Άνοιγμα κυρίου μενού

Γεννήθηκε το 1894 και πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1951,σε ηλικία 57 ετών.Στην κηδεία του παρέστησαν ο δήμαρχος Πειραιώς κ.Γ.Ανδριανόπουλος,ο κ.Βολωνάκης και πολλοί άλλοι παράγοντες του πειραικού ποδοσφαίρου.

το έργο τουΕπεξεργασία

Ίδρυσε το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στον Πειραιά το 1906,την "Ευαγγελίστρια".

Την ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Πειραιά(ΕΠΣΠ)[1]

Υπήρξε ο πρώτος αρχηγός της εθνικής Ελλάδος το 1918,στο Παρίσι,στους στρατιωτικούς Ολυμπιακούς αγώνες.

Το 1928 ήταν εκλέκτορας της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου,ενώ χρημάτισε και πρόεδρος της Κ.Ε.Δ.

Νωρίτερα,το 1915 ήταν ο πρώτος που κατήρτησε στρατιωτικές ομάδες και διοργάνωσε αγώνες μεταξύ τους.

η ίδρυση σκακιστικού τμήματοςΕπεξεργασία

Το 1925, η τότε διοίκηση του Ολυμπιακός Πειραιώς, της οποίας πρόεδρος ήταν ο Μιχάλης Μανούσκος, αποφάσισε, μετά την ίδρυση του ποδοσφαιρικού τμήματος, του τμήματος υδατοσφαίρισης, του τμήματος στίβου και του κολυμβητικού τμήματος, να προχωρήσει και στην ίδρυση του τμήματος σκακιού, έπειτα από την έντονη επιθυμία ενός εκ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ομάδας, του Ιωσήφ Τερεζάκη.
Ο Τερεζάκης είχε προτείνει σε μία από τις γενικές συνελεύσεις του ερυθρόλευκου συλλόγου τη δημιουργία του συγκεκριμένου τμήματος, ωστόσο η πλειοψηφία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προοπτική αυτή και δε συμφώνησε με την πρότασή του. Ο Τερεζάκης αγαπούσε ιδιαίτερα το συγκεκριμένο άθλημα, το οποίο είχε αρχίσει να αναπτύσσει τη φήμη του σε αρκετές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, καθώς ένα χρόνο νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 20 Ιουλίου 1924, είχε ιδρυθεί για πρώτη φορά στο Παρίσι της Γαλλίας η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία υπό την προεδρία του Αλεξάντερ Ρουέμπ.
Παρά την αρχική άρνηση της πλειοψηφίας των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, ο Τερεζάκης αποφάσισε να προχωρήσει μόνος του στη δημιουργία του τμήματος αυτού, όντας μάλιστα και ο μοναδικός χρηματοδότης του.
Αρχικά, ο Τερεζάκης στελέχωσε το τμήμα με 3-4 Έλληνες σκακιστές, οι οποίοι βοήθησαν το σύλλογο να πάρει μέρος στις διάφορες ανεπίσημες ετήσιες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν στην Αθήνα και τον Πειραιά και αφορούσαν το σκάκι. Μάλιστα, η παρουσία του Ολυμπιακού στις εκδηλώσεις αυτές αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη καθώς ο σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει δύο από τους ανεπίσημους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε, και συγκεκριμένα το Διασυλλογικό Κύπελλο Συλλόγων Πειραιά (1925) και το Εσωτερικό Πρωτάθλημα Σκάκι Πειραιά (1926). Ο λόγος που οι σκακιστικοί σύλλογοι της εποχής συμμετείχαν σε ανεπίσημα τουρνουά και κύπελλα πόλεων ήταν διότι δεν είχε ιδρυθεί τότε κάποια Σκακιστική Ομοσπονδία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κάποιο επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα σκακιού.
Οι επιτυχίες του ερυθρόλευκου συλλόγου στις εκδηλώσεις αυτές οδήγησαν τον Τερεζάκη σε μια εκ νέου προσπάθεια να μεταπείσει τα υπόλοιπα μέλη της τότε διοίκησης του Ολυμπιακού προκειμένου να βοηθήσουν για τη λειτουργία και την περαιτέρω ενίσχυση του τμήματος. Εν αντιθέσει με την πρώτη προσπάθεια του Τερεζάκη, η δεύτερη είχε περισσότερους υποστηρικτές, ειδικά και μετά τις επιτυχίες του συλλόγου σε τοπικό επίπεδο. Τελικά, προς αποφυγήν εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των μελών της διοίκησης του Ολυμπιακού, αλλά και λόγω της απροθυμίας του Τερεζάκη να συνεχίσει να αποτελεί τον μοναδικό χρηματοδότη ολόκληρου του τμήματος, αποφασίστηκε ομόφωνα το 1926 η παύση της λειτουργίας του.
  1. Αθλητική Ηχώ 14-9-1951