Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λουί Εζέν Φελίξ Νεέλ (Louis Eugène Félix Néel, 22 Νοεμβρίου 190417 Νοεμβρίου 2000) ήταν Γάλλος φυσικός, που το 1970 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής «για τη θεμελιώδη εργασία του και τις ανακαλύψεις σχετικά με τον σιδηρομαγνητισμό και τον παραμαγνητισμό, οι οποίες οδήγησαν σε σημαντικές εφαρμογές στη φυσική στερεάς κατάστασης».[13]

Λουί Νεέλ
Louis Neel 1970.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Néel (Γαλλικά)
Γέννηση22  Νοεμβρίου 1904[1][2][3][4][5]
Λυών[6]
Θάνατος17  Νοεμβρίου 2000[1][2][3][4]
Brive-la-Gaillarde
ΕθνικότηταΓάλλοι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[7]
Εκπαίδευσηδιδακτορικό δίπλωμα
ΣπουδέςÉcole Normale Supérieure
Lycée du Parc
Τμήμα Επιστημών του Παρισιού
Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου[8]
Λύκειο Σαν-Λουί[9]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΕθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας
Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ[10]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΧρυσό μετάλιο Γαλλικού Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (1965)
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1970)[11][12]
Prix Félix-Robin (1938)
Βραβείο των τριών φυσικών (1963)
Βραβείο Χόλβεκ (1952)
Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Διοικητής της Τάξης των Ακαδημαϊκών Φοινίκων
Concours général
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστήμιου Κονπλουτένσε της Μαδρίτης (1978)
Croix de Guerre
knight of the Order of Social Merit (1963)
αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

Ζωή και έρευνεςΕπεξεργασία

Ο Νεέλ γεννήθηκε στη Λυών και εισάχθηκε στην École Normale Supérieure στο Παρίσι. Πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου υπό την επίβλεψη του Πιερ Βεΐς. Οι συνεισφορές του στη μελέτη του μαγνητισμού και γενικότερα στη φυσική στερεάς κατάστασης βρήκαν πολλές χρήσιμες εφαρμογές, ιδίως στην ανάπτυξη βελτιωμένων μονάδων μνήμης για ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Περί το 1930 πρότεινε ότι ίσως να υπάρχει ένα άγνωστο μέχρι τότε είδος μαγνητικής συμπεριφοράς της ύλης: ο αντισιδηρομαγνητισμός, δηλαδή το αντίθετο του σιδηρομαγνητισμού. Πάνω από μία συγκεκριμένη για το κάθε υλικό θερμοκρασία (τη θερμοκρασία Νεέλ) αυτή η συμπεριφορά σταματά. Το 1948 ο Νεέλ επεσήμανε[14] ότι μπορεί να υπάρχει και μία ακόμη κατάσταση μαγνητικής συμπεριφοράς της ύλης, ο σιδηριμαγνητισμός. Πράγματι, τόσο ο αντισιδηρομαγνητισμός, όσο και ο σιδηριμαγνητισμός ανιχνεύθηκαν πειραματικά. σε διάφορα υλικά και θερμοκρασίες.

Ο Νεέλ έδωσε επίσης μια ερμηνεία του ασθενούς μαγνητισμού ορισμένων πετρωμάτων, καθιστώντας έτσι δυνατή τη μελέτη της ιστορίας του μαγνητικού πεδίου της Γης.[15][16][17][18][19][20][21][22] Το 1970 μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον Σουηδό φυσικό πλάσματος Χάνες Αλφβέν, για τις πρωτοποριακές αυτές μελέτες και ανακαλύψεις σχετικώς με τις μαγνητικές ιδιότητες των στερεών.[23]

Ο Λουί Νεέλ υπήρξε η κινητήρια φυσιογνωμία πίσω από τη δημιουργία του λεγόμενου «Επιστημονικού Πολυγώνου» (Polygone Scientifique), μια περιοχή επιστημονικών κέντρων στην πόλη Γκρενόμπλ.

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

Ο Λουί Νεέλ δέχθηκε πολλά βραβεία και άλλες τιμές για το έργο του, μεταξύ των οποίων και τις παρακάτω:

  • Βραβείο Hughes της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (1935)
  • Βραβείο «Félix Robin» της Γαλλικής Εταιρείας Φυσικής (1938)
  • Μετάλλιο André Blondel (1948)
  • Μέγα Βραβείο του συμβουλίου της Ενώσεως «Au service de la pensée française» (1949)
  • Βραβείο Φ. Ολβέκ (1952)
  • «Βραβείο των Τριών Φυσικών» (1963)
  • Χρυσό Μετάλλιο του CNRS (1965)
  • Εκλέχθηκε, το 1966, αντεπιστέλλον μέλος (ForMemRS) της Βασιλικής Εταιρείας[13]
  • Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1970)
  • Μέγα Χρυσό Μετάλλιο Ηλεκτρονικής (1971)
  • Μέγα Χρυσό Μετάλλιο της γαλλικής «Εταιρείας Ενθαρρύνσεως της Ερεύνης και των Εφευρέσεων» (1973)
  • Ιδρυτικό μέλος του Παγκόσμιου Πολιτιστικού Συμβουλίου[24] (1981).
  • Το «Μετάλλιο Λουί Νεέλ», που απονέμεται ετησίως από το 1994 από την Ευρωπαϊκή Ένωση Γεωεπιστημών πήρε το όνομά του προς τιμή του επιστήμονα.

ΠαράσημαΕπεξεργασία

Εξαιτίας και της συμμετοχής του στην εθνική άμυνα, ιδίως με τις έρευνές του για την προστασία των πολεμικών πλοίων από τις μαγνητικές νάρκες, ο Νεέλ τιμήθηκε (εκτός από τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής το 1974) με τα εξής παράσημα:


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119175035. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 Comité des travaux historiques et scientifiques. 111013. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w6bz6fhz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 KNAW Past Members. PE00002047. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119175035. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
  9. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
  10. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
  11. www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1970/.
  12. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  13. 13,0 13,1 Friedel, J.; Averbuch, P. (1 Δεκεμβρίου 2003). «Louis Eugène Félix Néel. 22 November 1904 – 17 November 2000». Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society 49: 367–384. doi:10.1098/rsbm.2003.0021. 
  14. Néel, Louis (1948). «Magnetic Properties of Ferrites: Ferrimagnetism and Antiferromagnetism». Ann. Phys. (Παρίσι) 3: 137–198. 
  15. Néel, Louis (1 Απριλίου 1955). «Some theoretical aspects of rock-magnetism». Advances in Physics 4 (14): 191–243. doi:10.1080/00018735500101204. Bibcode1955AdPhy...4..191N. 
  16. Barbara, B.; Lacroix, Claudine (2000). «Retrospective in Science: Louis Neel (1904–2000)». Science 291 (5506): 1000. doi:10.1126/science.1059052. PMID 11232560. 
  17. Coey, Michael (2001). «Obituary: Louis Néel (1904–2000)». Nature 409 (6818): 302–302. doi:10.1038/35053274. 
  18. Coey, J. M. D. (2003). «Louis Néel: Retrospective (invited)». Journal of Applied Physics 93 (10): 8224–8229. doi:10.1063/1.1557815. Bibcode2003JAP....93.8224C. 
  19. Dunlop, David J. (2003). «Partial thermoremanent magnetization: Louis Néel’s legacy in rock magnetism (invited)». Journal of Applied Physics 93 (10): 8236–8240. doi:10.1063/1.1558640. Bibcode2003JAP....93.8236D. 
  20. Néel, Louis (1991). Un siècle de physique. Παρίσι: Jacob. ISBN 978-2-7381-0140-2. 
  21. «Louis Néel, un siècle de science à Grenoble». 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2011. 
  22. Kurti, Nicholas, επιμ. (1988). Selected works of Louis Néel. Νέα Υόρκη: Gordon and Breach. ISBN 978-2-88124-300-4. 
  23. Néel, L. (3 Δεκεμβρίου 1971). «Magnetism and Local Molecular Field». Science 174 (4013): 985–992. doi:10.1126/science.174.4013.985. PMID 17757022. Bibcode1971Sci...174..985N. 
  24. «About Us». World Cultural Council. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2016. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis Néel της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).