Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri III, (7 Αυγούστου 1661[1] - 17 Μαΐου 1748) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ελμπέφ (1692-1748).

Ερρίκος
Armoiries ducs d'Elbeuf.png
δούκας του Ελμπέφ
Περίοδος1692 - 1748
ΠροκάτοχοςΚάρολος Γ'
ΔιάδοχοςΕμμανουήλ-Μαυρίκιος
Γέννηση7 Αυγούστου 1661 (1661-08-07)
Οτέλ ντ' Ελμπέφ, Παρίσι
Θάνατος17 Μαΐου 1748 (86 ετών)
Ελμπέφ, Παρίσι
ΣύζυγοςΚαρλόττα του Ροσεσουάρ ντε Μορτεμάρ
ΕπίγονοιΦίλιππος
Αρμάνδη-Καρλόττα
Κάρολος
ΟίκοςΛωρραίνης-Ελμπέφ
ΠατέραςΚάρολος Γ'
ΜητέραΕλισάβετ ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Οτέλ ντ' Ελμπέφ στο Παρίσι[1] και ήταν γιος του Καρόλου Β' δούκα του Ελμπέφ και της 2ης συζύγου του Ελισάβετ ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, κόρης του Μαυρίκιου δούκα του Mπουαγιόν. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Ερρίκου υποκόμη του Τουρέν, στρατάρχη της Γαλλίας. Ο ίδιος ήταν ευγενής της Γαλλίας.[1][2] Η αδελφή του Σουζάνα-Ενριέττα είχε παντρευτεί τον Φερδινάνδο-Κάρολο δούκα της Μάντουα. Ο θείος του Φραγκίσκος-Μάριος είχε κόρες την Βεατρίκη-Ιερωνύμη, ηγουμένη του αβαείου στο Ρεμιρεμόν και την Ελισάβετ-Θηρεσία, μάμμη του Καρόλου πρίγκιπα του Σουμπίζ, στρατάρχη της Γαλλίας.

Είχε δύο μεγαλύτερους αδελφούς και δεν αναμενόταν να διαδεχθεί τον πατέρα του, αλλά ο πρώτος αδελφός του απεβίωσε το 1690 και ο δεύτερος στην ηλικία των 9 ετών[3], έτσι όταν το 1692 απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε ο ίδιος δούκας του Ελμπέφ.

Απεβίωσε το 1748· οι δύο γιοί του είχαν αποβιώσει νέοι, έτσι τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Εμμανουήλ-Μαυρίκιος ως δούκας του Ελμπέφ.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Το 1677 νυμφεύτηκε στο Σατώ ντε Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λεγ[4] την Καρλόττα ντε Ροσεσουάρ, κόρη του Λουδοβίκου-Βίκτωρα δούκα του Μορτεμάρ, στρατάρχη της Γαλλίας και ανιψιά της μαντάμ ντε Μοντεσπάν και είχαν τέκνα:

  • Φίλιππος 1678-1705, απεβίωσε 27 ετών στο Πεδεμόντιο κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής.
  • Αρμάνδη-Καρλόττα 1683-1701, απεβίωσε 18 ετών.
  • Κάρολος 1685-1705, απεβίωσε 20 ετών.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Φρανσουάζ ντε Μαρσιλύ είχε δύο γιους, οι οποίοι δεν είχαν απογόνους.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles III, Duke of Elbeuf της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 van de Pas, Leo. «Henri de Lorraine, Duke of Elbeuf». Genealogics .org. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2010. 
  2. Ο τίτλος του δούκα του Γκιζ δόθηκε το 1528 από τον Φραγκίσκο Α' της Γαλλίας στον Κλαύδιο (Κλωντ), έτσι αυτός και οι απόγονοι έγιναν ευγενείς της Γαλλίας. Στην Αυλή ήταν ξένοι πρίγκιπες και στην οεραρχία ήταν μετά τους πρίγκιπες εξ αίματος.
  3. Velde, François. «The Rank/Title of Prince in France, French Heraldry and Related Topics». Genealogics .org. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2010. 
  4. Εκεί ήταν η Αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ', όταν αυτός μεταφέρθηκε στις Βερσαλλίες το 1682.