Άνοιγμα κυρίου μενού

Κωνσταντία της Αραγωνίας (1239-1269)

κόρη του του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας (1239–1269)
(Ανακατεύθυνση από Κωνσταντία της Αραγωνίας (1239–1269))

Η Κωνσταντία της Αραγωνίας, λαίδη της Βιγιένα (1239 - 1269) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν δεύτερη κόρη και παιδί του του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας και της Γιολάντας της Ουγγαρίας.[2] Η Κωνσταντία της Αραγωνίας έγινε Ινφάντρα της Ισπανίας χάρη στον γάμο της με τον Εμμανουήλ της Καστίλης. Οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας και η Μαρία του Μονπελιέ, οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας και η δεύτερη σύζυγος του Γιολάντα του Κουρτεναί.[3][4] Τα αδέλφια της Κωνσταντίας ήταν: Γιολάντα της Αραγωνίας, Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας, Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας και η Ισαβέλλα της Αραγωνίας και ο Σάντσο της Αραγωνίας, αρχιεπίσκοπος του Τολέδο.

Κωνσταντία της Αραγωνίας, λαίδη της Βιγιένα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1238
Σαραγόσα
Θάνατος 1275
Τόπος ταφής Monastery of Uclés
Χώρα πολιτογράφησης Στέμμα της Αραγωνίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά
Οικογένεια
Σύζυγος Εμμανουήλ της Καστίλης
Τέκνα Βιολάντε-Εμμανουέλα[1]
Αλφόνσος-Μανουήλ
Γονείς Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας και Γιολάντα της Ουγγαρίας
Αδέλφια Γιολάντα της Αραγωνίας
Ισαβέλλα της Αραγωνίας
Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας
Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας
Οικογένεια Οίκος της Βαρκελώνης

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε στην Σόρια (1260) τον Ινφάντη Εμμανουήλ της Καστίλης, κύριο της Βιγιένα έβδομο γιο του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ της Σουηβίας μαζί του απέκτησε:

Η Κωνσταντία πέθανε πρόωρα (1269) και ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1274) την Βεατρίκη της Σαβοίας κόρη του Αμεδαίου Δ΄ της Σαβοΐας. Ο γιος τους Ιωάννης Εμμανουήλ της Βιγιένα ορίστηκε διάδοχος του πατέρα του στην κομητεία της Βιγιένα μετά τον πρόωρο θάνατο του ετεροθαλούς αδελφού του Αλφόνσου-Μανουήλ (1276).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Βιολάντε-Εμμανουέλα. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2016.
  2. Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas.
  3. Elena Woodacre, Queenship in the Mediterranean: Negotiating the Role of the Queen in the Medieval and Early Modern Eras, (Palgrave Macmillan, 2013), 52.
  4. Reassessing the Roles of Women as 'Makers' of Medieval Art and Architecture, ed. Theresa Martin, (Brill, 2012), 1089.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas.
  • Elena Woodacre, Queenship in the Mediterranean: Negotiating the Role of the Queen in the Medieval and Early Modern Eras, (Palgrave Macmillan, 2013)
  • Reassessing the Roles of Women as 'Makers' of Medieval Art and Architecture, ed. Theresa Martin, (Brill, 2012)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constance of Aragon, Lady of Villena της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).