Ο Λεό Ντελίμπ (Clément Philibert Léo Delibes, 21 Φεβρουαρίου 1836 - 16 Ιανουαρίου 1891) ήταν Γάλλος συνθέτης όπερας και μπαλλέτου. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα μπαλλέτα Coppélia και Sylvia και οι όπερες Le roi l'a dit και Lakmé. Κάποιοι μουσικολόγοι πιστεύουν ότι τα μπαλλέτα που περιλαμβάνονται στην όπερα του Σαρλ Γκουνό Faust στην πραγματικότητα συνετέθησαν από τον Ντελίμπ. Πέθανε στο Παρίσι στις 16 Ιανουαρίου 1891.

Λεό Ντελίμπ
Delibes Leo Luckhard.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Léo Delibes (Γαλλικά)
Γέννηση21  Φεβρουαρίου 1836[1][2][3][4][5][6][7][8]
Λα Φλες
Θάνατος16  Ιανουαρίου 1891[1][2][3][4][5][6][7][8]
Παρίσι[9]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο της Μονμάρτρης
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[10]
ΣπουδέςConservatoire de Paris
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης[11]
διδάσκων πανεπιστημίου
μουσικός
οργανίστας[12]
ΕργοδότηςConservatoire de Paris (από 1880)[13]
Όπερα του Παρισιού (από 1863)[13]
Theatre Lyrique (από 1855)[13]
Αξιοσημείωτο έργοΛακμέ
Sylvia
Le roi l'a dit
Coppélia
ΣυγγενείςMiguel Delibes (μικρανιψιός)[14], Miguel Delibes de Castro (μικρανιψιός) και Germán Delibes de Castro (μικρανιψιός)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Σύντομο βιογραφικόΕπεξεργασία

Ο Ντελίμπ γεννήθηκε στο Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Βαλ (Saint-Germain-du-Val) του Σαρτ (Sarthe) το 1836. Ο πατέρας του ήταν ταχυδρόμος και η μητέρα του ταλαντούχος ερασιτέχνης μουσικός. Ο παππούς του ήταν τραγουδιστής της όπερας. Μεγάλωσε κυρίως υπό την επίβλεψη της μητέρας του, καθώς ο πατέρας του απεβίωσε πρόωρα. Το 1871 ο Ντελίμπ νυμφεύτηκε την Λεοντίν Εστέλ Ντεναίν (Léontine Estelle Denain). Ο αδελφός του Μισέλ μετανάστευσε στην Ισπανία και ήταν ο παππούς του Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ Ντελίμπ.

Το 1847 ο Ντελίμπ άρχισε να σπουδάζει σύνθεση στο Ωδείο των Παρισίων (Paris Conservatoire) με καθηγητή τον Αντόλφ Αντάμ (Adolphe Adam). Ένα χρόνο αργότερα άρχισε να παίρνει μαθήματα φωνητικής, αν και τελικά ήταν πολύ καλύτερος ως εκτελεστής οργάνου παρά στη φωνητική. Διορίστηκε αρχικά ως "ακομπανιατέρ" στις πρόβες και διευθυντής χορωδίας στο Λυρικό Θέατρο (Théâtre Lyrique), στη συνέχεια δεύτερος διευθυντής χορωδίας στην Όπερα των Παρισίων, το 1864, και ως εκτελεστής οργάνου στην Σαιν-Πιέρ-ντε-Σαγιό (Saint-Pierre-de-Chaillot) κατά την περίοδο 1865 – 1871, ενώ άρχισε να ασχολείται με τη σύνθεση. Η πρώτη του οπερέτα είχε τον τίτλο Deux sous de charbon, ή Le suicide de Bigorneau (1856), την οποία συνέθεσε ως παραγγελία του Folies-Nouvelles.

Η σύνθεση της καντάτας Algers για τον Ναπολέοντα Γ΄ τράβηξε την προσοχή των κρατικών παραγόντων. Συνέπεια αυτού ήταν η συνεργασία του με τον Λεόν Μινκύς (Léon Minkus) συνθέτοντας τμήματα του μπαλέτου La source το 1866, κάτι που τον έφερε σε επαφή με τον κόσμο της μουσικής μπαλέτου. Το 1867 συνέθεσε το ντιβερτιμέντο Le jardin animé στην αναβίωση του μπαλέτου Le corsaire των Ζοζέφ Μαζιλιέ (Joseph Mazilier) και Αντόλφ Αντάμ. Συνέθεσε, επίσης, μία λειτουργία (Missa Brevis) και συνέχισε συνθέτοντας μια οπερέτα ανά έτος, ενώ παράλληλα συνέθετε μουσική για το θέατρο, όπως χορούς και άριες για την θεατρική παράσταση του έργου του Ουγκώ Le roi s'amuse, το ίδιο έργο που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τον Ριγκολέττο του Τζουζέπε Βέρντι.

Η πραγματική αναγνώριση και καθιέρωσή του ήλθαν το 1870, με την μεγάλη επιτυχία του μπαλέτου του Coppélia, που παραμένει η πλέον γνωστή και αντιπροσωπευτική του σύνθεση.

Επιλογή έργωνΕπεξεργασία

  • Le roi l'a dit (Ο βασιλιάς το είπε, 1873, οπερά κομίκ)
  • Jean de Nivelle, 1880 (όπερα)
  • Lakmé, 1883 (όπερα)
  • Coppélia, 1870 (μπαλλέτο)
  • Sylvia, 1876 (μπαλλέτο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία



  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12519700m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118924265. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Leo-Delibes. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w6j38xp0. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 International Music Score Library Project. Category:Delibes,_Léo. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 6798. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 filmportal.de. 1e278efb5c154c43835c2ce9d6f19e53. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 8,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. delibes-clement-philibert-leo.
  9. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  10. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12519700m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  11. en.tchaikovsky-research.net/pages/L%C3%A9o_Delibes. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2019.
  12. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  13. 13,0 13,1 13,2 www.nonfiction.fr/article-9661-leo-delibes-compositeur-connu-et-meconnu.htm.
  14. www.lemonde.fr/disparitions/article/2010/03/16/miguel-delibes-ecrivain-espagnol_1320069_3382.html.