Μύρινα Καρδίτσας

οικισμός της Ελλάδας


Συντεταγμένες: 39°24′32″N 21°57′50″E / 39.40889°N 21.96389°E / 39.40889; 21.96389

Η Μύρινα ή Μυρίνη βρίσκεται ανατολικά της Καρδίτσας. Υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Κάμπου του Δήμου Καρδίτσας και απέχει 8 χλμ. περίπου από την Καρδίτσα, ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Καλέντζη. Έχει, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, 714 κατοίκους, η πλειοψηφία των οποίων είναι αγρότες και κτηνοτρόφοι. Για τους επισκέπτες υπάρχουν πολλές καφετέριες και ψησταριές. Πρόεδρος της Μυρίνης είναι ο κ. Δημήτριος Μ. Τζιόλιας.

Μύρινα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μύρινα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
Περιφερειακή ΕνότηταΚαρδίτσας
ΔήμοςΚαρδίτσας
Δημοτική ΕνότηταΚάμπου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘεσσαλία
ΝομόςΚαρδίτσας
Υψόμετρο98 μ.
Πληθυσμός714 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.43100

Υπάρχει Μορφωτικός-Λαογραφικός σύλλογος Μυρίνης, ο οποίος εκπροσωπεί το χωριό σε εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα. Πρόεδρος του συλλόγου εδώ και πολλά χρόνια είναι ο κ. Λιάκος Ι. Αθανάσιος.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Στην Περιοχή της Μυρίνης από ανασκαφικές έρευνες διαπιστώθηκε η ύπαρξη αρχαίου οικισμού που χρονολογείται από τα αρχαϊκά ως τα ρωμαϊκά χρόνια. Ο σημαντικός αυτός οικισμός φαίνεται πως αποτελούσε μια ανεξάρτητη πόλη-κράτος ανάμεσα στο Κιέριο και την Μητρόπολη. Στο παρελθόν στον αρχαιολογικό χώρο της Μυρίνης είχαν αποκαλυφθεί νομισματικοί θησαυροί φυλαγμένοι σε αγγεία στο έδαφος. Κοντά στο χωριό Μύρινα βρίσκεται αεροδρόμιο ελαφρών αεροσκαφών, με φορέα λειτουργίας το Δήμο Καρδίτσας, στον οποίο και ανήκει.

Έχει άριστη ρυμοτομία, πλατείες, ασφαλτοστρωμένους δρόμους και φωτισμό. Τα σπίτια των κατοίκων είναι καινούρια και σύγχρονα. Η ύδρευση και άρδευση γίνεται από τη λίμνη Πλαστήρα. Έχει καινούριο Κοινοτικό Κατάστημα, Αγροτικό Ιατρείο, Σχολείο και Ηρώον.

Στον οικισμό υπάρχουν δύο ναοί, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου. Σε απόσταση λίγων μέτρων από τον Άγιο Δημήτριο αναβλύζει ευώδη νερό (Αγιονέρι), το οποίο αποδίδουν στον Μυροβλύτη Άγιο Δημήτριο και είναι στεγασμένο με ειδική κτισμένη κατασκευή.

Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ο Μέγας, βαπτίστηκε Χριστιανός το 380 μ.χ. και τον επόμενο χρόνο συγκάλεσε τη Β' Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη. Έδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία για την ενίσχυση της Εκκλησίας και έναντι της ειδωλολατρικής θρησκείας. Στη συνέχεια ζήτησε να κτιστούν σε όλη την αυτοκρατορία Ιεροί Ναοί. Κτίστηκαν πολλοί ναϊσκοι αφιερωμένοι στο νέο άγιο της χριστιανοσύνης, τον Άγιο Δημήτριο. Τότε κτίστηκε και ένας ναϊσκος στην αρχαία πόλη Μεθύλιον. Το έτος 1893 κατεδαφίστηκε ο κατεστραμμένος ναϊσκος και στη θέση του κτίστηκε ο σημερινός. Κοντά στον ναό του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται το Κοιμητήριο του χωριού.

Πως μετονομάστηκε η αρχαία πόλη ΜεθύλιονΕπεξεργασία

Το χωριό μέχρι το 1958 λεγόταν και γραφόταν Μοίρους ή Μύρους. Το 1958 μετονομάστηκε σε Μύρινα (Β.Δ. ΦΕΚ 84/2 Ιουνίου 1958 Τεύχος Α΄).

Λέγετε ότι πήρε το όνομα Μοίρους ή Μύρους με διάφορους τρόπους:

  • Από τον άραβα στρατηγό MUR που στρατοπέδευσε, στα μέσε του 15ου αι, στα υψώματα του χωριού να ξεκουραστεί.
  • Ότι το όνομα προήλθε από το ουσιαστικό μοίρα, το οποίο σημαίνει τμήμα, κομμάτι. Δεδομένης δε και της πληροφορίας του περιηγητή Alfred Philipson ότι η αρχαία πόλη Μεθύλιον επάνω στην οποία κτίστηκε το σημερινό χωριό, ήταν εποικιστικό κέντρο, δηλαδή τόπος όπου διαμοιράζονταν οι διερχόμενοι, συνηγορούν για τη γραφή και το όνομα του χωριού Μοίρους.
  • Ο δάσκαλος, ιστορικός και πεζογράφος Γεώργιος Σ. Μανώλης, ισχυρίζεται ότι, το όνομα του χωριού πρέπει να γράφεται Μύρους, για δύο λόγους.
  1. Δεν είναι δυνατόν, επειδή ο στρατηγός MUR στρατοπέδευσε για λίγο στο χωριό, να πήρε το όνομά του από το όνομα ενός κατακτητή.
  2. Επίσης δεν είναι δυνατόν, να πήρε το όνομά του, από κάποια εξυπηρέτηση ανθρώπων (μοίρα=τμήμα).
  • Ο ιστοριοδίφης Ιωάννης Παπαδόπουλος ισχυρίζεται ότι, στην περιοχή της Θεσσαλίας δεν προφέρονταν λέξεις με κατάληξη -ον και -ος, (Μύρον, Μοίρος). Λόγω της ιδιωματικής Θεσσαλικής έκφρασης, η κατάληξη -ος μετατρεπόταν σε -ους. Οι κάτοικοι του χωριού, αλλά και των γύρω κοντινών χωριών έλεγαν "Πάμε να πάρουμε το Μύρους, αναφερόμενοι στο Αγιονέρι του Αγίου Δημητρίου. Έτσι πήρε το όνομα η θέση όπου είναι το ευωδιαστό νερό και στη συνέχεια το Μεθύλιον μετονομάστηκε σε Μοίρους–Μύρους. Ενώ λανθασμένη γραφή οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ανορθογραφία. Επόμενο ήταν το Μύρους να γράφεται και Μοίρους, Μίρους ή και με διαφορετική γραφή.
  • Ο Κωνσταντίνος Στεφ. Παπαβαρσάμης, καταγόμενος από το Μύρους, συγγραφέας του θεατρικού σκέτς "Σταχυολογήματα" χρησιμοποίησε ως ψευδώνυμο το Κώστας Μυριώτης. Σχετικά με την αρχαία πόλη Μεθύλιον, έγραψε και η Αρχαιολόγος ΄Ελσα Νικολάου.