Μαρία της Ορλεάνης, πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης

(Ανακατεύθυνση από Μαρία της Ορλεάνης (1813–1839))

Η Μαρία της Ορλεάνης (Marie d'Orléans, 12 Απριλίου 1813, Παλέρμο - 6 Ιανουαρίου 1839, Πίζα) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα, καλλιτέχνης και, με το γάμο της, Δούκισσα της Βυρτεμβέργης (1837). Πριν από το γάμο της ήταν γνωστή ως Δεσποινίς Βαλουά.

Μαρία της Ορλεάνης, πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης
Scheffer, Ary - Portrait présumé de la princesse Marie d'Orléans - 89.7 - Musée de la Vie romantique.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Marie d'Orléans (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση12  Απριλίου 1813[1][2][3][4][5][6]
Παλέρμο
Θάνατος6  Ιανουαρίου 1839
Πίζα
Αιτία θανάτουφυματίωση
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΒασιλικό Παρεκκλήσιο του Ντρε
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[7]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[8]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος
γλύπτρια
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (από 1837)[9]
ΤέκναΦίλιππος της Βυρτεμβέργης
ΓονείςΛουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας και Μαρία Αμαλία της Νάπολης και της Σικελίας
ΑδέλφιαΚάρολος της Ορλεάνης, δούκας του Παντιέβρ
Λουδοβίκος του Νεμούρ
Φραγκίσκος του Ζουανβίλ
Φερδινάνδος Φίλιππος της Ορλεάνης
Αντώνιος του Μονπανσιέ
Ερρίκος του Ωμάλ
Κλημεντίνη της Ορλεάνης
Λουίζα της Ορλεάνης
ΟικογένειαΔ΄ Οίκος της Ορλεάνης
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα του Ενάστρου Σταυρού
Θυρεός
Armoiries duché de Wurtemberg 1733.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΖωήΕπεξεργασία

 
Η Πριγκίπισσα Μαρία ζωγραφίζοντας (από τον Προσπέρ Λαφαγιέ, το 1842)

Η Μαρία Χριστίνα Καρολίνα Αδελαΐδα Φραγκίσκη Λεοπολδίνα ήταν το τρίτο παιδί (και η δεύτερη κόρη) του Λουδοβίκου Φίλιππου, Βασιλιά των Γάλλων, και της συζύγου του, Μαρίας Αμαλίας των Δύο Σικελιών. Έλαβε μια ύψιστη εκπαίδευση από την επιμονή του πατέρα της, και έμαθε γλυπτική και ζωγραφική. Είχε εγκαταστήσει το δικό της ατελιέ στο Παλάτι του Κεραμεικού, στο οποίο θα δούλευε. Περιγράφηκε ως ζωντανός χαρακτήρας με μεγάλη ενέργεια, που ενδιαφέρεται τόσο για τα τα πάρτι όσο και για την πολιτική.[10]

Στις αρχές του 1834, λόγω της ενοποίησης της μοναρχίας του Ιουλίου και της καλύτερης αποδοχής του Λουδοβίκου Φίλιππου από τους μονάρχες της Ευρώπης, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών, έδωσε τη συγκατάθεσή του για το γάμο της Πριγκίπισσας Μαρίας της Ορλεάνης με ένα από τα μικρότερα αδέλφια του, πιο συγκεκριμένα τον Λεοπόλδο των Βουρβόνων, αδερφό του και ξάδερφο της Μαρίας. Ωστόσο, ύστερα από τις εξεγέρσεις που έπληξαν τη Γαλλία τον Απρίλιο του 1834, το Βασίλειο της Νάπολης ζήτησε από τη Μαρία να δώσει αμέσως το μέρος της οικογενειακής περιουσίας της Ορλεάνης, που ανήκε σε αυτήν από την «δωρεά-παραταγή» που ο Λουδοβίκος Φίλιππος είχε κάνει στα παιδιά του στις 7 Αυγούστου 1830, την παραμονή της προσχώρησής του στο θρόνο. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος έκρινε ότι αυτό το αίτημα δεν ήταν λογικό και οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο έληξαν.

Στις 17 Οκτωβρίου 1837, η Mαρία παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Α΄, Πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης, γιο του Δούκα Αλεξάνδρου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αντουανέττας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1837 στις Βερσαλλίες[11] που αποκαταστάθηκε από τον Λουδοβίκο Φίλιππο για προσωπική του χρήση.

Είχαν ένα παιδί, τον:

  • Φίλιππο, Δούκα της Βυρτεμβέργης, παντρεύτηκε την Μαρία Θηρεσία Άννα της Αυστρίας το 1865 (πρόγονοι των σημερινών διεκδικητών του θρόνου της Βυρτεμβέργης).

Το 1838, αποδυναμωμένη από πνευμονική φυματίωση, η Μαρία έφυγε για την Πίζα με την ελπίδα ότι το ευνοϊκό κλίμα θα την βοηθούσε να θεραπευτεί. Ο αδελφός της, Λουδοβίκος του Νεμούρ, στάλθηκε αργότερα για να τη συνοδεύει με τις οδηγίες των γονιών της και έφτασε λίγο πριν από το θάνατό της στις 6 Ιανουαρίου 1839. Η Μαρία θάφτηκε στις 27 Ιανουαρίου στο Βασιλικό Παρεκκλήσι στο Ντρε.[12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14943403z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 RKDartists. 370828. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11073.htm#i110725. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) 2006. B00116704. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  5. 5,0 5,1 «Artists of the World Online» (Γερμανικά, Αγγλικά) K. G. Saur Verlag, Walter de Gruyter. Βερολίνο. 00093219.
  6. 6,0 6,1 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00002176.
  7. RKDartists. rkd.nl/explore/artists/370828. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2020.
  8. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14943403z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. p11073.htm#i110725. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  10. Dyson, C. C: The life of Marie Amélie last queen of the French, 1782-1866. With some account of the principal personages at the courts of Naples and France in her time, and of the careers of her sons and daughters (1910)
  11. Due to the mixed nature of this marriage, the Archbishop of Paris, de Quélen, forbade its being celebrated in a cathedral (as he had done with the marriages of Marie's siblings Louise and Ferdinand-Philippe).
  12. Catalogue, Marie d'Orléans, 1813-1839, Princesse et artiste romantique, Somogy, Paris, 2008 ISBN 2-7572-0165-4.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Princess Marie of Orléans (1813–1839) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Catalogue, Marie d'Orléans, 1813-1839, Princesse et artiste romantique, Somogy, Paris, 2008 (ISBN 2-7572-0165-4).

ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία