Άνοιγμα κυρίου μενού

Μεγάλη Γέφυρα Πιερίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°31′58″N 22°31′34″E / 40.53278°N 22.52611°E / 40.53278; 22.52611

Μεγάλη Γέφυρα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μεγάλη Γέφυρα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΠύδνας - Κολινδρού
Δημοτική ενότηταΑιγινίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
Περιφερειακή ενότηταΠιερίας
Υψόμετρο30
Πληθυσμός192 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΜυλωβός
Ταχ. κωδ.60061
Τηλ. κωδ.+30 23530
Ο μοναδικός ναός της Μεγάλης Γέφυρας, ο Άγιος Γεώργιος

H Μεγάλη Γέφυρα είναι χωριό της Δημοτικής Κοινότητας Αιγινίου του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο Νομό Πιερίας και απέχει 36 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Αποτελεί το βορειότερο οικισμό του εν λόγω νομού, καθώς έπειτα από το χωριό βρίσκονται τα όρια του Νομού Πιερίας με το Νομό Ημαθίας. Ο πληθυσμός του, με βάση την απογραφή του 2011, είναι 192 κάτοικοι[1]. Η αποκλειστική ασχολία είναι η γεωργία (καλλιέργεια καπνού, ρυζιού κλπ.). Οι υπηρεσίες (σχολεία, ιατρείο κλπ.) στο γειτονικό Αιγίνιο εξυπηρετούν και τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού. Ο μοναδικός ενοριακός ναός στη Μεγάλη Γέφυρα είναι ο Άγιος Γεώργιος.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Το χωριό ονομαζόταν Μυλωβός. Με υπουργική απόφαση του 1927 έλαβε τη σημερινή του ονομασία, εξαιτίας της γέφυρας που υπάρχει εκεί κοντά. Πρόκειται για τη γέφυρα του ποταμού Αλιάκμονα.

Ο περιηγητής Σχοινάς γράφει για το χωριό αναφέροντάς το με το όνομα Μήλοβον, "τσιφλίκιον διαχωρισθέν υπό του Αλιάκμονος οικούμενον υπό 80 οικογενειών χριστιανικών, και έχον ιδιόκτητον σχεδίαν (περαταριάν). Το χωρίον τούτο απέχει της θαλάσσης δύο ώρας" [2]. Άλλος πάλι ταξιδευτής, ο Τρύφων Ευαγγελίδης γράφει το χωριό ως "Μυλοβός, κάτοικοι 250" περίπου στα 1910.[3]

Παραπομπές και σημειώσειςΕπεξεργασία

  1. «ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2018. 
  2. "Καζταρίδη Ι. Φ., Η Πιερία των περιηγητών και των γεωγράφων" σελ. 183
  3. "Καζταρίδη Ι. Φ., Η Πιερία των περιηγητών και των γεωγράφω, σελ. 195