Άνοιγμα κυρίου μενού

Λαυρέντιος των Μεδίκων, δούκας του Ουρμπίνο

Ιταλός ευγενής

O Λαυρέντιος των Μεδίκων, δούκας του Ουρμπίνο (ιταλικά: Lorenzo di Piero de' Medici duca di Urbino‎, 12 Σεπτεμβρίου 1492 - 4 Μαΐου 1519)[1][2] ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1513-1519) και δούκας του Ουρμπίνο (1516-1519) από τον Οίκο των Μεδίκων. Η κόρη του Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

Λαυρέντιος
Portrait of Lorenzo di Medici.jpg
Ο Λαυρέντιος σε πίνακα του Ραφαήλ
Κυβερνήτης της Φλωρεντίας
Περίοδος1513 - 1519
ΠροκάτοχοςΤζουλιάνο
ΔιάδοχοςΤζούλιο
Δούκας του Ουρμπίνο
Περίοδος1516 - 1519
ΠροκάτοχοςΦραγκίσκος Μαρία
ΔιάδοχοςΦραγκίσκος Μαρία
Γέννηση12 Σεπτεμβρίου 1492 (1492-09-12)
Θάνατος4 Μαΐου 1519 (26 ετών)
ΣύζυγοςΜαγδαληνή ντε Λα Τουρ
ΕπίγονοιΑικατερίνη
(νόθος) Αλέξανδρος
ΟίκοςΜεδίκων
ΠατέραςΠέτρος, ο επιλεγόμενος Ποδάγρας
ΜητέραΑλφονσίνα Ορσίνι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου των Μεδίκων, του επιλογόμενου Ποδάγρα, κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Αλφονσίνας Ορσίνι. Τον αποκαλούσαν και Λαυρέντιο του Πέτρου (Lorenzo di Piero) ή μικρό Λαυρέντιο (Lorenzino), σε αντιδιαστολή με τον διάσημο πάππο του Λαυρέντιο Β΄ τον μεγαλοπρεπή.

Ο Νικολό Μακιαβέλι αφιέρωσε το έργο του ο Ηγεμόνας στον Λαυρέντιο Β΄ για να του υποδείξει την τακτική που θα ενοποιήσει την Ιταλία, αν και ο λόγος αυτής της αφιέρωσης από έναν πολέμιο των Μεδίκων είναι μυστήριο. Ο θείος του πάπας Λέων Ι΄ το 1516 τον έκανε δούκα του Ουρμπίνο, σε ηλικία 24 ετών. Ο πρώην δούκας όμως Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντέλλα Ρόβερε ανακατέλαβε το δουκάτο του. Τότε ο Λαυρέντιος Β΄ ορίστηκε διοικητής 10.000 ανδρών και εστάλη να το καταλάβει, αλλά όταν τραυματίστηκε, αποσύρθηκε στην Τοσκάνη. Το δουκάτο του αποδόθηκε με μία συνθήκη το ίδιο έτος, που έληξε τον Πόλεμο του Ουρμπίνο. Με το θάνατό του, το δουκάτο επέστρεψε στον Φραγκίσκο Μαρία ντελα Ρόβερε.

Είχε κόρη την Αικατερίνη. Έπειτα από 21 ημέρες από τη γέννησή της, ο Λαυρέντιος Β΄ απεβίωσε από σύφιλη. Ο τάφος του βρίσκεται στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στην εκκλησία του Σαν Λορέντσο της Φλωρεντίας, μαζί με τον τάφο του θείου του Τζουλιάνο. Οι τάφοι έχουν διακοσμηθεί με γλυπτά του Μιχαήλ Αγγέλου. Η μορφή του τάφου του παριστά τον ίδιο ως Σκεπτόμενο (Pensieroso). Δεν πρέπει να αποδίδεται το ταφικό μνημείο του στον πολύ πιο διάσημο συνώνυμο πάππο του, του οποίο ο τάφος βρίσκεται πλησίον.[3]

Την Αικατερίνη μικρή την είχε φροντίσει ο πάπας Λέων Ι΄. Το 1530 ο εξάδελφος του πάππου της, ο πάπας Κλήμης Ζ΄ κανόνισε το γάμο της με τον μέλλοντα Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Το 1518 νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή ντε Λα Τουρ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν και είχε τέκνο:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Gino Benzoni (2006). «Lorenzo de' Medici, duca di Urbino». Dizionario Biografico degli Italiani 66 (στα Ιταλικά). Treccani, La cultura italiana. Ανακτήθηκε στις 2.03.2017.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. «Lorenzo di Piero de' Medici, duca di Urbino». Encyclopædia Britannica. 20 Ιουλίου 1998. Ανακτήθηκε στις 2.03.2017.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  3. Peter Barenboim, Sergey Shiyan, Michelangelo: Mysteries of Medici Chapel, SLOVO, Moscow, 2006. ISBN 5-85050-825-2

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lorenzo II de' Medici, Duke of Urbino της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).