Λαυρέντιος των Μεδίκων, δούκας του Ουρμπίνο

Ιταλός ευγενής

O Λαυρέντιος Β΄, (ιταλικά: Lorenzo di Piero de' Medici duca di Urbino‎, 12 Σεπτεμβρίου 1492 - 4 Μαΐου 1519)[1][2] από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1513-1519) και δούκας του Ουρμπίνο (1516-1519). Η κόρη του Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

Λαυρέντιος Β΄
Portrait of Lorenzo di Medici.jpg
Ο Λαυρέντιος σε πίνακα του Ραφαήλ
Κυβερνήτης της Φλωρεντίας
Περίοδος1513 - 1519
ΠροκάτοχοςΤζουλιάνο Β΄
Διάδοχος(Τζούλιο) Πάπας Κλήμης Ζ΄
Δούκας του Ουρμπίνο
Περίοδος1516 - 1519
ΠροκάτοχοςΦραντσέσκο Μαρία Α΄ ντέλλα Ρόβερε
ΔιάδοχοςΦραντσέσκο Μαρία Α΄ ντέλλα Ρόβερε
Γέννηση12 Σεπτεμβρίου 1492 (1492-09-12)
Θάνατος4 Μαΐου 1519 (26 ετών)
ΣύζυγοςΜαγδαληνή ντε Λα Τουρ του Ωβέρν
ΕπίγονοιΑικατερίνη
(νόθος) Αλέξανδρος
ΟίκοςΜεδίκων
ΠατέραςΠέτρος Β΄ ο Άτυχος
ΜητέραΑλφονσίνα Ορσίνι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου των Μεδίκων, του επιλεγόμενου Άτυχου (Sfortunato), κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Αλφονσίνας Ορσίνι. Τον αποκαλούσαν και Λαυρέντιο του Πέτρου (Lorenzo di Piero) ή μικρό Λαυρέντιο (Lorenzino), σε αντιδιαστολή με τον διάσημο πάππο του Λαυρέντιο A΄ τον μεγαλοπρεπή.

Ο Νικολό Μακιαβέλι αφιέρωσε το έργο του ο Ηγεμόνας στον Λαυρέντιο Β΄ για να του υποδείξει την τακτική που θα ενοποιήσει την Ιταλία, αν και ο λόγος αυτής της αφιέρωσης από έναν πολέμιο των Μεδίκων είναι μυστήριο. Ο θείος του πάπας Λέων Ι΄ το 1516 τον έκανε δούκα του Ουρμπίνο, σε ηλικία 24 ετών. Ο πρώην δούκας όμως Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντέλλα Ρόβερε ανακατέλαβε το δουκάτο του. Τότε ο Λαυρέντιος Β΄ ορίστηκε διοικητής 10.000 ανδρών και εστάλη να το καταλάβει, αλλά όταν τραυματίστηκε, αποσύρθηκε στην Τοσκάνη. Το δουκάτο τού αποδόθηκε με μία συνθήκη το ίδιο έτος, που έληξε τον Πόλεμο του Ουρμπίνο. Με τον θάνατό του, το δουκάτο επέστρεψε στον Φραγκίσκο Μαρία Α΄.

Είχε κόρη την Αικατερίνη. Έπειτα από 21 ημέρες από τη γέννησή της, ο Λαυρέντιος Β΄ απεβίωσε από σύφιλη. Ο τάφος του βρίσκεται στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στην εκκλησία του Σαν Λορέντσο της Φλωρεντίας, μαζί με τον τάφο του θείου του Τζουλιάνο Β΄ κυβερνήτη της Φλωρεντίας και δούκα του Νεμούρ. Οι τάφοι έχουν διακοσμηθεί με γλυπτά του Μιχαήλ Αγγέλου. Η μορφή του τάφου του παριστά τον ίδιο ως Σκεπτόμενο (Pensieroso). Δεν πρέπει να αποδίδεται το ταφικό μνημείο του στον πολύ πιο διάσημο συνώνυμο πάππο του, τού οποίο ο τάφος βρίσκεται πλησίον.[3]

Την Αικατερίνη μικρή την είχε φροντίσει ο πάπας Λέων Ι΄. Το 1530 ο εξάδελφος του πάππου της, ο πάπας Κλήμης Ζ΄ κανόνισε το γάμο της με τον μέλλοντα Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Το 1518 νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή ντε Λα Τουρ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν και είχε τέκνο:

Από μία σχέση εκτός γάμου είχε τέκνο:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Gino Benzoni (2006). «Lorenzo de' Medici, duca di Urbino». Dizionario Biografico degli Italiani 66 (στα Ιταλικά). Treccani, La cultura italiana. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017. 
  2. «Lorenzo di Piero de' Medici, duca di Urbino». Encyclopædia Britannica. 20 Ιουλίου 1998. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017. 
  3. Peter Barenboim, Sergey Shiyan, Michelangelo: Mysteries of Medici Chapel, SLOVO, Moscow, 2006. ISBN 5-85050-825-2

ΠηγέςΕπεξεργασία