Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1899 (Απρίλιος 1899 - Νοέμβριος 1901), σχηματίστηκε, - μετά την νίκη του πρώην Τρικουπικού και νυν Νεωτεριστικού κόμματος στις εκλογές της 7ης Φεβρουαρίου 1899. Ο Γεώργιος Θεοτόκης, ο νέος αρχηγός του πρώην κόμματος του Τρικούπη, όταν η Βουλή άνοιξε για τις εργασίες της μετά τις εκλογές, συγκέντρωσε την ευρεία πλειοψηφία των 131 βουλευτών σε σύνολο 234, και έτσι σχημάτισε κυβέρνηση στις 2 Απριλίου του 1899.
Η κυβέρνηση παραιτήθηκε αν και εξακολουθούσε να έχει την κυβερνητική πλειοψηφία, κατά τις ταραχές των Ευαγγελιακών, επειδή ο λαός είχε στραφεί εναντίον της. Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ηλίας Κυριακόπουλος :«Δια πρώτην φοράν, καθ' όσον ημείς τουλάχιστον δυνάμεθα να γνωρίζωμεν, η πλειοψηφούσα εν τη Βουλή Κυβέρνησις, μετά υπέρ αυτής απολήξαν ζήτημα εμπιστοσύνης, ηναγκάσθη ν' αποσυρθή της Αρχής, υποκύπτουσα εις την κατ' αυτής στραφείσαν "κοινήν γνώμην".»[1]

1η κυβέρνηση Θεοτόκη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Βασιλευομένη Δημοκρατία
Georgios Theotokis.JPG
Ημερομηνία σχηματισμού2 Απριλίου 1899
Ημερομηνία διάλυσης12 Νοεμβρίου 1901
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΓεώργιος Θεοτόκης
Αρχηγός κράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών9
Συμμετέχοντα κόμματαΝεωτεριστικό κόμμα
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση πλειοψηφίας
Ηγέτης αντιπολίτευσηςΘεόδωρος Δηλιγιάννης
Αλέξανδρος Ζαΐμης
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1899
Θητεία νομοθετικού σώματος4 Μαρτίου 1899 - 4 Απριλίου 1902 (ΙΕ' κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1897
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1901

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[2]

- αντικαταστάθηκε στις 5 -1 - 1900 από τον αντισυνταγματάρχη Νικόλαο Τσαμαδό
- αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1900 προσωρινά, από τον Γεώργιο Θεοτόκη
- αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 1900 από τον Σπυρίδωνα Στάη


ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ανδρέας Δημητρόπουλος: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις 1843 - 2004», [2]

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Ηλίας Κυριακόπουλος: «Ο Κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι, ως πολιτικός και νομικός κανών», εκδ. «Προμηθεύς», 1929 , σελ.212
  2. ΦΕΚ Α66 / 1899[1]