Νίκος Μπουντούρης

Έλληνας καλαθοσφαιριστής

Ο Νικόλαος (Νίκος) Μπουντούρης, γεννημένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1971 στο Βόλο, είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που πλέον εργάζεται ως προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 1,93 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Αποτελεί τον πρώτο και μοναδικό Έλληνα παίκτη που έχει στο παλμαρέ του Κυπέλλου Κυπελλούχων, Κύπελλο Κόρατς και το τρόπαιο της EuroLeague ταυτόχρονα.[1] Είναι πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της Α1 και δεύτερος στην ιστορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕτ.[2]

Νίκος Μπουντούρης
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΝικόλαος Μπουντούρης
ΕθνικότηταΈλληνας
Γέννηση25 Σεπτεμβρίου 1971 (1971-09-25) (50 ετών)
Βόλος, Μαγνησία, Ελλάδα
Ύψος1,93 μ.
Νεανικοί σύλλογοι
0000 - 1988Flag of Greece.svg 0 Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1993 / Δεν επελέγη
Καριέρα σε συλλόγους
1988 - 1989Flag of Greece.svg 0 Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου
1989 - 1998Flag of Greece.svg 0 Π.Α.Ο.Κ.
1998 - 2000Flag of Greece.svg 0 Παναθηναϊκός Α.Ο.
2000 - 2003Flag of Greece.svg 0 Ολυμπιακός
2003 - 2004Flag of Greece.svg 0 Α.Π.Σ. Μακεδονικός
2004 - 2006Flag of Greece.svg 0 Γ.Σ. Αμαρουσίου
2006 - 2007Flag of Greece.svg 0 Α.Ε. Ολυμπιάς Πάτρας
2007 - 2008Flag of Greece.svg 0 Γ.Σ. Αμαρουσίου
Εθνικές ομάδες
Ως παίκτης:0
1989 - 1990Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας U18
1992 - 1993Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας U22
1994 - 2001Flag of Greece.svg 0 Εθνική Ελλάδας
Διακρίσεις και βραβεύσεις

ΚαριέραΕπεξεργασία

Πρώτη του ομάδα ήταν ο Ολυμπιακός Βόλου με τον οποίο εντυπωσίασε στους τελικούς του πανελληνίου πρωταθλήματος των εφήβων και έτσι το 1989 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ σε ηλικία 18 ετών, σε μια εποχή που το ελληνικό μπάσκετ έκανε τα πρώτα του βήματα για την ευρωπαϊκή καταξίωση.

Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1992, το κύπελλο το 1995, αλλά και 2 Ευρωπαϊκά κύπελλα, το 1991 το κύπελλο Ευρώπης στη Γενεύη απέναντι στη Σαραγόσα και το 1994 το Κύπελλο Κόρατς στην Τεργέστη απέναντι στη Στεφανέλ. Αγωνίστηκε σε άλλους 2 τελικούς του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1992 απέναντι στη Ρεάλ και το 1996 απέναντι στην Ταουγκρές. Συμμετείχε στο φάιναλ φορ της Αθήνας το 1993. Αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ το 1998 έχοντας αγωνιστεί στον τελικό του ελληνικού πρωταθλήματος.

Επόμενη ομάδα του ήταν ο Παναθηναϊκός με τον οποίο αγωνίστηκε 2 χρονιές και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1999, 2000) και την Ευρωλίγκα το 2000 ενώ αγωνίστηκε στον τελικό κυπέλλου το 2000.

Στη συνέχεια μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 2002. Το 2003 αποκτήθηκε από το Μακεδονικό και το 2004 από το Μαρούσι με το οποίο κατέκτησε τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο της Α1 το 2005 και αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 2006.

Τη σεζόν 2006-2007 αγωνίστηκε με την Ολυμπιάδα Πατρών και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στο Μαρούσι.
Μετά το τέλος της αθλητικής του διαδρομής εργάστηκε ως Γενικός διευθυντής στον ΠΑΟΚ για μικρό χρονικό διάστημα και για 2,5 χρόνια ως Team manager στον Ολυμπιακό.

ΑκαδημίεςΕπεξεργασία

Είναι Πρόεδρος στον ΓΣ Βριλήσσια, συνεργάζεται με το ιδιωτικό σχολείο CGS στο οποίο είναι υπεύθυνος για το άθλημα του basketball στο ELITE ATHLETES PROGRAMME. Στο ίδιο σχολείο λειτουργεί η NIKOS BOUDOURIS ACADEMY στα πλαίσια της δραστηριότητας μπάσκετ. Συνεργαζεται με τα Εκπαιδεύτηρια Καίσαρη επιβλέποντας την δραστηριότητα του μπάσκετ στο σχολείο. Συνεργάζεται επίσης με το OLYMPIA CAMP στην περιοχή της Αρχαίας Ολυμπίας και είναι υπεύθυνος για το basketball.

Συγχρόνως συνεργάζεται με αθλητικούς συλλόγους σε όλη την Ελλάδα, ως σύμβουλος σε θέματα ανάπτυξης.

Εθνική ΕλλάδοςΕπεξεργασία

Με την Εθνική Ελπίδων κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων το 1992. Με την εθνική ανδρών κατέκτησε 2 φορές την 4η θέση στον κόσμο στα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994 και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997 κατέκτησε την 4η θέση, ενώ αγωνίστηκε και στο Ευρωμπάσκετ 2001.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Greek legend Nikos Boudouris retires», άρθρο στον επίσημο ιστότοπο της EuroLeague, 24 Ιουλίου 2008.
  2. 2,0 2,1 «Ο «3D» έφτασε και προσπερνά τον Μπουντούρη», άρθρο στον επίσημο ιστότοπο του ΕΣΑΚΕ, 22 Φεβρουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία