελφο του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου, με τον γάμο έγινε κόμης του Νεβέρ, της Ωσέρ και της Τοννέρ (1184), σε τέσσερα χρόνια μετά τον γάμο γεννήθηκε η κόρη τους Ματθίλδη. Ο Πέτρος Β΄ του Κουρτεναί είχε μια διαμάχη με τον Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί σχετικά με την κατοχή του πύργου του Ζιέν, ο Ερβέ Δ΄ νίκησε τον αντίπαλο του και τον συνέλαβε.[3] Με την μεσολάβηση του βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου έκλεισαν συμφωνία (1199), ο πατέρας της ελευθερώθηκε με τον όρο να δώσει την κόρη του σύζυγο στον Ερβέ Δ΄ και να του παραχωρήσει την κομητεία του Νεβέρ. Ο γάμος έκλεισε πιθανότατα στις 20 Οκτωβρίου 1199, οι κομητείες του Ωσέρ και του Τοννέρ θα μεταβιβαζόντουσαν στον Ερβέ Δ΄ μετά τον θάνατο του Πέτρου του Κουρτεναί. Ο Ερβέ Δ΄ και η Ματθίλδη ίδρυσαν το "μοναστήρι του Μπελαρί" και το "Αβαείο της Παναγίας του Επώ" (1211), την επόμενη χρονιά (1212) ζήτησαν από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να συνεναίσει για τον γάμο τους που είχε γίνει το 1205.

Ματίλντ ντε Κουρτεναί
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1188 ή 1190
Θάνατος29  Ιουλίου 1257
Αββαείο του Φοντεβρώ
Τόπος ταφήςAbbaye Notre-Dame-du-Réconfort de Saizy
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕρβέ Δ΄ ντε Ντονζί (από 1200)[2]
Γκυγκές Δ΄ του Φορέζ (από 1226)[2]
ΤέκναΑγνή Β', κόμησσα του Νεβέρ
Γκυγκές Ε΄ του Φορέζ
ΓονείςΠιέρ Β΄ ντε Κουρτεναί και Ανιές Α΄ ντε Νεβέρ
ΑδέλφιαΕρρίκος Β΄ του Ναμύρ
Φίλιππος Β΄ του Κουρτεναί-Ναμύρ
Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης
Ροβέρτος Β΄ του Κουρτεναί
Γιολάντα του Κουρτεναί
Μαρία του Κουρτεναί
Ελισάβετ του Κουρτεναί
Μαργαρίτα Μαρκησία του Ναμύρ
Αγνή του Κουρτεναί
ΟικογένειαΚαπετιανός Οίκος των Κουρτεναί

Ο Πέτρος Β΄ δέχτηκε μια αντιπροσωπεία βαρόνων που του πρόσφεραν το Στέμμα για την Λατινική Αυτοκρατορία (1216).[4] Δέχτηκε την αυτοκρατορική στέψη στο Σαν Λορέντσο εκτός των Τειχών στην Ρώμη από τον πάπα Ονώριο Γ΄ (9 Απριλίου 1217). Η βασιλεία του ήταν σύντομη, συνελήφτηκε από Έλληνες στην Αλβανία και πέθανε τον χειμώνα του 1218 - 1219 στην φυλακή πριν προλάβει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη.[5] Με την Συνθήκη που είχε κλείσει ανάμεσα στον Πέτρο Β΄ και τον Ερβέ Δ΄ η Ματθίλδη σαν μοναδική διάδοχος κληρονόμησε την Ωσέρ και την Τοννέρ.[6] Ο Ερβέ Δ΄ που βρισκόταν στην Ε΄ Σταυροφορία έμαθε τα νέα, επέστρεψε στην Ευρώπη και ανέλαβε την διοίκηση στις κομητείες. Η Αγνή, κόρη του Ερβέ Δ΄ και της Ματθίλδης παντρεύτηκε σε δύο χρόνια τον Γκυ Δ΄ του Σαιν-Πολ. Ο Ερβέ Δ΄ πέθανε στο Σαιντ-Αινιάν πιθανότατα δηλητηριασμένος (22 Ιανουαρίου 1223).[7] Η Ματθίλδη Α΄ παντρεύτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα σε δεύτερο γάμο τον Γκυ Δ΄ του Φορέζ.[8] Η Ματθίλδη Α΄ έμεινε πασίγνωστη για τις γενναιοδωρίες της, υπέγραψε ένα διάταγμα στον πύργο του Ντρι στην Ωσέρ (15 Αυγούστου 1223). Το διάταγμα παραχωρούσε πολλές ελευθερίες στους κατοίκους της Ωσέρ σε τέτοιο βαθμό που γεννήθηκε η κοινότητα, επιβεβαιώθηκε από τον Πέτρο του Κουρτεναί (1188). Ίδρυσε το "Αβαείο της Παρηγοριάς της Σέιζι" για τις Κιστερκιανές μοναχές (1235), αργότερα (1244) τους έδωσε μεγαλύτερες αρμοδιότητες. Πέθανε (29 Ιουλίου 1257) και τάφηκε στο "Αβαείο της Παρηγοριάς της Σέιζι", την διαδέχθηκε σαν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ η δισέγγονη της Ματθίλδη Β΄ του Νεβέρ.[9]

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Με τον πρώτο σύζυγο της Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί απέκτησε :

  • Γουλιέλμος, πέθανε την περίοδο 1207 - 1214
  • Αγνή ντε Ντονζί (1205 - 1225), παντρεύτηκε τον Φίλιππο (1217) γιο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Λέοντα που πέθανε την επόμενη χρονιά.[10] Η Αγνή παντρεύτηκε για δεύτερη φορά (1221) τον Γκυ ντε Σατιγιόν (πέθανε το 1226), η κόρη τους Γιολάντη ντε Σατιγιόν παντρεύτηκε τον Αρσαμμπώ Θ΄ του Μπουρμπόν.[11][12][13]

Με τον δεύτερο σύζυγο της Γκυ Δ΄ του Φορέζ απέκτησε :

  • Αρτώντη, παντρεύτηκε τον Αρτώ Δ΄ ντε Ρουσιγιόν, λόρδο του Σατιγιόν.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Bibliographic Agency for Higher Education. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
  2. 2,0 2,1 p24822.htm#i248220. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  3. Perry 2013, σσ. 30–31
  4. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Peter of Courtenay". Encyclopædia Britannica. 21 (11th ed.). Cambridge University Press. σσ. 293–294
  5. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Peter of Courtenay". Encyclopædia Britannica. 21 (11th ed.). Cambridge University Press. σσ. 293–294
  6. Sot, Lobrichon & Depardon 2006, σ. 25
  7. Kupfer 2003, σ. 19
  8. Bouchard 1987, σ. 342
  9. Robert Némo et Bernard Collette, Le château de Druyes, Yonne, 1989
  10. Evergates 2007, σσ. 222, 350
  11. Bouchard 1987, σ. 342
  12. Evergates 2007, σ. 222
  13. A. Challe, Histoire de l'Auxerrois, Paris, Ernest Thorin, 1878

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bouchard, Constance Brittain (1987). Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198. Cornell University Press.
  • Evergates, Theodore (2007). The Aristocracy in the County of Champagne, 1100–1300. University of Pennsylvania Press.
  • Kupfer, Marcia (2003). The Art of Healing: Painting for the Sick and the Sinner in a Medieval Town. Pennsylvania State University Press.
  • Perry, Guy (2013). John of Brienne: King of Jerusalem, Emperor of Constantinople, c. 1175–1237.
  • Sot, Michel; Lobrichon, Guy; Depardon, Marie-Hélène (2006). Les gestes des évêques d'Auxerre. Volume 2. Belles lettres.