Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Πριγκίπισσα Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας (8 Φεβρουαρίου 1792 – 9 Φεβρουαρίου 1873) ήταν κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ, βασιλιά της Βαυαρίας, και της συζύγου του, Αυγούστας Βιλελμίνης της Έσσης-Ντάρμστατ, καθώς και μέλος Οίκου των Βιτελσβάχων.[1] Παντρεύτηκε τον τότε διάδοχο Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης, με τον οποίο χώρισε, και τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Α΄ της Αυστρίας. [1]Εξαιτίας του δεύτερου γάμου της, από το 1816 ως το 1835, έφερε τον τίτλο της αυτοκράτειρας της Αυστρίας.[2]

Καρολίνα Αυγούστα
Αυτοκράτειρα της Αυστρίας
Caroline Augusta of Bavaria.jpg
Η αυτοκράτειρα Καρολίνα Αυγούστα σε πίνακα του 1836.
Γέννηση8 Φεβρουαρίου 1792
Μάνχαϊμ, Εκλογικό Παλατινάτο
Θάνατος9 Φεβρουαρίου 1873 (81 ετών)
Βιέννη, Αυστροουγγαρία
ΣύζυγοςΓουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης
Φραγκίσκος Α´ της Αυστρίας
ΟίκοςΒιτελσβάχων
ΠατέραςΜαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας
ΜητέραΑυγούστα Βιλελμίνης της Έσσης-Ντάρμστατ
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο γάμος της Καρολίνας Αυγούστας με τον διάδοχο Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης έγινε στις 8 Ιουνίου 1808, στο Μόναχο.[1] Το ζευγάρι δεν απέκτησε κανένα παιδί και χώρισε στις 31 Αυγούστου 1814.[1] Εκείνος ο γάμος πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αποφευχθεί ένας άλλος αναγκαστικός γάμος, που πιθανόν να επιβαλλόταν από τον Ναπολέων.[1]

Μετά από την ακύρωση του πρώτου γάμου της, η Καρολίνα Αυγούστα θεωρήθηκε ως ιδανική νύφη τόσο για τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο, όσο και για το μικρότερο αδελφό του, Φερδινάνδο.[1] Έτσι, στις 29 Οκτωβρίου 1816, πραγματοποιείται ο δεύτερος γάμος της, αυτή τη φορά με τον Φραγκίσκο Β΄, αυτοκράτορα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας και της Βοημίας.[1] Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν η τέταρτη στη σειρά σύζυγος του αυτοκράτορα.[1]

Αυτός ο γάμος, που διάρκεσε σχεδόν είκοσι έτη, ως το θάνατο του αυτοκράτορα, ήταν αρμονικός, αλλά χωρίς το ζευγάρι να αποκτήσει τέκνα.[1] Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν μια δημοφιλής αυτοκράτειρα και δραστηριοποιήθηκε στο κοινωνικό έργο, όπως με την ίδρυση νοσοκομείων και κατοικιών για φτωχούς.[3]

Μετά από το θάνατο του συζύγου της, το 1835, μετακόμισε στο Σάλτζμπουργκ και έζησε εκεί τις επόμενες δεκαετίες της ζωής της, μέχρι το θάνατό της στις 9 Φεβρουαρίου 1873, μία ημέρα μετά από τα 81α γενέθλιά της.[1][4]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία