Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Νικολά Ζαν ντε Ντιε Σουλτ (Nicolas Jean de Dieu Soult) (29 Μαρτίου 1769 - 26 Νοεμβρίου 1851), δούκας της Δαλματίας, ήταν στρατάρχης της Γαλλίας και πολιτικός.

Ζαν Σουλτ
Peerage of France
Nicolas Jean de Dieu Soult.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-de-Dieu Soult (Γαλλικά)
Γέννηση29  Μαρτίου 1769[1][2][3][4]
Σαιντ-Αμάν-Σου
Θάνατος26  Νοεμβρίου 1851[1][2][3][4]
Σαιντ-Αμάν-Σου
Τόπος ταφήςΣαιντ-Αμάν-Σου
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
συλλέκτης τέχνης[5]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημαανεξάρτητος/η πολιτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατάρχης της Αυτοκρατορίας/Πεζικό
Πόλεμοι/μάχεςΗπειρωτικός πόλεμος και Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Πολέμου
head of government of France (1832–1834)
head of government of France (1839–1840)
head of government of France (1840–1847)
Μέλος της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας
Λόρδος της Γαλλίας
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Στρατάρχης της Αυτοκρατορίας
Ταξιάρχης του Βασιλικού και Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Λουδοβίκου
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γιος φτωχού συμβολαιογράφου, εγκατέλειψε το γραφειοκρατικό επάγγελμα του πατέρα του για να εγγραφεί στην Στρατιωτική Ακαδημία και με τον πρώτο του μισθό έσωσε την οικογένειά του από την πτώχευση, γεγονός που τον έκανε από πολύ μικρό να αγαπήσει τα πλούτη και τα αξιώματα.

Το 1804 με τον βαθμό του στρατάρχη, ακολούθησε τον Ναπολέοντα Α΄ στις μάχες κατά των Αυστριακών και το 1813 στην Ισπανία, κέρδισε ακόμα και την εκτίμηση των αντιπάλων του, προσπαθώντας να ανακόψει την προέλαση των Άγγλων οι οποίοι υπερτερούσαν σε αναλογία 4:1. Η πτώση του 1814 τον βρήκε περικυκλωμένο στην Τουλούζη να ανθίσταται με τους 25.000 άνδρες του εναντίον των 100.000 του Ουέλλινγκτον και παραδόθηκε όταν πληροφορήθηκε την παραίτηση του αυτοκράτορα. Στο Βατερλώ ωστόσο, ως επιτελάρχης, δεν επέδειξε καμία από τις μαχητικές αρετές του, συμβάλλοντας στην τελική ήττα με την αποκαρδιωτική έλλειψη πρωτοβουλίας και τον κακό συντονισμό των ενεργειών του.

Μετά την ήττα επέστρεψε στην Γαλλία, όπου έζησε στον πύργο του απολαμβάνοντας τα πλούτη του. Δεν έγινε ποτέ γνωστό γιατί ο Λουδοβίκος ΙΗ' ανέθεσε σε αυτόν την θέση του Υπουργού Πολέμου, αλλά έκτοτε ο Σουλτ θα επιδείξει μια μοναδική ικανότητα να προσκολλάται σε υψηλά αξιώματα μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του, έχοντας φθάσει μέχρι και πρωθυπουργός. Παρά τις διακυμάνσεις της πολιτικής ζωής στην Γαλλία, ο Σουλτ κατόρθωσε να θεωρείται βοναπαρτικός ή αντι-βοναπαρτικός, ανάλογα με τις περιστάσεις και να αναλαμβάνει διάφορες ανώτερες πολιτικές θέσεις. Παρά την αποτυχία του στο Βατερλώ, ο Ναπολέων θα τον θυμάται στα απομνημονεύματά του ως έναν έξοχο επιτελικό.

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb122653064. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6r508z7. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Nicolas-Jean-de-Dieu-Soult-duc-de-Dalmatie. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.