Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Μάρβιν Πεντς Γκέι Τζούνιορ (γεννημένος Marvin Pentz Gay Jr., 2 Απριλίου 19391 Απριλίου 1984)[1], γνωστός ως Μάρβιν Γκέι (Marvin Gaye), ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ντράμερ και παραγωγός δίσκων. Ο Γκέι βοήθησε στη διαμόρφωση του ήχου της Motown, στη δεκαετία του 1960, αρχικά ως μουσικός της εταιρείας και αργότερα ως σόλο καλλιτέχνης σημειώνοντας σειρά επιτυχημένων τραγουδιών, όπως τα "Ain't That Peculiar", "How Sweet It Is (To Be Loved By You)" και "I Heard It Through the Grapevine". Ηχογράφησε επιτυχημένα ντουέτα με τις τραγουδίστριες Μαίρη Ουέλς (Mary Wells), Κιμ Ουέστον (Kim Weston), Νταϊάνα Ρος και Τάμι Τέρελ (Tammi Terrell), και αργότερα κέρδισε τους τίτλους "Πρίγκιπας της Motown" (Prince of Motown) και "Πρίγκιπας της Σόουλ" (Prince of Soul).

Μάρβιν Γκέι
Marvin Gaye (1973).png
Ο Μάρβιν Γκέι το 1973
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Μάρβιν Πεντς Γκέι Τζούνιορ
Γέννηση 2 Απριλίου 1939
Θάνατος 1 Απριλίου 1984 (45 ετών)
Καταγωγή Ουάσινγκτον, Π.Κ., Η.Π.Α.
Eίδος
* R&B
* Σόουλ
* Ψυχεδελική σόουλ
* Φανκ
* Τζαζ
* Ποπ

(198
Ιδιότητες
* Τραγουδιστής
* Τραγουδοποιός
* Μουσικός παραγωγός
Μουσικά όργανα
* Φωνητικά
* Πιάνο
* Πλήκτρα
* Σινθεσάιζερ
* Ντραμς
* Κρουστά
Παρουσία 1959 - 1984
Δισκογραφική εταιρεία
Συμμετοχές
Ιστοσελίδα www.marvingayepage.net

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ηχογράφησε τα What's Going On και Let's Get It On, άλμπουμ δημιουργημένα υπό μία κεντρική ιδέα (concept album) και έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης της Motown (ακολουθούμενος από τον Στίβι Ουόντερ) που αποδεσμεύτηκε από  την εταιρεία παραγωγής του.

Οι μετέπειτα ηχογραφήσεις του Γκέι επηρέασαν αρκετά υπο-είδη του σύγχρονου R&B, όπως τα quiet storm και neo soul.[2] Μετά από μια περίοδο στην Ευρώπη, ως φορολογικός εξόριστος στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Γκέι κυκλοφόρησε το 1982 την επιτυχία "Sexual Healing", που βραβεύτηκε με βραβείο Γκράμι, και το άλμπουμ Μidnight Love.

Την 1η Απριλίου του 1984, ο πατέρας του, Μάρβιν Γκέι Σίνιορ, πυροβόλησε θανάσιμα τον Γκέι, στο σπίτι τους στο Ουέστ Άνταμς (West Adams), περιοχή του Λος Άντζελες.[3][4] Μετά τον θάνατό του, πολλά ιδρύματα απένημαν στον Γκέι βραβεία και άλλες διακρίσεις—συμπεριλαμβανομένων του Βραβείου Γκράμι για Συνολική Προσφορά και της ένταξής του στα Rhythm and Blues Music Hall of Fame, Songwriters Hall of Fame και Rock and Roll Hall of Fame.[5]

NME – Δεκέμβριος 1982[6]

Τρία άλπουμ του Γκέι – το What's Going On (1971), το Let's Get It On (1973), και το Here, My Dear (1978) – συμπεριλήφθηκαν στη λίστα των 500 Καλύτερων Άλμπουμ Όλων των Εποχών του αμερικανικού μουσικού περιοδικού Rolling Stone, το 2003. Το άλμπουμ What's Going On παραμένει το υψηλότερα κατεταγμένο άλμπουμ του, φτάνοντας στο νούμερο 6 της λίστας του Rolling Stone και στο νούμερο 1 της λίστας των 100 Κορυφαίων Άλμπουμ Όλων των Εποχών, το 1985, του βρετανικού μουσικού περιοδικού NME (New Musical Express)[7]. Επίσης, τέσσερα τραγούδια του Γκέι - τα "I Heard It Through the Grapevine", "What's Going On", "Let's Get It On" και "Sexual Healing" – βρίσκονται στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 Σημαντικότερα Τραγούδια Όλων των Εποχών (2004).

ΔισκογραφίαΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Simmonds 2008.
  2. Weisbard, Eric. Marks, Craig (October 10, 1995). Spin Alternative Record Guide (Ratings 1–10) (1st edi. έκδοση). New York: Vintage Books, σελ. 202–205. ISBN 0-679-75574-8. OCLC 32508105. https://books.google.com/books?id=50cEAAAACAAJ&dq=spin%27s+alternative+record. 
  3. «Marvin Gaye House». Ανακτήθηκε στις June 18, 2012. 
  4. Communications, Emmis (January 1998). Dial Them For Murder. https://books.google.com/books?id=oV0EAAAAMBAJ&pg=PA22. Ανακτήθηκε στις September 13, 2012. 
  5. «Marvin Gaye Timeline». The Rock and Roll Hall of Fame. January 21, 1987. Ανακτήθηκε στις December 23, 2010. 
  6. Tobler, John (1992). NME Rock 'N' Roll Years (1st έκδοση). London: Reed International Books Ltd, σελ. 373. CN 5585. 
  7. «NME Writers Top 100 Albums of All Time». NME. November 30, 1985. Ανακτήθηκε στις March 10, 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία