Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα του 1847 ήταν διάδοχη της κυβερνήσεως του κυβέρνησης του Ιωάννη Κωλέττη μετά τον θάνατο του τελευταίου, διορισμένη από τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος προέκρινε για την θέση του πρωθυπουργού (αν και αναλφάβητος), τον υπασπιστή του και υπουργό των Στρατιωτικών, Κίτσο Τζαβέλλα.
Η αδυναμία διαχείρισης των κυβερνητικών θεμάτων από τον Κίτσο Τζαβέλλα, έφθινε σταδιακά την δύναμη της κυβέρνησης, [1] μέχρι που στις 8 Μαρτίου 1848 οδηγήθηκε σε παραίτηση.
Ο βασιλιάς Όθωνας την αντικατέστησε με την εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση του Γεώργιου Κουντουριώτη.

Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα
Coat of arms of Greece (Wittelsbach).svg
Συνταγματική Μοναρχία
Tzavellas.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού5 Σεπτεμβρίου 1847
Ημερομηνία διάλυσης8 Μαρτίου 1848
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΚίτσος Τζαβέλλας
Αρχηγός κράτουςΌθων
Αριθμός υπουργών6
Πρώην υπουργοί
(Θάνατος/παραίτηση/αποπομπή)
0
Συνολικός αριθμός υπουργών6
Συμμετέχοντα κόμματαΓαλλικό κόμμα
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαδιορισμένη
Ιστορία
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1847
Θητεία νομοθετικού σώματος28 Ιουλίου 1847 - 22 Ιουλίου 1850 (Β' Κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη 1847
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη 1848


Πίνακας περιεχομένων

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

  • «Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Γλαράκης
  • «Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Ρήγας Παλαμήδης
  • «Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Νικόλαος Κορφιωτάκης
  • «Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Κίτσος Τζαβέλλας
  • «Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας»: Κωνσταντίνος Θ. Κολοκοτρώνης
  • «Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Γλαράκης
  • «Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Δημήτριος Βούλγαρης


Λειτουργία της κυβέρνησηςΕπεξεργασία

Τα σημαντικότερα ζητήματα της περιόδου για την κυβέρνηση ήταν η καταστολή των κατά τόπους αντάρτικων και ληστρικών κινημάτων, που λυμαίνονταν την ύπαιθρο, και η επιτυχής διαχείριση του «επεισοδίου Μουσούρου», διπλωματικού επεισοδίου Τουρκίας-Ελλάδας. Τα κυβερνητικά στρατεύματα κατάφεραν να εξουδετερώσουν κάποια αντάρτικα σώματα αλλά όχι ριζικά, αλλά όχι όλα, και το «Επεισόδιο Μουσούρου», έληξε με τουρκική διπλωματική νίκη. [3]

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. http://www.greeklaws.com/pubs/uploads/842.pdf
  2. (ΦΕΚ Α28/1847)
  3. Τρύφων Ευαγγελίδης, «Ιστορία του Όθωνος, βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862)», Αθήνα 1893, σελ.380 - 382

ΠηγέςΕπεξεργασία