Με πορτοκαλί χρώμα η Θάλασσα του Λεβάντε

Η Θάλασσα του Λεβάντε, ονομασία για την Ανατολική Μεσόγειο, είναι το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου Θάλασσας. Στα βόρεια υπάρχει η τουρκική ακτή, οριοθετείται έπειτα στα ανατολικά από τη Συρία, το Λίβανο και Παλαιστίνη, και στα νότια από την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Στα βορειοδυτικά συνορεύει με το Αιγαίο Πέλαγος και στα δυτικά με το Λιβυκό Πέλαγος. Το δυτικό όριο της γραμμής είναι από το ακρωτήριο Ρας αλ Χιλάλ στις ακτές της Λιβύης έως το νησί της Γαύδου νότια της Κρήτης. Μεγαλύτερο νησί στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η Κύπρος. Το μεγαλύτερο βάθος είναι τα 4384 μέτρα στη θαλάσσια «Τάφρο του Πλίνιου», περίπου 80 χιλιόμετρα νότια της Κρήτης. Ο γεωγραφικός αυτός χώρος έχει επιφάνεια 320.000 τ.χλμ.

Το βόρειο τμήμα της Θάλασσας του Λεβάντε μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας είναι γνωστό ως Κιλικιακό Πέλαγος. Επίσης στο βόρειο τμήμα της τρεις μεγάλοι κόλποι είναι ο κόλπους της Αλεξανδρέττας (Ισκεντερούν), ο κόλπος της Μερσίνας στα βορειοανατολικά και ο κόλπος της Αττάλειας στα βορειοδυτικά.

Στην αρχαιότητα η θαλάσσια περιοχή από το Καρπάθιο Πέλαγος έως την αιγυπτιακή ακτή ήταν γνωστό ως Αιγυπτιακή Θάλασσα.[1] Η θαλάσσια περιοχή κατά μήκος της φοινικικής ακτής στα σημερινά κράτη της Συρίας, του Λιβάνου και του Ισραήλ λεγόταν Φοινικική Θάλασσα[2] και στα Λατινικά Mare Phoenicium[3].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Levantisches Meer της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).