Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)

τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών Παναθηναϊκού

Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΑΟ με διακριτικό τίτλο ΠΑΟ ΚΑΕ (Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία),[1] επίσης γνωστή απλά ως Παναθηναϊκός, είτε και με τη τρέχουσα ονομασία του ως Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ για λόγους χορηγίας[2], είναι ελληνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης και το τμήμα μπάσκετ του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου (ΠΑΟ). Θεωρείται ο πιο επιτυχημένος ελληνικός σύλλογος και ένας από τους πιο επιτυχημένους στην Ευρώπη.

Παναθηναϊκός Α.Ο.
ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΑΟ.svg
Πλήρες όνομαΚ.Α.Ε. Παναθηναϊκός Α.Ο.
Ψευδώνυμο
  • Εξάστερος
  • Παντοκράτορας
  • Τριφύλλι
  • Πράσινοι
Ίδρυση1908 (Τμήμα Μπάσκετ: 1919)
ΈδραΚλειστό γήπεδο ΟΑΚΑ
(χωρητικότητα: 19.250)
ΠεριοχήΜαρούσι, Ελλάδα
ΧρώματαΠράσινο, Λευκό
         
ΙδιοκτήτηςΔημήτρης Γιαννακόπουλος
ΠρόεδροςΤάκης Τριαντόπουλος
Γεν. διευθυντήςΔημήτρης Διαμαντίδης
Φραγκίσκος Αλβέρτης
ΠροπονητήςΓιώργος Βόβορας
ΔιοργανώσειςΕυρωλίγκα
Μπάσκετ Λιγκ
Κύπελλο Ελλάδας
Πρωταθλήματα6 Πρωταθλήματα Ευρώπης
38 Πρωταθλήματα Ελλάδας
19 Κύπελλα Ελλάδας
1 Διηπειρωτικό Κύπελλο
2 Τριπλ Κράουν
Ιστοσελίδαpaobc.gr
Εμφανίσεις
Kit body panathinaikosbc EL2021h.png
Kit shorts panathinaikosbc EL2021h.png
Εντός
Kit body panathinaikosbc2021a.png
Kit shorts panathinaikosbc2021a.png
Εκτός
Kit body panathinaikosbc2021t.png
Kit shorts panathinaikosbc2021t.png
Τρίτη
Ενεργά τμήματα του Π.Α.Ο.
Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg Basketball pictogram.svg
Ποδόσφαιρο Μπάσκετ (Ανδρών) Μπάσκετ (Γυναικών)
Volleyball (indoor) pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg Water polo pictogram.svg
Βόλεϊ (Ανδρών) Βόλεϊ (Γυναικών) Πόλο
Athletics pictogram.svg Swimming pictogram.svg Diving pictogram.svg
Στίβος Κολύμβηση Καταδύσεις
Table tennis pictogram.svg Cycling (track) pictogram.svg Boxing pictogram.svg
Επιτραπέζια αντισφαίριση Ποδηλασία Πυγμαχία
Wrestling pictogram.svg Weightlifting pictogram.svg Modern pentathlon pictogram.svg
Πάλη Άρση βαρών Μοντέρνο πένταθλο
Fencing pictogram.svg Archery pictogram.svg Shooting pictogram.svg
Ξιφασκία Τοξοβολία Σκοποβολή
Rugby union pictogram.svg Rugby union pictogram.svg Video game controller icon designed by Maico Amorim.svg
Ράγκμπι (Ανδρών) Ράγκμπι (Γυναικών) eSports
Futsal pictogram.svg Wheelchair basketball pictogram (Paralympics).svg
Ποδόσφαιρο σάλας ΠΑΟ ΑμεΑ

Η ομάδα συστάθηκε το 1919. Η έδρα της ομάδας είναι το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών χωρητικότητας 19.250 θέσεων. Ιδιοκτήτης της ομάδας είναι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Οι Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος θεωρούνται οι ιστορικοί πρόεδροι[3] του Παναθηναϊκού από τη συντριπτική πλειονότητα της βάσης οπαδών και φίλων της ομάδας[εκκρεμεί παραπομπή] και οι επιδραστικότεροι στην γιγάντωσή του και στην καθιέρωσή του στο ευρωπαϊκό στερέωμα.

Συνολικά, το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού έχει κατακτήσει 38 φορές [σ. 1] [4][5] το ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ, καθώς και 19 φορές το κύπελλο Ελλάδας (επίσης ρεκόρ), έχοντας κάνει 11 φορές το νταμπλ (ρεκόρ). Κατέχει επίσης τα ρεκόρ κατάκτησης 9 συνεχόμενων πρωταθλημάτων (2003–2011), 6 συνεχόμενων κυπέλλων (2012–2017) και 5 συνεχόμενων νταμπλ (2005–2009). Σε διεθνές επίπεδο έχει κατακτήσει 6 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011) και ένα διηπειρωτικό κύπελλο, πετυχαίνοντας δύο φορές το Τριπλ Κράουν. Ο Παναθηναϊκός έχει προκριθεί σε 11 Φάιναλ Φορ [σ. 2]. Στην ομάδα έχει απονεμηθεί δύο φορές (1996, 2009) από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) το βραβείο κορυφαίας ομάδας της χρονιάς.

Είναι η πιο πετυχημένη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα, αλλά και από τις πιο επιτυχημένες στην Ευρώπη, καθώς είναι η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα Ευρώπης από την ίδρυση της νέας εποχής του συστήματος Φάιναλ Φορ τo 1988. Με τους 6 τίτλους του, κατατάσσεται στην τρίτη θέση μαζί με την Μακάμπι, πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης που έχει 10 και την ΤΣΣΚΑ που έχει 8. Ο Παναθηναϊκός και ο Άρης, είναι οι μοναδικοί σύλλογοι με συμμετοχή σε όλες τις διοργανώσεις του πρωταθλήματος Α' Εθνικής κατηγορίας μέχρι σήμερα.

Ιστορία

Το μπάσκετ στην Ελλάδα κατά τον Μεσοπόλεμο

 
Ο Παναθηναϊκός εναντίον του Εθνικού Αθηνών το 1922
 
H ομάδα το 1940

Το 1919 ο Γιώργος Καλαφάτης παρακολούθησε στο Παρίσι αγώνες καλαθοσφαίρισης, κατά τη διάρκεια των Διασυμμαχικών Αθλητικών Αγώνων. Επέστρεψε στην Ελλάδα με τον απαιτούμενο εξοπλισμό και δημιούργησε την ομάδα καλαθοσφαίρισης, με επικεφαλής τον πολυσύνθετο αθλητή Απόστολο Νικολαΐδη. Η ίδρυση του τμήματος καταγράφεται το ίδιο έτος.[6]

Το 1937 δημιουργήθηκε η επόμενη ομάδα του Παναθηναϊκού και τα επόμενα χρόνια επιχείρησε να καλύψει το χαμένο έδαφος σε σχέση με τις ήδη έτοιμες ομάδες όπως η ΧΑΝΘ, Εθνικός Αθ., Πανιώνιος, Άρης, Ηρακλής. Οι Άγγελος Φιλίππου, Λίτσας, Δημητράκος, ήταν οι πρωτεργάτες της ομάδας, ενώ στη συνέχεια προσχώρησαν οι Τέλης Καραγιώργος, Θύμιος Καραδήμος, Γιώργος Μποφίλιος, Φίλιππος Παπαοικονόμου, Πέτρος και Νίκος Πολυκράτης. Τα χρόνια της Κατοχής, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να διατηρήσει την ομάδα μπάσκετ.

Πρώτες εγχώριες επιτυχίες 1946–1960

Το 1946, στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα, αλλά και το 1947, ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε πρωταθλητής, με τους Λάμπρου, Πανταζόπουλο, Αρβανίτη (οι οποίοι κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1949), τον Ευθύμη Καραδήμο και το Τζακ Νικολαΐδη (ανιψιό του Απόστολου Νικολαΐδη). Στο επόμενο πρωτάθλημα της περιόδου 1948–49 η ομάδα τερμάτισε τέταρτη.

Στο 1950 και το 1951 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται και πάλι πρωταθλητής μένοντας αήττητος και τις δύο χρονιές, ενισχυμένος με τον μεγάλο αθλητή Φαίδωνα Ματθαίου και το Νίκο Μήλα. Το 1954 επαναλαμβάνει την επιτυχία του και πάλι αήττητος. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα τέσσερα από τα έξι πρώτα πρωταθλήματα της η ομάδα τα κέρδισε αήττητη. Την επόμενη πενταετία ο ΠΑΟ ήταν αναγκαίο να ανανεωθεί. Το 1959 κατασκευάστηκε στο γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης το κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ, γνωστό ως «Τάφος του Ινδού», το οποίο υπήρξε η έδρα της ομάδας μέχρι τις αρχές του 90' και συνδέθηκε με σημαντικές επιτυχίες.

Η περίοδος 1960–1969

Το 1961 ο Παναθηναϊκός επιστρέφει στους τίτλους με νέους ηγέτες τους Βασιλακόπουλο, Ταβουλάρη, Παναγιωταράκο και επαναλαμβάνει την επιτυχία το 1962. Το 1962 αγωνίζεται για πρώτη φορά σε Ευρωπαϊκή διοργάνωση αντιμετωπίζοντας τη Χάποελ Τελ Αβίβ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών.

Το 1967 ο Παναθηναϊκός στέφεται πρωταθλητής ενώ αγωνίζεται ήδη στις τάξεις του ο Γιώργος Κολοκυθάς, ένας από τους μεγαλύτερους καλαθοσφαιριστές της εποχής του. Το 1969 η κατάκτηση του πρωταθλήματος συνοδεύεται από την πρώτη ευρωπαϊκή επιτυχία της ομάδας, την είσοδο στην τετράδα του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στους προημιτελικούς έχασε από την Φιντές Νάπολι 61–98. Στην Αθήνα προηγήθηκε 39–17 στο ημίχρονο, αλλά, παραδόξως, αναγράφεται 51–16. Οι Ιταλοί αποχώρησαν και μηδενίστηκαν[7]. Στους ημιτελικούς, ο ΠΑΟ αποκλείστηκε από τη Ντιναμό Τιφλίδας. Το 1970 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που χρησιμοποιεί ξένο παίκτη για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, ο οποίος ήταν ο Αμερικανός Κρεγκ Γκρίνγουντ.

Χρυσή εποχή 1970–1984

Στα επόμενα 14 χρόνια ο Παναθηναϊκός κατέκτησε 10 Πρωταθλήματα Ελλάδος με ηγέτη τον ικανό σκόρερ Απόστολο Κόντο, ενώ παράλληλα συμμετείχε στην τετράδα το 1972 και στην εξάδα το 1982, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Ο Κώστας Μουρούζης, γνωστός και ως «αλεπού των πάγκων», διαχειρίστηκε την «ομάδα των τεσσάρων Κ». Οι νέοι Κόντος, Κορωναίος, Κοκολάκης, Κέφαλος μαζί με τον Ιορδανίδη, που λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος με τους παλιούς, κατέκτησαν 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975) και το 1972 έκαναν τη σημαντική για την εποχή τους επιτυχία της συμμετοχής στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, πλαισιωμένοι από τον Αμερικάνο Γουίλι Κέρκλαντ. Εκεί η Ίνις Βαρέζε, μια από τις ισχυρότερες ομάδες της εποχής, στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον Παναθηναϊκό.

Τις επόμενες τέσσερις περιόδους ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα το 1977 ενώ έχει αποκτηθεί ο Μέμος Ιωάννου από το 1974. Ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του κύπελλο Ελλάδας το 1979, χρονιά που αγωνίζεται για πρώτη φορά στη ομάδα του ο Ελληνοαμερικανός Ντέιβιντ Στεργάκος, παίκτης με σημαντική προσφορά τα επόμενα χρόνια.

Την πενταετία που ακολούθησε ο Παναθηναϊκός κατακτά 4 πρωταθλήματα (1980, 1981, 1982, 1984) και δύο κύπελλα (1982, 1983). Με προπονητή τον Κώστα Πολίτη το 1982 κατακτά το πρώτο νταμπλ αλλά και πετυχαίνει να κατακτήσει την 6η θέση στην Ευρώπη αγωνιζόμενος σε όμιλο, αφού είχε πρωτίστως αποκλείσει την ΤΣΣΚΑ. Το 1984 με πρωταγωνιστές τους Ανδρίτσο και Κάππο, κατέκτησε στον αγώνα μπαράζ της Κέρκυρας, το τελευταίο πρωτάθλημα πριν τη μεγάλη αγωνιστική κρίση που θα ακολουθούσε. Λίγο νωρίτερα έχει ενταχθεί στην ομάδα ο Ρόνι Σεϊκέλι ο οποίος αν και δικαιούταν την ελληνική υπηκοότητα, δεν την απέκτησε λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων και αναγκάστηκε να αποχωρήσει, για να αγωνιστεί αργότερα στο ΝΒΑ, στερώντας από το σύλλογο μία ευκαιρία να αποφύγει τα πέτρινα χρόνια.[εκκρεμεί παραπομπή]

Η περίοδος 1985–1992

Το 1985 ο ΠΑΟ κατατάσσεται 3ος στο πρωτάθλημα, οι Στεργάκος, Ιωάννου, Βίδας, Ανδρίτσος, έχουν καθιερωθεί, ενώ ο Κορωναίος θα αποχωρήσει στο τέλος της χρονιάς. Οι ισορροπίες έχουν πλέον αλλάξει και ο Παναθηναϊκός παύει να αποτελεί φόβητρο και περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο. Παρ΄ όλα αυτά αποτελεί υπολογίσιμο αντίπαλο. Το 1986 κάνει την έκπληξη και αποκλείει τον ισχυρό Άρη από το κύπελλο Ελλάδας, ενώ στο τελικό νικά τον Ολυμπιακό. Αυτός ήταν ο τελευταίος τίτλος του έως το 1993. Τις επόμενες 2 χρονιές κατετάγη 4ος.

Από το 1987 ανέλαβαν την προεδρία του τμήματος οι φαρμακοβιομήχανοι και παλιά μέλη του συλλόγου, αδελφοί Γιαννακόπουλοι.

Από το 1988 επιτρέπεται η χρήση ξένου στο πρωτάθλημα και ο Παναθηναϊκός αποκτά τον Έντγκαρ Τζόουνς από το ΝΒΑ. Ικανός σουτέρ, ριμπάουντερ και σκόρερ, τα επόμενα 2 χρόνια είναι ο πρωταγωνιστής της ομάδας. Ο ΠΑΟ προκαλεί σημαντικές απώλειες στις πρωταγωνίστριες ομάδες, όμως απέχει από τη διάκριση. Την επόμενη διετία ο Αντόνιο Ντέιβις παίκτης που θα κάνει στη συνέχεια μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ αντικαθιστά τον Τζόουνς στον ηγετικό ρόλο. Έχουν αποκτηθεί πλέον οι πιο ταλαντούχοι νέοι παίκτες Αλβέρτης, Οικονόμου, Μυριούνης, όμως ο ΠΑΟ διανύει τη χειρότερη περίοδο της ιστορίας του αφού από την 7η θέση στο 1991 πέφτει στην 8η το 1992 και μένει για πρώτη φορά εκτός Ευρώπης μετά το 1967.

Η περίοδος 1993–1999

Φάιναλ φορ Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1994 και 1995

Το καλοκαίρι του 1992 επιχειρείται πλήρης ανασυγκρότηση στον επαγγελματικό πλέον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Με επικεφαλής τον ήδη δύο φορές Πρωταθλητή Ευρώπης κορυφαίο Κροάτη προπονητή Ζέλικο Παβλίσεβιτς, που συνεχίζει παρά την αποτυχημένη πρώτη χρονιά, ο κορυφαίος Έλληνας καλαθοσφαιριστής Νίκος Γκάλης εντάσσεται στην ομάδα και πλαισιωμένος από τους Στόγιαν Βράνκοβιτς, Τιτ Σοκ, Άριαν Κόμαζετς οδηγεί τον ΠΑΟ στην κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας και στους τελικούς του πρωταθλήματος όπου ηττάται από τον Ολυμπιακό, αν και είχε πλεονέκτημα έδρας. Με τη σειρά των τελικών να είναι 1–2, ο Παναθηναϊκός δεν κατέβηκε στο τέταρτο παιχνίδι σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία του τρίτου αγώνα.

Η επόμενη χρονιά 1993–94 με προπονητή τον Κώστα Πολίτη, βρίσκει τον Παναθηναϊκό στην τρίτη θέση της Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του και θεωρείται επιτυχημένη, αν και στην Ελλάδα τερμάτισε τρίτος.

Η σεζόν 1994–95 είχε ξεκινήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις και την απόκτηση των Παναγιώτη Γιαννάκη, Ζάρκο Πάσπαλι, Μίροσλαβ Πετσάρσκι. Απέκλεισε τον Ολυμπιακό από το κύπελλο Ελλάδας πριν αρχίσει το Πρωτάθλημα, αλλά ο Νίκος Γκάλης (πρωταγωνιστής των προκριματικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και του αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό) αποχώρησε από την ομάδα μετά τις πρώτες αγωνιστικές του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Έτσι ο ΠΑΟ, αν και έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, κατάφερε μόνο να διατηρήσει την τρίτη θέση στην Ευρώπη και να αγωνιστεί στους τελικούς του πρωταθλήματος.

Πρωτάθλημα Ευρώπης και Διηπειρωτικό 1996

Ο πήχης είχε ανέβει πλέον ψηλά για την ομάδα του Παναθηναϊκού και ήταν επιτακτική η ανάγκη για την απόκτηση ενός σημαντικού τίτλου, είτε στην Ελλάδα είτε στην Ευρώπη. Το καλοκαίρι του 1995 αποκτάται ο Ντομινίκ Γουίλκινς, ένας από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές που αγωνίστηκαν ποτέ στην Ευρώπη. Προπονητής της ομάδας αναλαμβάνει ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Μαζί με τους Γιαννάκη, Βράνκοβιτς, Αλβέρτη, Παταβούκα, Οικονόμου, Κόρφα, συνθέτουν μια πολύ έμπειρη ομάδα και αναδεικνύονται Πρωταθλητές Ευρώπης στο Στάδιο "Παλέ Ντε Μπερσί" στο Παρίσι, σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι που κρίθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Ο Γουίλκινς ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του φάιναλ φορ και πανηγύρισε τον τίτλο στη γενέθλια πόλη του.

Με αυτή την πρωτόγνωρη επιτυχία για ελληνική ομάδα μπάσκετ, ο Παναθηναϊκός έφερε στην Ελλάδα το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για ελληνικό σύλλογο. Στο πρωτάθλημα, όμως, η φυγή του Ντομινίκ Γουίλκινς, σε συνδυασμό με την κόπωση από το Φάιναλ Φορ, οδήγησαν την ομάδα στους τελικούς σε μία οδυνηρή ήττα.

Την επόμενη σεζόν ο Μάλκοβιτς απομακρύνει όλους τους αστέρες της ομάδας και επιχειρεί να συνθέσει μια νέα ομάδα συνόλου με στόχο το πολυπόθητο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Με την έναρξη της σεζόν ο ΠΑΟ στέφεται Πρωταθλητής Ηπείρων νικώντας την Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο, πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής. Όμως η ανανέωση αποτυγχάνει και ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη αποτυγχάνει να προκριθεί στο Φάιναλ Φορ, ενώ και στο πρωτάθλημα τερματίζει πέμπτος χάνοντας το δικαίωμα να συμμετάσχει στην Ευρωλίγκα την επόμενη χρονιά. Ο μόνος τίτλος που θα ήταν ιδανικός στόχος για να ξεπεραστεί η κρίση, την επόμενη περίοδο, ήταν το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Πρωταθλητής Ελλάδας 1998 και 1999

Παρά τις διεθνείς της επιτυχίες, η ομάδα είχε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα στην Ελλάδα από το 1984. Ο Λευτέρης Σούμποτιτς αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία και πείθει τον Ντίνο Ράτζα να μεταγραφεί στον ΠΑΟ. Ο Μπάιρον Σκοτ και ο Φάνης Χριστοδούλου ήταν σημαντικές επιπλέον μεταγραφικές κινήσεις. Μαζί με τους καταξιωμένους πλέον Αλβέρτη, Οικονόμου, Κοχ και άλλους, οδηγούν τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα Ελλάδος μετά από 14 χρόνια. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε εντυπωσιακή εικόνα και κέρδισε στους τελικούς τον ΠΑΟΚ με 3 νίκες έναντι 2. Στο Κύπελλο Ευρώπης έφθασε μέχρι τον ημιτελικό.

Σημαντική αποδείχθηκε για τον Παναθηναϊκό η περίοδος 1998–99, καθώς ο Ολυμπιακός, με πλεονέκτημα έδρας, φάνταζε έτοιμος να επιστρέψει στην κορυφή. Το πρωτάθλημα κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα των πλέι–οφ και ο Παναθηναϊκός επικράτησε εκτός έδρας απέναντι στον Ολυμπιακό, σημειώνοντας μια από τις πιο αποφασιστικές νίκες του και διατηρώντας τον τίτλο του.

Η περίοδος Ομπράντοβιτς

Η έλευση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό οδήγησε σε μια επική πορεία μεγάλων επιτυχιών που καταξίωσαν την ομάδα και την ανέδειξαν σε μια από τις ισχυρότερες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ευρωπαίος πρωταθλητής 2000 και 2002

Πρώτη κίνηση του Ομπράντοβιτς ήταν να προσαρμόσει τον Παναθηναϊκό στον Ντέγιαν Μποντιρόγκα, τον παίκτη πάνω στον οποίο θα έκτιζε όλη την ομάδα. Ο Μποντιρόγκα έγινε ο απόλυτος ηγέτης Παναθηναϊκού και τον οδήγησε σε 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα 1999, 2000, 2001 και τρεις συνεχόμενους τελικούς Πρωταθλητριών Ευρώπης (2000, 2001 (Σουπρολίγκα), 2002) εκ των οποίων κατέκτησε τους 2 (2000, 2002 στην Ευρωλίγκα). Δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο κύπελλο Ελλάδος αν και αγωνίστηκε σε δυο τελικούς.

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 2000 το δεύτερο ευρωπαϊκό της ιστορίας του, κερδίζοντας στον τελικό του Φάιναλ Φορ που διεξήχθη στην Θεσσαλονίκη την Μακάμπι Τελ Αβίβ με 73–67. Στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς, επιβλήθηκε με συνολικό σκορ νικών 3–0 του ΠΑΟΚ. Την επόμενη χρονιά (2001) ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει και στους 3 τελικούς των διοργανώσεων στις οποίες συμμετείχε. Η ΑΕΚ στον τελικό του κυπέλλου, καθώς και η Μακάμπι στον τελικό της Σουπρολίγκα μετέπειτα, του στέρησαν τους δύο τίτλους. Στο πρωτάθλημα, οι πράσινοι αντιμετώπισαν στη σειρά των τελικών τον Ολυμπιακό, όπου ύστερα από συγκλονιστικές εμφανίσεις κατάφεραν να επικρατήσουν με συνολικό σκορ νικών 3–2, κατακτώντας το 24ο πρωτάθλημα της ιστορίας τους. Την επόμενη χρονιά, ο Παναθηναϊκός αν και έμεινε μακριά από τους εγχώριους τίτλους, κατέκτησε για τρίτη φορά την Ευρωλίγκα, κερδίζοντας στον τελικό της Μπολόνια την οικοδέσποινα και μεγάλο φαβορί Κίντερ Μπολόνια του Μανού Τζινόμπιλι με 83–89, ύστερα από συγκλονιστική εμφάνιση και ανατροπή.

Οι Ράτζα, Ρέμπρατσα, Ρότζερς, Μίντλεντον, Αλβέρτης, Κουτλουάι ήταν μερικοί από τους παίκτες που διακρίθηκαν στο διάστημα αυτό. Στο τέλος της σεζόν 2001–2002, σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές, με αφετηρία τη φυγή του Μποντιρόγκα, την επακόλουθη ανανέωση της ομάδας και την αναγκαία μετακόμιση της ομάδας στο κλειστό του Σπόρτιγκ.

Ευρωλίγκες 2007, 2009, 2011 και 9 συνεχή πρωταθλήματα 2003–2011

Τη σεζόν 2002–03 ο Ομπράντοβιτς έπρεπε να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της Ελλάδας ξεκινώντας από νέα βάση. Η φυγή του Μποντιρόγκα οδήγησε στη δημιουργία μιας ομάδας με πιο ομαδικό, αλλά και πιο σκληρό τρόπο παιχνιδιού.

Ο Παναθηναϊκός έχοντας ως έδρα το κλειστό του Σπόρτιγκ (λόγω των εργασιών στο ΟΑΚΑ για τους Ολυμπιακούς αγώνες) κατάφερε να κατακτήσει το νταμπλ της περιόδου 2002–2003, κερδίζοντας Άρη και ΑΕΚ στους τελικούς κυπέλλου[8] και πρωταθλήματος αντίστοιχα[9]. Την επόμενη σεζόν (2004), κατέκτησε το πρωτάθλημα με πανηγυρικό τρόπο επικρατώντας στους τελικούς του Αμαρουσίου με 3–0 νίκες[10]. Η σεζόν 2004–2005 ολοκληρώθηκε με ένα ακόμα ντάμπλ[11][12], ενώ την ίδια κατάληξη είχε και η σεζόν 2005–2006[13][14]. Παρόλα αυτά, η ομάδα δίψαγε για το 4ο Ευρωπαϊκό. Η Αθήνα θα φιλοξενούσε το Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα για τη σεζόν 2006–2007 και ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Στον μεγάλο τελικό της 6ης Μαΐου, επικράτησε με 93–91 της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κατακτώντας την 4η Ευρωλίγκα της ιστορίας του[15]. Στην Ελλάδα κέρδισε ξανά πρωτάθλημα και κύπελλο[16][17], πετυχαίνοντας έτσι για πρώτη φορά το Τριπλ Κράουν.

 
Ο Παναθηναϊκός στη Γαλλία για τον αγώνα απέναντι στη Ροάν (21/11/2007)

Tη σεζόν 2007–2008 δεν μπόρεσε να επαναλάβει το repeat στην Ευρωλίγκα, αφού αποκλείστηκε στην φάση των 16, εν αντιθέσει με την πορεία του στην Ελλάδα εκείνη την χρονιά, όπου κατέκτησε το ντάμπλ[18],[19] κόντρα στον αιώνιο αντίπαλό του Ολυμπιακό. Τη σεζόν 2008–2009, ο Παναθηναϊκός διέθετε, κατά πολλούς, το καλύτερο ρόστερ της ιστορίας του. Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Πέκοβιτς, Μπατίστ, Νίκολας, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Περπέρογλου κ.ά, συνέθεταν ένα ρόστερ που τρόμαζε. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε την Ευρωλίγκα εκείνης της χρονιάς στο Βερολίνο, κερδίζοντας τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό (84–82) και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό (73–71)[20]. Στην Ελλάδα, κατέκτησε και πάλι πρωτάθλημα[21] και κύπελλο[22], κερδίζοντας στους τελικούς και των δύο διοργανώσεων τον Ολυμπιακό και πετυχαίνοντας παράλληλα το δεύτερο Τρίπλ Κράουν του. Στο τέλος της σεζόν ο Παναθηναϊκός τίμησε τον Φραγκίσκο Αλβέρτη αποσύρωντας την φανέλα του με το νούμερο #4 στην γιορτή–φιλικό αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στις 11 Οκτωβρίου. Στις 14 Δεκεμβρίου 2009, η ομάδα του ΠΑΟ αναδείχθηκε η κορυφαία Ελληνική ομάδα για το 2009 στην ψηφοφορία του Συνδέσμου Αθλητικών Συντακτών, με 1.291 ψήφους. Το 2010 κατέκτησε το 32o πρωτάθλημα της ιστορίας του, επικρατώντας στους τελικούς του Ολυμπιακού με 3–1 νίκες.[23]

Τη σεζόν 2010–2011, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ανέβει για 6η φορά στην ιστορία του στο "θρόνο" του πρωταθλητή Ευρώπης, κατακτώντας στην Βαρκελώνη την Ευρωλίγκα. Σημείο αναφοράς εκείνης της χρονιάς, οι τιτανομαχίες με την Μπαρτσελόνα στην φάση των 8, όπου χάρισε στους πράσινους την πρόκριση στο Φάιναλ Φορ, όπου εκεί Μοντεπάσκι Σιένα αρχικά και Μακάμπι στον τελικό, υποτάχθηκαν στην ανωτερότητα των πρασίνων[24]. Στην Ελλάδα, αφού αρχικά απώλεσε τον τίτλο του κυπέλλου από τον Ολυμπιακό, με μία συγκλονιστική σειρά στους τελικούς, κατάφερε με 3–1 νίκες να κατακτήσει για 33η φορά τον τίτλο του πρωταθλητή[25]. Αυτό ήταν και το τελευταίο πρωτάθλημα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς στην πολυετή θητεία του στον Παναθηναϊκό.

Μετά τον Ομπράντοβιτς

Στις 12 Ιουνίου του 2012 ανακοινώθηκε το τέλος της συνεργασίας του Παναθηναϊκού με τον προπονητή Ομπράντοβιτς ύστερα από 13 χρόνια μεγάλων επιτυχιών και 5 Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων. Ο νέος Παναθηναϊκός αποφασίστηκε να χτιστεί με περισσότερους Έλληνες και το πρώτο βήμα για την εκπλήρωση του εγχειρήματος έγινε με την πρόσληψη του προπονητή, και πρώην παίχτη της ομάδας, Αργύρη Πεδουλάκη. Η νέα διοίκηση δεν είχε τα αδέρφια Παύλο και Θανάση στην σύνθεσή της, ενώ οι μετοχές του Παναθηναϊκού στις 26 Ιουλίου πέρασαν στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο ο οποίος είναι ο νέος πρόεδρος της ΚΑΕ με αντιπρόεδρο τον επί χρόνια μάνατζερ της ομάδας Μάνο Παπαδόπουλο. Ο Παναθηναϊκός έβαλε στην ομάδα του μερικούς από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες μπασκετμπολίστες (Βασίλης Ξανθόπουλος, Μάικλ Μπράμος, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης), ενώ διατήρησε στο ρόστερ τον αρχηγό του Δημήτρη Διαμαντίδη και τον έμπειρο Κώστα Τσαρτσαρή. Παράλληλα όμως έγιναν και προσθήκες νεαρών παικτών.

Κατά την διάρκεια της χρονιάς η ομάδα άλλαξε, ενώ κατάφερε να κερδίσει το κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Ολυμπιακό, επικρατώντας σε έναν επεισοδιακό τελικό με 81–78. Στην Ευρωλίγκα κατάφερε να περάσει στην φάση των 8, όπου αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα στη Βαρκελώνη με 64–53 στο πέμπτο παιχνίδι της σειράς. Ο πρώτος αγώνας στη Βαρκελώνη έληξε 72–70 υπέρ των Καταλανών, αλλά στη συνέχεια στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κερδίσει στη Βαρκελώνη με 65–66 με τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη στα τελευταία δευτερόλεπτα της τέταρτης περιόδου. Στη Αθήνα, στο τρίτο παιχνίδι της σειράς, ο Παναθηναϊκός νίκησε την Μπαρτσελόνα με 65–63. Οι Καταλανοί όμως, στον τέταρτο αγώνα της σειράς, επικράτησαν των πράσινων στην Αθήνα με σκορ 60–70. Τον Ιούνιο του 2013, η ομάδα έσπασε δύο φορές την έδρα του Ολυμπιακού και κατάφερε να κατακτήσει το 34ο πρωτάθλημα[26] στην ιστορία της, κάνοντας ταυτόχρονα και το νταμπλ.[27]

Ελληνοποίηση της ομάδας (2014–2016)

Το 2013–2014 κατέκτησε και πάλι το νταμπλ[28][29] με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη ως προπονητή, ενώ έφτασε και στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, όπου αποκλείστηκε στο πέμπτο παιχνίδι από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το καλοκαίρι του 2014, ανέλαβε προπονητής ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς και η ομάδα προχωρά σε ανανέωση, στηριζόμενη σε νέους Έλληνες παίκτες. Η ομάδα ξεπερνώντας το εμπόδιο του Ολυμπιακού (η ένσταση του οποίου απορρίφθηκε), κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Απόλλωνα Πάτρας, 68–53 στο ΟΑΚΑ[30] ενώ έφτασε ξανά στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας, δίχως όμως να τα καταφέρει απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το Μάιο του 2015 απολύθηκε ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς και αντικαταστάθηκε προσωρινά από το Σωτήρη Μανωλόπουλο και τον Άρη Λυκογιάννη αλλά η ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Τον Ιούνιο του 2015 και μετά την απώλεια του πρωταθλήματος ανακοινώθηκε ο Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς ως ο νέος προπονητής. Η ανακοίνωση του Τζόρτζεβιτς, έφερε ριζικές αλλαγές διώχνοντας όλους τους ξένους του ρόστερ πλην του Τζέιμς Γκίστ και κρατώντας τον Ελληνικό κορμό. Ο επαναπατρισμός του Νικ Καλάθη ως ο παίχτης που θα ηγηθεί της ομάδας, αλλά και η απόκτηση 2 πρώην ΝΒΑερς, Αλεξάνταρ Πάβλοβιτς και Μιροσλάβ Ραντούλιτσα, έφερε ενθουσιασμό στις τάξεις των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Στις 23 Σεπτεμβρίου στην ειδική αφιερωματική βραδιά Honouring our legacy, ο Παναθηναϊκός, τίμησε τα μέλη της καλύτερης πεντάδας όλων των εποχών στο τμήμα (Διαμαντίδης, Μποντιρόγκα, Αλβέρτης, Φώτσης και Βράνκοβιτς) καθώς και τον ιστορικό πρόεδρο της ΚΑΕ Παύλο Γιαννακόπουλο[31]. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κερδίσει το κύπελλο Ελλάδας κόντρα στο Φάρο Κερατσινίου με 101–54, σπάζοντας το ρεκόρ μεγαλύτερης διαφοράς σε τελικό κυπέλλου.[32] Στην Ευρωλίγκα, μολονότι υπήρξε ενίσχυση του ρόστερ με τους Αμερικάνους Γουίλιαμς, Χάντερ και Χέινς, η ομάδα δεν κατάφερε να προκριθεί στο Φάιναλ Φόρ του Βερολίνου, που ήταν και ο μεγάλος στόχος, αφού αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Λαμποράλ Κούτσα με 3–0. Το αποτέλεσμα αυτό έφερε την απόλυση του Τζόρτζεβιτς, και την πρόσληψη του Αργύρη Πεδουλάκη με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός όμως μετά από καταπληκτικούς αγώνες και μεγάλη βελτίωση της ομάδας, δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο του πρωταθλητή. Η σεζόν αυτή ήταν σημαδιακή, καθώς στο τέλος της ο μεγάλος αρχηγός της ομάδας, Δημήτρης Διαμαντίδης, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Περίοδος μετά τον Διαμαντίδη

Με την απόσυρση του φυσικού ηγέτη της ομάδας, Δημήτρη Διαμαντίδη, ο Παναθηναϊκός άλλαξε σελίδα και μπήκε σε μια νέα εποχή, στην οποία ο μόνος συνδετικός κρίκος με το ένδοξο παρελθόν ήταν ο Αντώνης Φώτσης, ενώ νέος αρχηγός της ομάδας έγινε ο Νικ Καλάθης[33]. Η διοίκηση της ΚΑΕ, αποφάσισε μερική αύξηση του μπάτζετ για την νέα απαιτητική μορφή της Ευρωλίγκας, αλλά και την επιστροφή στην κορυφή του εγχώριου πρωταθλήματος. Προπονητής παρέμεινε ο Αργύρης Πεδουλάκης, ενώ από τον Ιούλιο η ομάδα ανακοίνωσε αθλητές που είχαν ξεχωρίσει την προηγούμενη χρονιά όπως οι Γιάννης Μπουρούσης, Κρις Σίνγκλετον, Μάικ Τζέιμς, Κέι Σι Ρίβερς, Πατ Καλάθης και Ντεμέτρις Νίκολς. Μετά την ήττα της ομάδας από τον Ολυμπιακό και την απόλυση του Πεδουλάκη, νέος προπονητής, ανέλαβε τον Οκτώβριο του 2016 ο Τσάβι Πασκουάλ. Τον Δεκέμβριο η ομάδα ανακοίνωσε και την απόκτηση ως δανεικού του Αλεσάντρο Τζεντίλε, ο οποίος αποχώρησε δυο μήνες αργότερα. Ο Παναθηναϊκός, κατέκτησε για έκτη συνεχή φορά το κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Άρη, πέρασε στην επόμενη φάση της Ευρωλίγκας, τα πλέι–οφς, όπου κέρδισε μεν το πλεονέκτημα έδρας αλλά αποκλείστηκε από την Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε μετά από δύο χρόνια, το 36ο του πρωτάθλημα Ελλάδας, κάνοντας το 3–2 στους τελικούς, εναντίον του Ολυμπιακού, κερδίζοντας το πέμπτο παιχνίδι της σειράς μέσα στην έδρα του αντιπάλου κάτι που είχε ξαναπετύχει το 1999.[34]

Την σεζόν 2017–18, ο Παναθηναϊκός με τον ίδιο κορμό βασικών παικτών και κάποιες αλλαγές (Βουγιούκας αντί Μπουρούση, προσθήκη Ματ Λοτζέσκι, Μάρκους Ντένμον), έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της Ευρωλίγκα αλλά αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης με ήττα 3–1 στη σειρά των αγώνων. Στην Ελλάδα αποκλείστηκε στον ημιτελικό του κυπέλλου από την ΑΕΚ, αλλά κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας για δεύτερη σερί χρονιά νικώντας τον Ολυμπιακό 3–2, στη σκιά του θανάτου του ιστορικού προέδρου και ιδιοκτήτη της ομάδας Παύλου Γιαννακόπουλου.[35] Την επόμενη χρονιά μετά από τις κακές εμφανίσεις της ομάδας στην Ευρωλίγκα ο Τσάβι Πασκουάλ απομακρύνεται και προσλαμβάνεται ο Hall of Famer Αμερικάνος προπονητής Ρικ Πιτίνο.[36] Με τον Πιτίνο στον πάγκο επέρχεται αγωνιστική μεταμόρφωση και κάνοντας ένα μεγάλο σερί νικών στην Ευρωλίγκα κατάφερε να μπει την οκτάδα όπου και αποκλείστηκε για δεύτερη σερί χρονιά από την Ρεάλ Μαδρίτης με ήττα 3–1 στη σειρά των αγώνων. Στην Ελλάδα κατέκτησε το νταμπλ, αφού κέρδισε στον τελικό κυπέλλου τον ΠΑΟΚ 79–73,[37] και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας, νικώντας στην σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3–0. Το καλοκαίρι του 2020 επανέρχεται για τρίτη θητεία ο Αργύρης Πεδουλάκης ενώ η ομάδα έχει ολοκληρώσει μεταγραφές πρώην αθλητών του NBA όπως των Τζίμερ Φρεντέτ, Ουέσλι Τζόνσον. Οι εμφανίσεις δεν είναι οι αναμενόμενες, ο Πεδουλάκης απομακρύνεται και επιστρέφει ο Πιτίνο. Ωστόσο η σεζόν ακυρώνεται στην Ευρωλίγκα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, στην Ελλάδα το πρωτάθλημα διακόπτεται και σχετική ψηφοφορία μεταξύ των ομάδων του Πρωταθλήματος, ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε πρωταθλητής με ψήφους 13–1 (οι πράσινοι ψήφισαν κατά της απόφασης), όντας στην πρώτη θέση της διοργάνωσης όταν αυτή διεκόπη.[38]

Νέα εποχή, αποχώρηση Γιαννακόπουλου

Στις 9 Ιουνίου 2020, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε, ανακοίνωσε την οριστική αποχώρηση του από τον Παναθηναϊκό και έθεσε την ομάδα προς πώληση έναντι 25 εκατομμυρίων ευρώ. Μέχρι να βρεθεί αγοραστής, η ΚΑΕ θα πορεύεται με ανθρώπους εμπιστοσύνης του Γιαννακόπουλου, χωρίς δική του εμπλοκή.[39][40] Επίσης αποχώρησε ο επί 29 χρόνια γενικός διευθυντής της ομάδας Μάνος Παπαδόπουλος.[41] Το νέο διοικητικό σχήμα της ΚΑΕ, μετά της εξελίξεις αποτελείται από τον πρόεδρο της ΚΑΕ, Τάκη Τριαντόπουλο, και ως γενικούς διευθυντές τις δυο ιστορικές φυσιογνωμίες του συλλόγου, τους Δημήτρη Διαμαντίδη και Φραγκίσκο Αλβέρτη.[42] Νέος προπονητής είναι ο Γιώργος Βόβορας.

Έμβλημα

Το έμβλημα του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού, έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Στο παρελθόν η ομάδα είχε χρησιμοποιήσει διάφορες παραλλαγές του εμβλήματος. Τη δεκαετία του 2000 χρησιμοποιήθηκε από την ΚΑΕ ΠΑΟ το έμβλημα του ερασιτέχνη ΠΑΟ, ενώ από την περίοδο 2011–12 χρησιμοποιεί διαφορετική εκδοχή του εμβλήματος,[43] με την προσθήκη των αστεριών που υποδηλώνουν των αριθμό των ευρωπαϊκών τίτλων στη διασυλλογική διοργάνωση της Ευρωλίγκας.[44]

Εξέλιξη του εμβλήματος

Ρόστερ

Σύνθεση [45]

Σύνθεση Παναθηναϊκού (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Παίκτες Τεχνικοί
Θέση # Εθν. Όνομα Ύψ. Βά. Ηλικία
C 6   Παπαγιάννης, Γιώργος 2.20 m 125 kg 23 – 3 Ιουλίου 1997 (1997-07-03)
PG 7   Μποχωρίδης, Λευτέρης 1.96 m 90 kg 26 – 18 Απριλίου 1994 (1994-04-18)
C 8     Όγκαστ, Ζακ 2.08 m 110 kg 27 – 8 Ιουλίου 1993 (1993-07-08)
SF 10   Παπαπέτρου, Ιωάννης (C) 2.06 m 106 kg 26 – 30 Μαρτίου 1994 (1994-03-30)
PG 12   Δίπλαρος, Νίκος 1.90 m 82 kg 23 – 28 Ιουνίου 1997 (1997-06-28)
SF 14   Κασελάκης, Λεωνίδας 2.02 m 109 kg 30 – 6 Ιανουαρίου 1990 (1990-01-06)
C 15   Βουγιούκας, Ίαν 2.11 m 127 kg 35 – 31 Μαΐου 1985 (1985-05-31)
PG 16   Καλαϊτζάκης, Γιώργος 2.03 m 86 kg 21 – 2 Ιανουαρίου 1999 (1999-01-02)
SG 17   Φόστερ, Μάρκους 1.91 m 93 kg 25 – 3 Ιουνίου 1995 (1995-06-03)
SF 18   Νίκος, Περσίδης 2.00 m 25 – 8 Σεπτεμβρίου 1995 (1995-09-08)
SG 26   Νέντοβιτς, Νεμάνια 1.91 m 88 kg 29 – 16 Ιουνίου 1991 (1991-06-16)
PF 30   Ουάιτ, Άαρον 2.06 m 104 kg 28 – 10 Σεπτεμβρίου 1992 (1992-09-10)
PF 44   Μήτογλου, Ντίνος 2.10 m 116 kg 24 – 11 Ιουνίου 1996 (1996-06-11)
PF 50   Μπέντιλ, Μπεν 2.06 m 107 Kg kg 25 – 29 Μαρτίου 1995 (1995-03-29)
PG 55   Τζάκσον, Πιέρ 1.80 m 82 kg 29 – 29 Αυγούστου 1991 (1991-08-29)
SF 74   Σαντ-Ρος, Χάουαρντ 2.01 m 85 kg 29 – 13 Φεβρουαρίου 1991 (1991-02-13)
Προπονητής
Βοηθοί προπονητή
  •   Νίκος Παππάς
Γυμναστές
  •   Σάββας Αρώνης

Υπόμνημα
  • (C) Αρχηγός
  •   Τραυματίας

Σύνθεση
Ενημέρωση: 26 Αυγούστου 2020

Διάγραμμα ομάδας

Θέση Αρχικοί 5 Πάγκος 1 Πάγκος 2 Πάγκος 3
C Γιώργος Παπαγιάννης Ζακ Όγκαστ Ίαν Βουγιούκας
PF Ντίνος Μήτογλου Άαρον Ουάιτ Μπεν Μπέντιλ
SF Ιωάννης Παπαπέτρου Χάουαρντ Σαντ-Ρος Λεωνίδας Κασελάκης Νίκος Περσίδης
SG Νεμάνια Νέντοβιτς Μάρκους Φόστερ Γιώργος Καλαϊτζάκης
PG Πιέρ Τζάκσον Λευτέρης Μποχωρίδης Νίκος Δίπλαρος

Προπονητικό επιτελείο

Ιδιότητα Ονοματεπώνυμο
Προπονητής   Γιώργος Βόβορας
Β' Βοηθός προπονητή   Κώστας Χαραλαμπίδης
Γ' Βοηθός προπονητή   Θανάσης Γιαπλές
Δ' Βοηθός προπονητή   Μιχάλης Ραχωβίτσας
Τεχνικός διευθυντής   Νίκος Παππάς
Γυμναστής   Σάββας Αρώνης

Τεχνικό επιτελείο

Ιδιότητα Ονοματεπώνυμο
Γενικός Διευθυντής   Δημήτρης Διαμαντίδης
Γενικός Διευθυντής   Φραγκίσκος Αλβέρτης
Φροντιστής   Παρασκευάς Δερμάνης
Φροντιστής   Παναγιώτης Μαντζουρίδης

Τίτλοι

 
Τα νικηφόρα ευρωπαϊκά φάιναλ φορ
 
Οι εμφανίσεις του Παναθηναϊκού

Διεθνείς

Πανελλήνιοι

Ο Παναθηναϊκός, αλλά όχι ο ΕΣΑΚΕ, καταμετρά και ένα πρωτάθλημα, το οποίο διοργάνωσε η ΧΑΝ το 1921 στο Παναθηναϊκό Στάδιο με τη συμμετοχή τεσσάρων ομάδων.[48]

Διακρίσεις

2007, 2009
  • 11x Νταμπλ:
1982, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2013, 2014, 2017, 2019

Τοπικοί

Τμήματα υποδομών

Πηγή: ιστότοπος sport24.gr[50]

Νέοι

Έφηβοι

Παίδες

Παμπαίδες

  • 6 Πρωταθλήματα ΕΣΚΑ: 2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2016

Φιλικοί αγώνες με ομάδες του ΝΒΑ και της Κινέζικης Λίγκας

Ο Παναθηναϊκός έχει πραγματοποιήσει δύο επισκέψεις στην Αμερική για να δώσει φιλικούς αγώνες. Το 2003 έπαιξε εναντίον της ομάδας από το Τορόντο του Καναδά. Στις 11 Οκτωβρίου 2007, ο Παναθηναϊκός έπαιξε ενάντιων των Houston Rockets και επτά μέρες μετά, στις 18 Οκτωβρίου 2007 ενάντιων των San Antonio Spurs.

10 October 2003
Toronto Raptors   100–76   Παναθηναϊκός
11 October 2007
Houston Rockets   107–70   Παναθηναϊκός
13 October 2007
San Antonio Spurs   113–91   Παναθηναϊκός

Επίσης ο Παναθηναϊκός έχει πραγματοποιήσει δύο επισκέψεις στην Κίνα για να προωθήσει το ευρωπαϊκό μπάσκετ στην Ασία. Η πρώτη επίσκεψη έγινε το 2013 όπου έπαιξε εναντίον της Foshan Long Lions. Δύο χρόνια αργότερα ο Παναθηναϊκός μέσω του Euroleague Basketball Asia Tour βρέθηκε αντιμέτωπος με την ομάδα της Zhejiang Lions και των Guangdong Southern Tigers.

15 September 2013
Foshan Dralions   66–67   Παναθηναϊκός
28 September 2015
Zhejiang Lions   64–83   Παναθηναϊκός
30 September 2015
Guangdong Southern Tigers   63–85   Παναθηναϊκός

Ευρωπαϊκές διακρίσεις

Χρονιά Διάκριση Πληροφορίες
Κύπελλο Πρωταθλητριών FIBA Europe
1971–72 Ημιτελικός αποκλείστηκε από την Ίνις Βαρέζε, 55–69 στο [[Βαρέζε], 78–70 στην Αθήνα
1977–78 Προημιτελικός 2η θέση σε όμιλο με τις Γιουγκοπλάστικα, Χόνβεντ και την Σλασκ Βρότσλαβ
1980–81 Προημιτελικός 3η θέση σε όμιλο με τις Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ, ΑSPO Τούρ, Σάττον & Κρύσταλ Πάλλας
1981–82 Τελικός γύρος 6η θέση σε όμιλο με τις Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ, Σκουίμπ Καντού, Παρτιζάν Βελιγραδίου, Μπαρτσελόνα και την EBBC Ντεν Μπος
1984–85 Προημιτελικός αποκλείστηκε από τη Γκραναρόλο Μπολόνια, 88–85 στην Αθήνα, 67–98 στη Μπολόνια
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIBA Europe
1993–94 Φάιναλ Φορ 3η θέση στο Τελ Αβίβ. Ήττα 72–77 από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό, νίκη 100–83 επί της Μπαρτσελόνα στον μικρό τελικό
1994–95 Φάιναλ φορ 3η θέση στη Σαραγόσα. Ήττα 52–58 από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό, νίκη 91–77 επί της Λιμόζ στον μικρό τελικό
1995–96 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 81–71 την ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό και 67–66 τη Μπαρτσελόνα στο τελικό στο Παρίσι
Ευρωλίγκα FIBA Europe
1996–97 Προημιτελικός αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό με συνολικό σκορ 0–2, 49–69 στην Αθήνα, 57–65 στον Πειραιά
1999–00 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 81–71 την Εφές Πίλσεν στον ημιτελικό και 73–67 την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο τελικό στη Θεσσαλονίκη
Σουπρολίγκα FIBA Europe
2000–01 Τελικός νίκη επί της Εφές Πίλσεν 74–66 στον ημιτελικό, ήττα 67–81 από την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο τελικό στο Παρίσι
Ευρωλίγκα ULEB
2001–02 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 83–75 την Μακάμπι Τελ Αβίβ στον ημιτελικό και 89–83 τη Κίντερ Μπολόνια στο τελικό στη Μπολόνια
2004–05 Φάιναλ φορ 3η θέση στη Μόσχα. Ήττα 82–91 από την Μακάμπι Τελ Αβίβ στον ημιτελικό, νίκη 94–91 επί της ΤΣΣΚΑ στον μικρό τελικό
2005–06 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Ταουγκρές με συνολικό σκορ 1–2, 84–72 στην Αθήνα, 79–85 στη Βιτόρια, 71–74 στην Αθήνα
2006–07 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 67–53 την Ταουγκρές στον ημιτελικό και 93–91 την ΤΣΣΚΑ στο τελικό στην Αθήνα
2008–09 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 84–82 τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό και 73–71 την ΤΣΣΚΑ στο τελικό στο Βερολίνο
2010–11 Πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας 77–69 την Μοντεπάσκι Σιένα στον ημιτελικό και 78–70 την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο τελικό στη Βαρκελώνη
2011–12 Φάιναλ φορ 4η θέση στη Κωνσταντινούπολη. Ήττα 64–66 από την ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό, ήττα 69–74 από την Μπαρτσελόνα στον μικρό τελικό
2012–13 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα με συνολικό σκορ 3–2, 70–72 και 66–65 στη Βαρκελώνη, 65–63 και 60–70 στην Αθήνα, 53–64 στη Βαρκελώνη
2013–14 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ με συνολικό σκορ 3–2, 74–77 και 51–77 στη Μόσχα, 65–59 και 73–72 στην Αθήνα, 44–74 στη Μόσχα
2014–15 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ με συνολικό σκορ 3–1, 66–93 και 80–100 στη Μόσχα, 86–85 και 55–74 στην Αθήνα
2015–16 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Λαμποράλ Κούτσα με συνολικό σκορ 3–0, 68–84 και 78–82 στη Βιτόρια, 75–84 στην Αθήνα
2016–17 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Φενέρμπαχτσε με συνολικό σκορ 3–0, 58–71 και 75–80 στη Αθήνα, 61–79 στην Κωνσταντινούπολη
2017–18 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης με συνολικό σκορ 3–1, 95–67 και 82–89 στη Αθήνα, 74–81 και 82–89 στην Μαδρίτη

2018–19

Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης με συνολικό σκορ 3–0, 72–75 και 63–78 στην Μαδρίτη, 82–89 στην Αθήνα
Κύπελλο Κυπελλούχων (Σαπόρτα) FIBA Europe
1968–69 Ημιτελικός αποκλείστηκε από τη Ντιναμό Τιφλίδας, 81–67 στην Αθήνα, 71–103 στην Τιφλίδα
1979–80 Προημιτελικός 3η θέση σε όμιλο με τις Σκουίμπ Καντού, BS Πάρκερ Λέιντεν, Καέν
1983–84 Προημιτελικός 3η θέση σε όμιλο με τις Ρεάλ Μαδρίτης, Σκαβολίνι Πέζαρο, Ρούντα χβέζντα Παρούμπιτσε
1997–98 Ημιτελικός αποκλείστηκε από την Στεφανελ Μιλάνο, 77–58 στην Αθήνα, 61–86 στο Μιλάνο
Διηπειρωτικό Κύπελλο
1996 Πρωταθλητής Ηπείρων νικώντας την Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο με συνολικό σκορ 2–1, 83–89 στο Βενάδο Τουέρτο, 83–78 και 101–76 στην Αθήνα


Ανά περίοδο

Περίοδος Πρωτάθλημα Κύπελλο /
τοπικό πρωτ.
Ευρώπη Προπονητής Σύνθεση
1920–21 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιώργος Καλαφάτης, Απόστολος Νικολαΐδης, Λουκάς Πανουργιάς, Γιάννης Σταυρόπουλος, Λεωνίδας Καλογερόπουλος
1938–39 7η θέση Αθήνας–Πειραιά Δεν υπήρξε διοργάνωση Άγγελος Φιλίππου, Νίκος Μαντζάρογλου, Λίτσας, Δημητράκος, Τέλης Καραγιώργος, Θύμιος Καραδήμος, Γιώργος Μποφίλιος, Φίλιππος Παπαοικονόμου, Πέτρος Πολυκράτης, Νίκος Πολυκράτης
1939–40 Δεν συμμετείχε Αθήνας–Πειραιά Δεν υπήρξε διοργάνωση Άγγελος Φιλίππου, Νίκος Μαντζάρογλου, Λίτσας, Δημητράκος, Τέλης Καραγιώργος, Θύμιος Καραδήμος, Γιώργος Μποφίλιος, Φίλιππος Παπαοικονόμου, Πέτρος Πολυκράτης, Νίκος Πολυκράτης
1945–46 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά
1η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Γιάννης Λάμπρου, Μίσσας Πανταζόπουλος, Στέλιος Αρβανίτης, Τζακ Νικολαΐδης, Γιώργος Νικολαΐδης, Θύμιος Καραδήμος
1946–47 Πρωταθλητής Αθήνας
1η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Γιάννης Λάμπρου, Μίσσας Πανταζόπουλος, Στέλιος Αρβανίτης, Τζακ Νικολαΐδης, Γιώργος Νικολαΐδης, Δημητρακόπουλος
1947–48 Δεν υπήρξε διοργάνωση Αθήνας
1η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Γιάννης Λάμπρου, Μίσσας Πανταζόπουλος, Στέλιος Αρβανίτης
1948–49 4η θέση Αθήνας–Πειραιά
2η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Γιάννης Λάμπρου, Στέλιος Αρβανίτης, Μίσσας Πανταζόπουλος, Νίκος Μήλας, Πέτρος Δημητρόπουλος, Χρήστος Θεοφάνης, Αλέκος Καράλης, Δημητρακόπουλος
1949–50 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά
1η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Φαίδων Ματθαίου, Γιάννης Λάμπρου, Μίσσας Πανταζόπουλος, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Πάνος Κουκόπουλος, Θανάσης Κουκόπουλος, Αλέκος Καράλης, Χρήστος Θεοφάνης, Πέτρος Δημητρόπουλος, Παναγιώτης Βιθυπούλιας, Αλέκος Καλλιγγέρης, Παπαθεοχάρης, Γιαξίμης, Γεννηματάς
1950–51 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά
2η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Μίσσας Πανταζόπουλος Φαίδων Ματθαίου, Γιάννης Λάμπρου, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Γιώργος Όβεν, Χρήστος Θεοφάνης, Αλέκος Καλλιγγέρης, Παναγιώτης Βιθυπούλιας, Παπαθεοχάρης, Τρύπος, Κονίδης, Φιλίππου, Γιαξίμης, Γεννηματάς
1951–52 Δεν υπήρξε διοργάνωση Αθήνας–Πειραιά
1η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Γιάννης Λάμπρου, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Αλέκος Καλλιγέρης, Γιαξίμης, Κονίδης
1952–53 2η θέση Αθήνας–Πειραιά
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Γιάννης Λάμπρου, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Αλέκος Καράλης, Πάνος Κουκόπουλος, Βασίλης Ευταξίας, Αλέκος Καλλιγέρης, Γιαξίμης, Κονίδης
1953–54 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά Δεν υπήρξε διοργάνωση Φαίδων Ματθαίου, Στέλιος Αρβανίτης, Νίκος Μήλας, Πάνος Κουκόπουλος, Στέλιος Ταβουλάρης, Γιάννης Μαλακατές, Γιώργος Όβεν, Αλέκος Καράλης, Γιαξίμης, Βαριάς, Κονίδης, Γιαννόπουλος, Σταματίου, Κυμάνης
1954–55 4η θέση Αθήνας–Πειραιά
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1955–56 Δεν υπήρξε διοργάνωση Αθήνας–Πειραιά Δεν υπήρξε διοργάνωση
1956–57 Δεν προκρίθηκε Αθήνας–Πειραιά
7η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1957–58 5η θέση Αθήνας–Πειραιά
4η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1958–59 Δεν προκρίθηκε Αθήνας–Πειραιά
6η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Λιάμμης, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Αντωνιάδης, Μουζακιώτης, Παπαδημητρίου, Μακρίδης, Κατσικίδης, Σαμπάνης, Κουκόπουλος, Κοντογιάννης, Σιτζάκης, Τάκης Παπακωνσταντόπουλος
1959–60 Δεν προκρίθηκε Αθήνας–Πειραιά
7η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση
1960–61 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά
2η θέση
Δεν υπήρξε διοργάνωση Νίκος Μήλας Πέτρος Παναγιωταράκος, Πάνος Κουκόπουλος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Στέλιος Ταβουλάρης, Γιάννης Μακρίδης, Γιώργος Λιαμής, Γιώργος Ζάννος, Πέτρος Σιτζάκης, Τάκης Παπακωνσταντόπουλος, Κουτσούκος, Μανδηλάρης, Δέδες, Κατσικίδης, Νάκιος
1961–62 Πρωταθλητής Αθήνας–Πειραιά
3η θέση
Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 32
Κίμων Αγάθος Πέτρος Παναγιωταράκος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Πάνος Κουκόπουλος, Στέλιος Ταβουλάρης, Κώστας Πολίτης, Γιώργος Λιαμής, Γιάννης Μακρίδης, Κατσικίδης, Ζάνος, Αντωνιάδης, Μανδηλάρης, Παναγιωτίδης, Παπαδημητρίου
1962–63 3η θέση Αθήνας–Πειραιά
4η θέση
Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Πάνος Κουκόπουλος Πέτρος Παναγιωταράκος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Κώστας Πολίτης, Πάνος Κουκόπουλος, Στέλιος Ταβουλάρης, Γιώργος Λιαμής, Κατσικίδης, Ζάννης
1963–64 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Νίκος Μήλας Κώστας Πολίτης, Μιχάλης Κυρίτσης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Ανδρέας Χαϊκάλης, Γαβρίλος Αντωνιάδης, Χρήστος Αντωνιάδης, Στέλιος Ταβουλάρης, Παπαδημητρίου
1964–65 6η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Νίκος Μήλας Πέτρος Παναγιωταράκος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Κώστας Πολίτης, Μιχάλης Κυρίτσης, Ανδρέας Χαϊκάλης, Χρήστος Ιορδανίδης
1965–66 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Μιο Στεφάνοβιτς Γιώργος Κολοκυθάς, Πέτρος Παναγιωταράκος, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Κώστας Πολίτης, Μιχάλης Κυρίτσης, Ανδρέας Χαϊκάλης, Χρήστος Ιορδανίδης
1966–67 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν συμμετείχε Κώστας Μουρούζης Γιώργος Κολοκυθάς, Κώστας Πολίτης, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Μιχάλης Κυρίτσης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Χρήστος Ιορδανίδης, Γιώργος Λιαμής, Μανώλης Λεκάκης, Κουζούπης, Στεφάνου
1967–68 2η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Κώστας Μουρούζης Γιώργος Κολοκυθάς, Κώστας Πολίτης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Μιχάλης Κυρίτσης, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Γιώργος Βασιλακόπουλος, Μανώλης Λεκάκης
1968–69 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 4
Κώστας Μουρούζης Γιώργος Κολοκυθάς, Κώστας Πολίτης, Χρήστος Ιορδανίδης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Μιχάλης Κυρίτσης, Μανώλης Λεκάκης, Κόνσολας, Κουζούπης, Γιώργος Μοσχούς, Τάκης Κορωναίος, Χατζηγεωργίου
1969–70 2η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Κώστας Μουρούζης Απόστολος Κόντος, Γιώργος Κολοκυθάς, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Κώστας Πολίτης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Ανδρέας Παπαντωνίου, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Τάκης Κορωναίος, Δημήτρης Κοκολάκης, Γιωργος Δραζίνος, Κανονίδης, Κραιγκ Γκρήνγουντ
1970–71 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 16
Κώστας Μουρούζης Γιώργος Κολοκυθάς, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Απόστολος Κόντος, Κώστας Πολίτης, Δημήτρης Κοκολάκης, Πέτρος Παναγιωταράκος, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Παπαντωνίου, Μανώλης Λεκάκης, Γιωργος Δραζίνος, Ανάγνος, Ζωγράφος, Ζεγκλέρης
1971–72 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 4
Κώστας Μουρούζης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Γιώργος Κολοκυθάς, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Κέφαλος, Χρήστος Ιορδανίδης, Μιχάλης Κυρίτσης, Γιάννης Δημαράς, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Παπαντωνίου, Πέτρος Παναγιωταράκος, Θανάσης Πέππας, Ανδρέας Χαϊκάλης, Γουίλι Κέρκλαντ, Ζωγράφος, Ζεγκλέρης, Παρασκεύας
1972–73 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 32
Κώστας Μουρούζης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Ανδρέας Παπαντωνίου, Γιάννης Δημαράς, Ανδρέας Χαϊκάλης, Χάρης Παπάζογλου, Χουσέας, Σίγκας, Μπρούτσος, Μπογδάνος, Πουλίδης, Μιχελής
1973–74 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Κώστας Μουρούζης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Χαϊκάλης, Ανδρέας Παπαντωνίου, Γιάννης Δημαράς, Πουλίδης, Κουμανάκος, Μπογδάνος, Χουσέας
1974–75 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Μέμος Ιωάννου, Κώστας Μπατής, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Παπαντωνίου, Σ. Κόντος, Καμπουράκης, Τάκης Σπηλιόπουλος
1975–76 3η θέση Δ΄ φάση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 16
Νίκος Μήλας Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Μέμος Ιωάννου, Κώστας Μπατής, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Παπαντωνίου, Ανδρέας Χαϊκάλης, Καμπουράκης, Σ. Κόντος
1976–77 Πρωταθλητής Δ΄ φάση Κύπελλο Κόρατς
Α' φάση
Κώστας Αναστασάτος Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Κέφαλος, Μέμος Ιωάννου, Κώστας Μπατής, Ανδρέας Παπαντωνίου, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Χαϊκάλης, Σ. Κόντος, Κακογεωργίου, Καμπουράκης, Πετρακάκης
1977–78 2η θέση Φάση των 4 Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 8
Κώστας Αναστασάτος(;),
Μιχάλης Κυρίτσης
Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Χρήστος Ιορδανίδης, Μέμος Ιωάννου, Χρήστος Κέφαλος, Κώστας Μπατής, Ανδρέας Παπαντωνίου, Χάρης Παπάζογλου, Ανδρέας Χαϊκάλης, Παναγιώτης Κακογεωργίου, Παναγιώτης Πετρακάκης
1978–79 3η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Μιχάλης Κυρίτσης,
Κώστας Πολίτης
Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Κώστας Μπατής, Ανδρέας Παπαντωνίου, Χάρης Παπάζογλου, Χρήστος Ιορδανίδης, Χρήστος Κέφαλος, Παναγιώτης Σιγάς, Παναγιώτης Κακογεωργίου, Παναγιώτης Πετρακάκης
1979–80 Πρωταθλητής Φάση των 8 Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 8
Κώστας Πολίτης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Μέμος Ιωάννου, Κυριάκος Βίδας, Κώστας Μπατής, Ανδρέας Παπαντωνίου, Χάρης Παπάζογλου, Γκαρός, Γεωργανάς, Καλογερόπουλος
1980–81 Πρωταθλητής Φάση των 8 Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 8
Κώστας Πολίτης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Κυριάκος Βίδας, Μέμος Ιωάννου, Ανδρέας Παπαντωνίου, Κώστας Μπατής, Κατσίνης, Γκαρός, Γεωργανάς, Καλογερόπουλος, Μεταξάς
1981–82 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
6η θέση
Κώστας Πολίτης Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Κυριάκος Βίδας, Μέμος Ιωάννου, Τόμπσον, Γούλποκ, Κώστας Μπατής, Κατσίνης, Ανδρέας Παπαντωνίου, Γεωργανάς, Βενιέρης, Καλογερόπουλος, Γκαρός, Καρανάσος
1982–83 2η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 24
Χρήστος Κέφαλος Απόστολος Κόντος, Δημήτρης Κοκολάκης, Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Κυριάκος Βίδας, Τομ Κάππος, Μανώλης Καλογερόπουλος, Χριστόφορος Καρανάσος
1983–84 Πρωταθλητής Φάση των 4 Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 8
Μιχάλης Κυρίτσης Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Μέμος Ιωάννου, Λιβέρης Ανδρίτσος, Κυριάκος Βίδας, Γιώργος Σκροπολίθας, Τομ Κάππος, Νίκος Τόλιας, Μανώλης Καλογερόπουλος, Σταμάτης Πολίτης, Παναγιώτης Τσαντίλης, Δημήτρης Σωτηρίου
1984–85 3η θέση Φιναλίστ Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 8
Μιχάλης Κυρίτσης Τάκης Κορωναίος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Κυριάκος Βίδας, Μέμος Ιωάννου, Γιώργος Σκροπολίθας, Τομ Κάππος, Αργύρης Παπαπέτρου, Νίκος Τόλιας, Σταμάτης Πολίτης, Παναγιώτης Τσαντίλης, Δημήτρης Σωτηρίου, Δημήτρης Δαβάκης, Χριστόφορος Καρανάσος, Άγγελος Ματζακάκης
1985–86 4η θέση Κυπελλούχος Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 16
Μιχάλης Κυρίτσης Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Κυριάκος Βίδας, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Μανώλης Πετρουδάκης, Διονύσης Φραγκισκάτος, Νίκος Δαρίβας, Άγγελος Ματζακάκης, Χριστόφορος Καρανάσος, Γρηγόρης Πετράκος
1986–87 4η θέση Φάση των 32 Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 32
Κώστας Μουρούζης Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Κώστας Μίσσας, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Διονύσης Φραγκισκάτος, Μανώλης Πετρουδάκης
1987–88 5η θέση Φάση των 16 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 32
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Κώστας Μίσσας, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Διονύσης Φραγκισκάτος
1988–89 3η θέση Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Μιχάλης Κυρίτσης Έντγκαρ Τζόουνς, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Διονύσης Φραγκισκάτος
1989–90 5η θέση Φάση των 8 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 64
Χρήστος Ιορδανίδης Έντγκαρ Τζόουνς, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μέμος Ιωάννου, Τάκης Κορωναίος, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Αργύρης Πεδουλάκης, Δημήτρης Δημακόπουλος, Διονύσης Φραγκισκάτος
1990–91 7η θέση Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Χρήστος Ιορδανίδης Αντόνιο Ντέιβις, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Γιώργος Σκροπολίθας, Αργύρης Πεδουλάκης, Αργύρης Παπαπέτρου, Δημήτρης Δημακόπουλος, Γουέην Γίαργουντ, Ντίνος Καλαμπάκος, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Μπράιαν Πλακουράκης
1991–92 8η θέση Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Ζέλικο Παβλίσεβιτς Αντόνιο Ντέιβις, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Χρήστος Μυριούνης, Μηνάς Γκέκος, Ντέιβιντ Στεργάκος, Λιβέρης Ανδρίτσος, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιώργος Σκροπολίθας, Αργύρης Πεδουλάκης, Ντίνος Καλαμπάκος Γιάννης Γεωργικόπουλος, Γκρεγκ Οικονόμου, Σωτήρης Μανωλόπουλος, Σκοτ Ροθ
1992–93 2η θέση Κυπελλούχος Δεν συμμετείχε Ζέλικο Παβλίσεβιτς Νίκος Γκάλης, Άριαν Κόμαζετς, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Τιτ Σοκ, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Χρήστος Μυριούνης, Μηνάς Γκέκος, Αργύρης Παπαπέτρου, Γιάννης Γεωργικόπουλος
1993–94 3η θέση Φάση των 16 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
3η θέση
Ζέλικο Παβλίσεβιτς,
Κώστας Πολίτης
Νίκος Γκάλης, Αλεξάντερ Βολκώφ, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Τιτ Σοκ, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Χρήστος Μυριούνης, Κώστας Παταβούκας, Γιάννης Παπαγιάννης, Γιάννης Γεωργικόπουλος, Μηνάς Γκέκος, Άιβαρ Κούσμα, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Διονύσης Κουρλής
1994–95 2η θέση Φάση των 16 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
3η θέση
Κώστας Πολίτης,
Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου
Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Ζάρκο Πάσπαλι, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Τιτ Σοκ, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Χρήστος Μυριούνης, Κώστας Παταβούκας, Γιάννης Παπαγιάννης, Γιάννης Γεωργικόπουλος, Άιβαρ Κούσμα, Γιώργος Χρυσανθόπουλος, Διονύσης Κουρλής
1995–96 2η θέση Κυπελλούχος Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Πρωταθλητής
Μπόζινταρ Μάλκοβιτς Ντομινίκ Γουίλκινς, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Παναγιώτης Γιαννάκης, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Κώστας Παταβούκας, Τζον Κόρφας, Τζαννής Σταυρακόπουλος, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Χρήστος Μυριούνης, Άιβαρ Κούσμα
1996–97 5η θέση 4η θέση Διηπειρωτικό Κύπελλο Κυπελλούχος Μπόζινταρ Μάλκοβιτς,
Μιχάλης Κυρίτσης
Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Μπάιρον Ντίνκινς, Μίκαελ Κοχ, Τζον Κόρφας, Μαρτσέλο Νικόλα, Ούγκο Σκονοκίνι, Φεράν Μαρτίνεζ, Τζούλιους Νουόσου, Τζον Αμίτσι, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Γιάννης Γεωργικόπουλος, Τζον Σάλεϊ, Σάσα Μάρκοβιτς, Λεωνίδας Σκούταρης
Ευρωλίγκα Φάση των 8
1997–98 Πρωταθλητής 4η θέση Ευρωκύπελλο
Φάση των 4
Λευτέρης Σούμποτιτς Ντίνο Ράτζα, Μπάιρον Σκοτ, Φάνης Χριστοδούλου, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Αντώνης Φώτσης, Μίκαελ Κοχ, Φεράν Μαρτίνεζ, Κώστας Παταβούκας, Σάσα Χούπμαν, Γιώργος Καλαϊτζής, Τζώνυ Μπραντς, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Βαγγέλης Βουρτζούμης
1998–99 Πρωταθλητής Φάση των 8 Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Λευτέρης Σούμποτιτς Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ντίνο Ράτζα, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Αντώνης Φώτσης, Φερντινάντο Τζεντίλε, Μίκαελ Κοχ, Κώστας Παταβούκας, Νίκος Μπουντούρης, Πάτρικ Μπερκ, Σάσα Χούπμαν, Γιώργος Καλαϊτζής, Κώστας Μάγλος, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Αλέξανδρος Ανθής
1999–00 Πρωταθλητής Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Τζόνι Ρότζερς, Όντεντ Κάτας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Αντώνης Φώτσης, Φερντινάντο Τζεντίλε, Νίκος Μπουντούρης, Πάτρικ Μπερκ, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Κώστας Μάγλος
2000–01 Πρωταθλητής Φιναλίστ Σουπρολίγκα
Φιναλίστ
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Τζόνι Ρότζερς, Πάτρικ Μπερκ, Αντώνης Φώτσης, Φερντινάντο Τζεντίλε, Γιώργος Καλαϊτζής, Όντεντ Κάτας, Μίκαελ Κοχ, Ντάριλ Μίντλετον, Γιώργος Μπαλογιάννης, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Γιάννης Ροδόστογλου, Μάριος Βουλγαρίδης
2001–02 3η θέση 3η θέση Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ιμπραήμ Κουτλουάι, Τζόνι Ρότζερς, Ντάριλ Μίντλετον, Γιώργος Καλαϊτζής, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, Πέπε Σάντσεζ, Γιάννης Σιούτης, Γιώργος Μπαλογιάννης, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Γιάννης Γιαννούλης, Ρόντνεϊ Μπιούφορντ, Χρήστος Βιδάλης, Μιχάλης Σβορώνος, Μάκης Θέος, Κόρεϊ Αλμπάνο
2002–03 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Γιάκα Λάκοβιτς, Άριελ Μακντόναλντ, Ντάριλ Μίντλετον, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Κώστας Τσαρτσαρής, Γιώργος Μπαλογιάννης, Γιώργος Καλαϊτζής, Αντώνης Φώτσης, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Ρόντνεϊ Μπιούφορντ, Ζούριτσα Ζούζα, Χρήστος Βιδάλης, Ιμπραήμ Κουτλουάι
2003–04 Πρωταθλητής Φάση των 16 Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ντάριλ Μίντλετον, Μάικλ Μπατίστ, Άριελ Μακντόναλντ, Γιάκα Λάκοβιτς, Νίκος Χατζηβρέττας, Κώστας Τσαρτσαρής, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννης Γκαγκαλούδης, Γιώργος Καλαϊτζής, Ντούσαν Σάκοτα, Γιώργος Μασλαρινός, Αρτέμης Κούβαρης, Χάρις Μουγεζίνοβιτς
2004–05 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
3η θέση
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Γιώργος Καλαϊτζής, Γιάκα Λάκοβιτς, Ιμπραήμ Κουτλουάι, Βλάντο Σκεπάνοβιτς, Νίκος Χατζηβρέττας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δημήτρης Παπανικολάου, Μάικλ Μπατίστ, Κώστας Τσαρτσαρής, Λόνι Μπάξτερ, Ντάριλ Μίντλετον, Πάτρικ Φέμερλιγκ, Ντούσαν Σάκοτα, Βασίλης Ξανθόπουλος
2005–06 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Γιώργος Καλαϊτζής, Γιάκα Λάκοβιτς, Βασίλης Σπανούλης, Βλάντο Σκεπάνοβιτς, Νίκος Χατζηβρέττας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δημήτρης Παπανικολάου, Ντούσαν Σάκοτα, Μάικλ Μπατίστ, Κώστας Τσαρτσαρής, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Πάτρικ Φέμερλιγκ, Μπράντον Χάντερ
2006–07 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δημήτρης Διαμαντίδης, Ραμούνας Σισκάουσκας, Σάνι Μπετσίροβιτς, Μάικλ Μπατίστ, Νίκος Χατζηβρέττας, Δήμος Ντικούδης, Κώστας Τσαρτσαρής, Τόνι Ντελκ, Δημήτρης Παπανικολάου, Βασίλης Ξανθόπουλος, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Ντούσαν Σάκοτα, Μίλος Βούγιανιτς, Ρομπέρτας Γιαβτόκας
2007–08 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Φραγκίσκος Αλβέρτης, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Δημήτρης Διαμαντίδης, Βασίλης Σπανούλης, Μάικλ Μπατίστ, Κώστας Τσαρτσαρής, Σάνι Μπετσίροβιτς, Νίκος Χατζηβρέττας, Δήμος Ντικούδης, Κένεντι Ουίνστον, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Στράτος Περπέρογλου, Νίκολα Πρκάτσιν, Άντρια Ζίζιτς, Άρης Ταταρούνης
2008–09 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Βασίλης Σπανούλης, Νίκολα Πέκοβιτς, Στράτος Περπέρογλου, Μάικλ Μπατίστ, Αντώνης Φώτσης, Νίκος Χατζηβρέττας, Ντρου Νίκολας, Κώστας Τσαρτσαρής, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ντούσαν Κέτσμαν, Ντούσαν Σάκοτα, Γκιόργκι Σερμαντίνι, Δημήτρης Βεργίνης
2009–10 Πρωταθλητής Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Βασίλης Σπανούλης, Νίκολα Πέκοβιτς, Στράτος Περπέρογλου, Μάικλ Μπατίστ, Μιλένκο Τέπιτς, Αντώνης Φώτσης, Ντρου Νίκολας, Νικ Καλάθης, Κώστας Τσαρτσαρής, Γκιόργκι Σερμαντίνι, Γιούριτσα Γκόλεματς, Μάρκους Χάισλιπ, Δημήτρης Βεργίνης, Γιώργος Μπόγρης
2010–11 Πρωταθλητής Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Μάικ Μπατίστ, Στράτος Περπέρογλου, Ντρου Νίκολας, Νικ Καλάθης, Μιλένκο Τέπιτς, Γιώργος Μπόγρης, Ρομέιν Σάτο, Άλεκς Μάριτς, Κώστας Καϊμακόγλου, Ίαν Βουγιούκας, Φώτης Ζούμπος, Γιάννης Καραμαλέγκος, Πάρης Μαραγκός
2011–12 2η θέση Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
4η θέση
Ζέλικο Ομπράντοβιτς Δημήτρης Διαμαντίδης, Στίβεν Σμιθ, Κώστας Τσαρτσαρής, Μάικ Μπατίστ Στράτος Περπέρογλου, Ντέιβιντ Λόγκαν, Αλέξης Κυρίτσης, Νικ Καλάθης, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Πατ Καλάθης, Ρομέιν Σάτο, Άλεκς Μάριτς, Κώστας Καϊμακόγλου, Ίαν Βουγιούκας, Φώτης Ζούμπος, Γιάννης Καραμαλέγκος, Πάρης Μαραγκός
2012–13 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Αργύρης Πεδουλάκης Δημήτρης Διαμαντίδης, Μάικλ Μπράμος, Βασίλης Ξανθόπουλος, Γάιος Σκορδίλης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Κώστας Τσαρτσαρής, Τζέιμς Γκιστ, Ρίτσαρντ Τόμας Γκουίν, Ραμέλ Κάρι, Στεφάν Λάσμε, Γιόνας Ματσιούλις, Ρόκο Λένι Ούκιτς, Χάρης Γιαννόπουλος, Γιώργος Διαμαντάκος, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Χίλτον Άρμστρονγκ, Τζέισον Καπόνο, Ντέργουην Κίτσεν, Μάρκους Μπανκς, Άντι Πάνκο
2013–14 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Αργύρης Πεδουλάκης,
Φραγκίσκος Αλβέρτης
Δημήτρης Διαμαντίδης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Μάικλ Μπράμος, Νίκος Παππάς, Αντώνης Φώτσης, Γιώργος Αποστολίδης, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, Τζέιμς Γκιστ, Ραμέλ Κάρι, Στεφάν Λάσμε, Γιόνας Ματσιούλις, Μάικ Μπατίστ, Ρόκο Λένι Ούκιτς, Σανγκ Πινγκ, Ζακ Ράιτ, Γιώργος Διαμαντάκος, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Γάιος Σκορδίλης
2014–15 2η θέση Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Ντούσκο Ιβάνοβιτς,
Σωτήρης Μανωλόπουλος
Δημήτρης Διαμαντίδης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Λευτέρης Μποχωρίδης, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, Νίκος Παππάς, Αντώνης Φώτσης, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Τζέιμς Γκιστ, Ντι Τζέι Κούπερ, Ρέιμαρ Μόργκαν, Εστεμπάν Μπατίστα, Γιάνις Μπλουμς, Ντε Μάρκους Νέλσον, Έι Τζέι Σλότερ, Γιώργος Διαμαντάκος, Αντώνης Κόνιαρης, Μιχάλης Λούντζης, Γιώργος Παπαγιάννης, Γκάνι Λαουάλ, Τζούλιαν Ράιτ
2015–16 2η θέση Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς,
Αργύρης Πεδουλάκης
Δημήτρης Διαμαντίδης, Νικ Καλάθης, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, Λευτέρης Μποχωρίδης, Γιώργος Παπαγιάννης, Νίκος Παππάς, Αντώνης Φώτσης, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Τζέιμς Γκιστ, Όγκνιεν Κούζμιτς, Έλιοτ Ουίλιαμς, Αλεξάντερ Πάβλοβιτς, Μίροσλαβ Ραντούλιτσα, Τζέιμς Φελντίν, Βινς Χάντερ, Μαρκέζ Χέινς, Γιώργος Καλαϊτζάκης, Αντώνης Κόνιαρης, Μιχάλης Λούντζης, Κωνσταντίνος Παπαδάκης
2016–17 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Αργύρης Πεδουλάκης,
Τσάβι Πασκουάλ
Νικ Καλάθης, Γιάννης Μπουρούσης, Λευτέρης Μποχωρίδης, Νίκος Παππάς, Αντώνης Φώτσης, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Κένι Γκάμπριελ, Τζέιμς Γκιστ, Ντεμέτρις Νίκολς, Κέι Σι Ρίβερς, Κρις Σίνγκλετον, Μάικ Τζέιμς, Αλεσάντρο Τζεντίλε, Τζέιμς Φελντίν, Κώστας Γόντικας, Γιώργος Καλαϊτζάκης, Μιχάλης Λούντζης, Πατ Καλάθης
2017–18 Πρωταθλητής Φάση των 4 Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Τσάβι Πασκουάλ Νικ Καλάθης, Λευτέρης Μποχωρίδης, Νίκος Παππάς, Τζέιμς Γκιστ, Θανάσης Αντετοκούνμπο, Ντίνος Μήτογλου, Κένι Γκάμπριελ, Κέι Σι Ρίβερς, Κρις Σίνγκλετον, Ίαν Βουγιούκας, Ματ Λοτζέσκι, Μάρκους Ντένμον, Ζακ Όγκαστ, Λούκας Λεκάβιτσιους, Μάικ Τζέιμς, Γιώργος Καλαϊτζάκης
2018–19 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Τσάβι Πασκουάλ,
Ρικ Πιτίνο
Νικ Καλάθης, Νίκος Παππάς, Τζέιμς Γκιστ, Θανάσης Αντετοκούνμπο, Ντίνος Μήτογλου, Ιωάννης Παπαπέτρου, Ίαν Βουγιούκας, Ματ Λοτζέσκι, Λούκας Λεκάβιτσιους, Γιώργος Παπαγιάννης, Ντεσόν Τόμας, Στεφάν Λάσμε, Κιθ Λάνγκφορντ, Σον Κιλπάτρικ, Άντριαν Πέιν, Γιώργος Καλαϊτζάκης, Βαγγέλης Σακελλαρίου
2019–20 Πρωταθλητής[47] Φάση των 8 Ευρωλίγκα
Η διοργάνωση δεν ολοκληρώθηκε
Αργύρης Πεδουλάκης,
Ρικ Πιτίνο
Νικ Καλάθης, Νίκος Παππάς, Ντίνος Μήτογλου, Ιωάννης Παπαπέτρου, Ίαν Βουγιούκας, Γιώργος Παπαγιάννης, Ντεσόν Τόμας, Τζίμερ Φρεντέτ, Ταϊρίς Ράις, Μπεν Μπέντιλ, Ουέσλι Τζόνσον, Τζέικομπ Ουάιλι, Γιάννης Αθηναίου, Κωνσταντίνος Παπαδάκης, Ράιον Μπράουν, Άντι Ράουτινς, Νίκος Περσίδης

Αγωνιστική παρουσία

Ο Παναθηναϊκός είναι η μία από τις δύο ομάδες που δεν έχουν απουσιάσει από καμία διοργάνωση του πρωταθλήματος Α' και Α1 κατηγορίας, από την θέσπισή της την περίοδο 1963–64. Από τις 52 αυτές διοργανώσεις, ήταν μέσα στην πρώτη τετράδα της τελικής κατάταξης 46 φορές.

Η χειρότερη θέση που κατέκτησε ήταν η 8η την περίοδο 1991–92. Η μέτρια αυτή θέση (η οποία σε σημαντικό βαθμό επηρεάστηκε κι από ένα μηδενισμό σε αγώνα με τον Πανιώνιο, μηδενισμός ο οποίος μεταφέρθηκε και στη διαδικασία των play off), σήμανε και τη μοναδική φορά από την περίοδο 1967–68 που ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του σε κάποιο ευρωπαϊκό κύπελλο, χάνοντας την ευκαιρία για ένα σερί 49 συνεχών συμμετοχών (περιλαμβανομένης και της περιόδου 2015–16).


Ίδρυση ομάδας ως 1957

Σε αυτή την χρονική περίοδο είχε τη δυνατότητα συμμετοχής στο τοπικό πρωτάθλημα και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Περίοδος Τοπικό πρωτάθλημα Πανελλήνιο πρωτάθλημα
Διοργάνωση Θέση Ν. Η. Διοργάνωση Θέση Ν. Η.
1927–28
ως 1936–37
Δεν αγωνίστηκε σε καμία διοργάνωση.
1937–38 Αθήνας–Πειραιά Αποσύρθηκε Δεν διεξήχθη
1938–39 Αθήνας–Πειραιά ; ; ; Τελική φάση (Αθήνα) 7ος 1 2
1939–40 Αθήνας–Πειραιά ; ; ; Δεν προκρίθηκε
1940–41
ως 1944–45
Δεν υπήρξε επίσημη αγωνιστική δραστηριότητα.
1945–46 Αθήνας–Πειραιά Πρωταθλητής ; ; Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 3 0
1946–47 Αθήνας Πρωταθλητής ; ; Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 6 1
1947–48 Αθήνας Πρωταθλητής ; ; Δεν διεξήχθη
1948–49 Αθήνας–Πειραιά 2ος 14 2 Τελική φάση (Αθήνα) 4ος 3 3
1949–50 Αθήνας–Πειραιά Πρωταθλητής 9 1 Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 7 0
1950–51 Αθήνας–Πειραιά 2ος 8 2 Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 6 0
1951–52 Αθήνας–Πειραιά Πρωταθλητής ; ; Δεν διεξήχθη
1952–53 Αθήνας–Πειραιά 4ος 9 5 Τελική φάση (Αθήνα) 2ος 4 1
1953–54 Αθήνας–Πειραιά ; ; ; Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 7 0
1954–55 Αθήνας–Πειραιά 4ος 10 8 Τελική φάση (Αθήνα) 4ος 2 3
1955–56 Αθήνας–Πειραιά ; ; ; Δεν διεξήχθη
1956–57 Αθήνας–Πειραιά 7ος 7 11 Δεν προκρίθηκε

1958 ως 1963

Σε αυτή τη χρονική περίοδο, είχε τη δυνατότητα συμμετοχής στο τοπικό πρωτάθλημα, το πανελλήνιο πρωτάθλημα και το κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης.

Περίοδος Τοπικό πρωτάθλημα Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κύπελλο πρωταθλητριών
Διοργάνωση Θέση Ν. Η. Διοργάνωση Θέση Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η.
1957–58 Αθήνας–Πειραιά 4ος 12 6 Τελική φάση (Αθήνα) 5ος 3 3 Δεν προκρίθηκε
1958–59 Αθήνας–Πειραιά 6ος 8 10 Δεν προκρίθηκε Δεν προκρίθηκε
1959–60 Αθήνας–Πειραιά 7ος ; ; Δεν προκρίθηκε Δεν προκρίθηκε
1960–61 Αθήνας–Πειραιά 2ος 15 3 Τελική φάση (Αθήνα) Πρωταθλητής 6 1 Δεν προκρίθηκε
1961–62 Αθήνας–Πειραιά 3ος 17 5 Τελική φάση (Θεσσαλονίκη) Πρωταθλητής 6 3 Κύπ. πρωταθλητριών Α΄ φάση 0 2
1962–63 Αθήνας–Πειραιά 4ος 15 7 Τελική φάση (;) 3ος 4 2 Κύπ. πρωταθλητριών Φάση των 16 0 2

1964 ως 1975

Σε αυτή τη χρονική περίοδο, είχε τη δυνατότητα συμμετοχής στο ελληνικό πρωτάθλημα Α' Εθνικής και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Περίοδος Πρωτάθλημα Ελλάδας Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Διοργάνωση Θέση Β. Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η.
1963–64 Α' Εθνική 3ος 30 12 6 Δεν προκρίθηκε
1964–65 Α' Εθνική 6ος 26 8 10 Δεν προκρίθηκε
1965–66 Α' Εθνική 3ος 32 14 4 Δεν προκρίθηκε
1966–67 Α' Εθνική Πρωταθλητής 43 21 1 Δεν προκρίθηκε
1967–68 Α' Εθνική 2ος 41 19 3 Κύπ. πρωταθλητριών Φάση των 16 2 2
1968–69 Α' Εθνική Πρωταθλητής 42 21 2 Κύπ. κυπελλούχων Ημιτελική 5 3
1969–70 Α' Εθνική 2ος 39 17 5 Κύπ. πρωταθλητριών Φάση των 16 1 1
1970–71 Α' Εθνική Πρωταθλητής 49 24 2 Κύπ. κυπελλούχων Φάση των 16 3 1
1971–72 Α' Εθνική Πρωταθλητής 48 23 4 Κύπ. πρωταθλητριών Ημιτελική 7 4
1972–73 Α' Εθνική Πρωταθλητής 50 24 2 Κύπ. πρωταθλητριών Α' φάση 1 1
1973–74 Α' Εθνική Πρωταθλητής 41 19 3 Κύπ. πρωταθλητριών Φάση των 16 2 2
1974–75 Α' Εθνική Πρωταθλητής 42 20 2 Κύπ. πρωταθλητριών Β' φάση 2 2

1976 ως 1986

Σε αυτή τη χρονική περίοδο, είχε τη δυνατότητα συμμετοχής στο ελληνικό πρωτάθλημα Α' Εθνικής, το κύπελλο Ελλάδας και τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Περίοδος Πρωτάθλημα Ελλάδας Κύπελλο Ελλάδας Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Διοργάνωση Θέση Β. Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η.
1975–76 Α' Εθνική 3ος 38 16 6 Κύπελλο Δ' φάση 0 1 Κύπ. πρωταθλητριών Β' φάση 1 1
1976–77 Α' Εθνική Πρωταθλητής 43 21 1 Κύπελλο Δ' φάση 0 1 Κύπ. Κόρατς Α' φάση 1 1
1977–78 Α' Εθνική 2ος 41 19 3 Κύπελλο Ημιτελική 3 1 Κύπ. πρωταθλητριών Α' φάση 5 1
1978–79 Α' Εθνική 3ος 47 21 5 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Κύπ. Κόρατς Β' φάση 1 1
1979–80 Νότιος όμιλος 1ος 32 16 0 Κύπελλο Προημιτελική 2 1 Κύπ. κυπελλούχων Προημιτελική 5 5
Τελική φάση Πρωταθλητής 26 12 2
1980–81 Α' Εθνική Πρωταθλητής 49 23 3 Κύπελλο Προημιτελική 3 1 Κύπ. πρωταθλητριών Α' φάση 3 3
1981–82 Α' Εθνική Πρωταθλητής 48 22 4 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Κύπ. πρωταθλητριών Ημιτελική 4 10
1982–83 Α' Εθνική 2ος 47 21 5 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Κύπ. πρωταθλητριών Α' φάση 1 1
1983–84 Α' Εθνική Πρωταθλητής 50 25 2 Κύπελλο Ημιτελική 3 1 Κύπ. κυπελλούχων Προημιτελική 5 5
1984–85 Α' Εθνική 3ος 47 21 5 Κύπελλο Φιναλίστ 4 1 Κύπ. πρωταθλητριών Β' φάση 2 2
1985–86 Α' Εθνική 4ος 45 19 7 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Κύπ. κυπελλούχων Β' φάση 2 2

1987 ως σήμερα

Σε αυτή τη χρονική περίοδο, έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στο ελληνικό πρωτάθλημα Α1 Εθνικής, το κύπελλο Ελλάδας και τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Περίοδος Α1 - κανονική περίοδος Α1 - play off Κύπελλο Ελλάδας Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Διοργάνωση Θέση Β. Ν. Η. Φάση Τ.κ. Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η. Διοργάνωση Φάση Ν. Η.
1986–87 Α1 Εθνική 5ος 26 8 10 Ημιτελική 4ος 2 1 Κύπελλο Γ' φάση 0 1 Κυπελλούχων Α' φάση 1 1
1987–88 Α1 Εθνική 5ος 28 10 8 Πρ., αγ. πρ. 5ος 6 1 Κύπελλο Β' φάση 0 1 Κόρατς Α' φάση 1 1
1988–89 Α1 Εθνική 3ος 30 12 6 Ημιτελική 3ος 2 2 Κύπελλο Ημιτελική 4 1 Κόρατς Β' φάση 2 2
1989–90 Α1 Εθνική 5ος 35 13 9 αγ. πρ. 5ος 6 0 Κύπελλο Προημιτελική 1 1 Κόρατς Α' φάση 1 1
1990–91 Α1 Εθνική 7ος 33 11 11 Θέσεις 5–10 7ος 6 4 Κύπελλο Ημιτελική 2 1 Κόρατς Φάση των 16 3 7
1991–92 Α1 Εθνική 8ος 31 10 12 Θέσεις 5–8 8ος 3 3 Κύπελλο Ημιτελική 2 1 Κόρατς Φάση των 16 3 7
1992–93 Α1 Εθνική 2ος 47 21 5 Φιναλίστ 6 5 Κύπελλο Κυπελλούχος 4 0 Δεν προκρίθηκε
1993–94 Α1 Εθνική 3ος 46 20 6 Ημιτ., μ. τ. 3ος 7 4 Κύπελλο Β' φάση (2η αγ.) 0 1 Ευρωπαϊκό πρ. 3ος 14 7
1994–95 Α1 Εθνική 2ος 50 24 2 Φιναλίστ 6 3 Κύπελλο Β' φάση (2η αγ.) 1 1 Ευρωπαϊκό πρ. 3ος 14 7
1995–96 Α1 Εθνική 2ος 47 21 5 Φιναλίστ 6 5 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Ευρωπαϊκό πρ. Πρωταθλητής 15 6
1996–97 Α1 Εθνική 3ος 44 18 8 Προημιτελική 5ος 1 2 Κύπελλο 4ος 2 2 Διηπειρωτικό Κυπελλούχος 2 1
Ευρωλίγκα Προημιτελική 15 5
1997–98 Α1 Εθνική 1ος 47 21 5 Πρωταθλητής 7 4 Κύπελλο 4ος 2 2 Ευρωκύπελλο Ημιτελική 14 3
1998–99 Α1 Εθνική 2ος 47 21 5 Πρωταθλητής 7 2 Κύπελλο Προημιτελική 2 1 Ευρωλίγκα Φάση των 16 15 3
1999–00 Α1 Εθνική 2ος 47 21 5 Πρωταθλητής 7 1 Κύπελλο Φιναλίστ 3 1 Ευρωλίγκα Πρωταθλητής 19 4
2000–01 Α1 Εθνική 1ος 48 22 4 Πρωταθλητής 5 2 Κύπελλο Φιναλίστ 3 1 Σουπρολίγκα Φιναλίστ 18 6
2001–02 Α1 Εθνική 2ος 47 21 5 Ημιτελική 3ος 0 2 Κύπελλο 3ος 3 1 Ευρωλίγκα Πρωταθλητής 19 3
2002–03 Α1 Εθνική 1ος 47 21 5 Πρωταθλητής 7 2 Κύπελλο Κυπελλούχος 4 0 Ευρωλίγκα Τοπ 16 14 6
2003–04 Α1 Εθνική 1ος 48 22 4 Πρωταθλητής 7 1 Κύπελλο Β' φάση 0 1 Ευρωλίγκα Τοπ 16 9 11
2004–05 Α1 Εθνική 1ος 48 22 4 Πρωταθλητής 8 3 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Ευρωλίγκα 3ος 15 10
2005–06 Α1 Εθνική 1ος 50 24 2 Πρωταθλητής 8 0 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 16 7
2006–07 Α1 Εθνική 1ος 50 24 2 Πρωταθλητής 8 2 Κύπελλο Κυπελλούχος 5 0 Ευρωλίγκα Πρωταθλητής 20 4
2007–08 Α1 Εθνική 1ος 49 23 3 Πρωταθλητής 8 2 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Τοπ 16 15 5
2008–09 Α1 Εθνική 2ος 48 22 4 Πρωταθλητής 8 1 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Πρωταθλητής 17 5
2009–10 Α1 Εθνική 1ος 51 25 1 Πρωταθλητής 8 1 Κύπελλο Φιναλίστ 3 1 Ευρωλίγκα Τοπ 16 10 6
2010–11 Α1 Εθνική 2ος 50 24 2 Πρωταθλητής 8 1 Κύπελλο Φιναλίστ 2 2 Ευρωλίγκα Πρωταθλητής 16 6
2011–12 Α1 Εθνική 2ος 46 22 2 Φιναλίστ 7 4 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα 4ος 14 9
2012–13 Α1 Εθνική 2ος 48 22 4 Πρωταθλητής 8 0 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 17 12
2013–14 Α1 Εθνική 1ος 51 25 1 Πρωταθλητής 8 2 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 14 15
2014–15 Α1 Εθνική 2ος 49 23 3 Φιναλίστ 5 4 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 13 15
2015–16 Α1 Εθνική 2ος 51 25 1 Φιναλίστ 6 5 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 15 12
2016–17 Α1 Εθνική 2ος 51 25 1 Πρωταθλητής 6 3 Κύπελλο Κυπελλούχος 3 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 19 14
2017–18 Α1 Εθνική 1ος 52 26 0 Πρωταθλητής 8 2 Κύπελλο Ημιτελική 1 1 Ευρωλίγκα Προημιτελική 20 14
2018–19 Α1 Εθνική 3ος 43 24 2 Πρωταθλητής 8 0 Κύπελλο Κυπελλούχος 4 0 Ευρωλίγκα Προημιτελική 16 17
2019–20 Α1 Εθνική 1ος 38 18 2 Πρωταθλητής[47] 0 0 Κύπελλο Προημιτελική 0 1 Ευρωλίγκα Διεκόπη 14 14

Συνολικά στατιστικά στοιχεία

Ελληνικές διοργανώσεις

Διοργάνωση Έτη Συμ/χές Τίτλοι Βαθμοί Νίκες Ήττες Σύνολο
αγώνων
Α' Εθνική 1964–1986 23/23 12/23 996 (-1) 455 87 542
μπαράζ Α' Εθνικής '69, '72, '84 3 0 3
Α1 ΕΟΚ καν. περ. 1987–1992 6/6 0/6 183 (-1) 64 56 120
πλέι οφ 25 11 36
Α1 ΕΣΑΚΕ καν. περ. 1993–σήμερα 26/26 17/26 1259 585 89 674
πλέι οφ 170 63 233
Εθνικό πρωτάθλημα καν. περ. 1964–σήμερα 55/55 29/55 2438 (-2) 1104 232 1336
πλέι οφ (+μπαράζ) 32/32 198 74 272
σύνολο 55/55 2438 (-2) 1302 306 1608
Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1928–1963 13/23 7/23 - 58 19 77
Κύπελλο Ελλάδας 1976–σήμερα 43/43 18/43 118 28 146
Θέσεις στο πρωτάθλημα
Θέση
Φορές 35 10 9 4 4 1 1 1
Πορεία στο κύπελλο

Στις πορείες ως την ημιτελική φάση συμπεριλαμβάνονται και οι κατακτήσεις 3ων και 4ων θέσεων.

Πορεία ΚΥΠ. ΦΙΝ. ΗΜ. ΠΡ. ΑΠ.
Φορές 19 5 8 5 7

Ευρωπαικές διοργανώσεις

Διοργάνωση Συμ/χές Νίκες Ήττες Σύνολο αγώνων
Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκα 38 404 226 631*
Κυπελλούχων / Σαπόρτα / Ευρωκύπελλο 7 35 20 56*
Κόρατς 7 12 20 32
Σύνολο 52 451 266 719*

*Σημείωση: Στο συνολο αγώνων (αλλά όχι στις νίκες ή στις ήττες) συμπεριλαμβάνονται δύο αγώνες του Παναθηναϊκού, οι οποίοι έληξαν ισόπαλοι. Συγκεκριμένα, ένας στο κύπελλο πρωταθλητριών 1971–72 (Σλάβια Πράγας–ΠΑΟ 74–74), κι ένας στο ευρωκύπελλο 1997–98 (Σλασκ Βρότσλαβ–ΠΑΟ 61–61). Οι αγώνες διεξήχθησαν στα πλαίσια διπλών αναμετρήσεων, έτσι δεν χρειάστηκε η διεξαγωγή παράτασης για την ανάδειξη νικητή, καθώς αυτός αναδείχθηκε με βάση το συνολικό αποτέλεσμα των δύο αγώνων (και στις δύο περιπτώσεις ο Παναθηναϊκός ήταν ο τελικός νικητής).


Οι αγώνες στην Ευρωλίγκα (1988–2020)

Ακολουθεί αναλυτική καταγραφή των αγώνων του Παναθηναϊκού στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση από την καθιέρωση του Final Four τo 1988 έως και σήμερα.

Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός Εκτός
1993–94 [51] Ευρωλίγκα
Second round   Λέφσκι Σόφιας
81–79
84–68
Regular Season   Μπενφίκα
83–73
76–69
  Τσιμπόνα
67–72
80–74
  Εφές Πίλσεν
67–82
59–68
  Ζοβεντούτ Μπανταλόνα
85–61
86–81
  Παλακανέστρο Καντού
79–75
85–75
  Ορτέζ
86–72
70–75
  Κίντερ Μπολόνια
68–75
85–72
1/4 Final   Λιμόζ
68–75
59–48
87–73
Final Four
Τελ Αβίβ, Γιαντ Ελιάου
  Ολυμπιακός
72–77
  Μπαρτσελόνα
100–830
1994–95 [52] Ευρωλίγκα
Second round   Μπουντιβέλνικ
83–68
79–87
Regular Season   Σκαβολίνι Πέζαρο
87–72
69–92
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
63–62
91–92
  ΤΣΣΚΑ
101–770
70–77
  Μπενφίκα
80–60
67–49
  Π.Α.Ο.Κ.
72–63
70–80
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
86–72
79–66
  Ρεάλ Μαδρίτης
77–64
68–66
1/4 Final   Κίντερ Μπολόνια
68–85
63–55
99–56
Final Four
Σαραγόσα, Παμπεγιόν Πρίνθιπε Φελίπε
  Ολυμπιακός
52–58
  Λιμόζ
91–77
1995–96 [53] Ευρωλίγκα
Second round   Ζαλγκίρις
86–66
59–56
Regular Season   Ρεάλ Μαδρίτης
54–52
73–80
  Μπαρτσελόνα
74–95
57–63
  Τσιμπόνα
79–61
93–82
  Ορτέζ
67–69
87–79
  Μπενφίκα
67–51
87–96
  Κίντερ Μπολόνια
72–69
72–69
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
67–62
86–79
1/4 Final   Μπενετόν Τρεβίζο
70–67
69–83
65–64
Final Four
Παρίσι, Παλέ Ντε Μπερσί
  ΤΣΣΚΑ
81–71
  Μπαρτσελόνα
67–66
1996–97 [54] Ευρωλίγκα
First stage   Ολίμπια Λιουμπλιάνα
75–67
76–74
  Μπαρτσελόνα
79–75
58–77
  ΑΣΒΕΛ
66–72
80–74
  Σπλιτ
72–50
65–58
  Μπάγερ Λεβερκούζεν
87–79
78–67
Second stage   Ντιναμό Μόσχας
71–67
81–88
  Κάχα Σαν Φερνάντο
90–71
87–78
  Ορτέζ
75–71
78–66
1/8 Final   Λιμόζ
68–67
70–55
1/4 Final   Ολυμπιακός
49–69
57–65
1998–99 [55] Ευρωλίγκα
First stage   Μακάμπι Τελ Αβίβ
67–58
84–62
  Ερυθρός Αστέρας
77–71
76–74
  Τσιμπόνα
83–70
69–61
  Μανρέσα
74–58
63–58
  Εφές Πίλσεν
77–63
80–53
Second stage   Άβτοντορ
86–76
76–73
  Παλακανέστρο Βαρέζε
82–71
54–63
  Τάου Θεράμικα
86–63
77–74
1/8 Final   Σκίπερ Μπολόνια
58–63
64–88
1999–00 [56] Ευρωλίγκα
First stage   Ζαλγκίρις
86–82
82–66
  Τόφας
79–74
64–59
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
100–800
86–71
  Ρεάλ Μαδρίτης
96–69
66–63
  Άλμπα Βερολίνου
70–72
73–54
Second stage   Ερυθρός Αστέρας
67–58
76–61
  Σολέ
85–50
68–81
  ΠΑΟΚ
71–75
77–69
1/8 Final   Μπούντουτσνοστ
65–59
64–77
78–61
1/4 Final   Τσιμπόνα
73–62
69–63
Final Four
Θεσσαλονίκη, Παλατάκι
  Εφές Πίλσεν
81–71
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
73–67
2000–01 [57] Σουπρολίγκα
Regular Season   ΤΣΣΚΑ
89–81
57–69
  Σπλιτ
64–60
59–68
  Σλασκ
85–79
76–62
  Μοντεπάσκι Σιένα
99–95
97–65
  Λιέτουβος Ρίτας
104–830
78–87
  Ούλκερσπορ
84–77
79–87
  Άλμπα Βερολίνου
92–75
71–79
  Μακάμπι Ρανανά
83–61
82–68
  ΑΣΒΕΛ
86–82
92–86
1/8 Final   Κρκα Νόβο Μέστο
82–65
86–79
1/4 Final   Άλμπα Βερολίνου
87–77
71–69
Final Four
Παρίσι, Παλέ Ντε Μπερσί
  Εφές Πίλσεν
74–66
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
67–81
2001–02 [58] Ευρωλίγκα
Regular Season   Σκίπερ Μπολόνια
81–70
79–77
  ΤΣΣΚΑ
83–80
91–85
  Ορτέζ
67–63
79–67
  Μπούντουτσνοστ
91–82
84–72
  Κρκα Νόβο Μέστο
98–92
81–82
  Ζάνταρ
102–640
85–81
  Ρεάλ Μαδρίτης
77–88
78–70
Top 16   Ολυμπιακός
88–78
75–92
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
85–67
79–72
  ΑΕΚ
0000096–92 (παρ.)
73–66
Final Four
Μπολόνια, Παλαμαλαγκούτι
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
83–75 [59]00
  Κίντερ Μπολόνια
89–83 [60] [61]
2002–03 [62] Ευρωλίγκα
Regular Season   Μπούντουτσνοστ
87–71
92–84
  Ζαλγκίρις
98–84
94–79
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
64–77
86–79
  Μοντεπάσκι Σιένα
64–56
69–77
  Τάου Θεράμικα
86–83
76–75
  Ουνικάχα Μάλαγα
77–65
75–69
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
65–63
70–77
Top 16   Σκίπερ Μπολόνια
81–67
63–88
  Μοντεπάσκι Σιένα
111–103
76–82
  Ούλκερσπορ
78–74
73–92
2003–04 [63] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ζαλγκίρις
91–80
74–80
  Σκίπερ Μπολόνια
75–64
118–114
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
84–91
75–97
  ΤΣΣΚΑ
58–69
68–75
  Μοντεπάσκι Σιένα
80–76
74–86
  Ουνικάχα Μάλαγα
91–67
78–83
  Κρκα Νόβο Μέστο
101–670
74–64
Top 16   Μπενετόν Τρεβίζο
82–75
101–111
  Μοντεπάσκι Σιένα
77–86
67–86
  Μπαρτσελόνα
66–84
67–64
2004–05 [64] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ουνικάχα Μάλαγα
88–69
83–75
  ΤΣΣΚΑ
73–85
72–75
  Μπενετόν Τρεβίζο
80–71
77–83
  Σκάιλαϊνερς Φρανκφούρτης
72–67
66–68
  Τάου Θεράμικα
99–95
82–84
  Ούλκερσπορ
79–72
64–66
  Ορτέζ
103–890
88–62
Top 16   Ζαλγκίρις
83–78
84–73
  Σκίπερ Μπολόνια
78–55
73–77
  Τάου Θεράμικα
93–81
69–86
Playoffs   Εφές Πίλσεν
0000102–96 (παρ.)
63–75
0084–76 [65]
Final Four
Μόσχα, Ολιμπίσκι
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
82–91 [66]
  ΤΣΣΚΑ
94–9100
2005–06 [67] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ούλκερσπορ
85–69
82–66
  ΤΣΣΚΑ
92–82
89–84
  Μοντεπάσκι Σιένα
89–79
82–78
  Παρτίζαν
81–62
94–93
  Ουνικάχα Μάλαγα
93–95
79–82
  Ορτέζ
94–62
82–67
  Ρεάλ Μαδρίτης
87–71
90–73
Top 16   Τσιμπόνα
88–69
70–72
  Μπενετόν Τρεβίζο
81–70
69–76
  Εφές Πίλσεν
73–76
66–56
Playoffs   Τάου Θεράμικα
84–72
79–85
00071–74 [68]
2006–07 [69] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ζοβεντούτ Μπανταλόνα
83–73
82–79
  Τσιμπόνα
86–69
78–75
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
83–74
86–65
  Λοττομάτικα Ρόμα
87–71
79–69
  Ουνικάχα Μάλαγα
87–72
61–67
  Παρτίζαν
80–93
73–65
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
90–88
73–76
Top 16   Εφές Πίλσεν
84–57
79–65
  Μπαρτσελόνα
102–82
66–87
  Ασέκο Πρόκομ
95–68
75–69
Playoffs   Ντιναμό Μόσχας
80–58
73–65
Final Four
Αθήνα, ΟΑΚΑ
  Τάου Θεράμικα
67–53 [70]
  ΤΣΣΚΑ
93–91 [71]
2007–08 [72] Ευρωλίγκα
Regular Season   Λοττομάτικα Ρόμα
86–83
67–85
  Μπρόζε Μπάμπεργκ
66–61
72–58
  Παρτίζαν
67–66
94–90
  Μπαρτσελόνα
76–66
56–55
  Ροάν
102–780
123–830
  Φενέρμπαχτσε
88–68
83–64
  Ρεάλ Μαδρίτης
92–85
0000087–95 (παρ.)
Top 16   Εφές Πίλσεν
74–65
64–74
  Παρτίζαν
67–65
00073–82 [73]
  Μοντεπάσκι Σιένα
77–76
75–84
2008–09 [74] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ζαλγκίρις
78–51
80–69
  Μπαρτσελόνα
76–87
66–90
  Νανσί
83–69
80–70
  Μοντεπάσκι Σιένα
81–76
77–82
  Ασέκο Πρόκομ
75–53
67–60
Top 16   Παρτίζαν
81–63
56–63
  Ουνικάχα Μάλαγα
103–95
81–69
  Λοττομάτικα Ρόμα
92–67
90–71
Playoffs   Μοντεπάσκι Σιένα
00090–85 [75]
00079–84 [76]
00072–53 [77]
00091–84 [78]
Final Four
Βερολίνο, O2 World
  Ολυμπιακός
84–82 [79]
  ΤΣΣΚΑ
73–71 [80]
2009–10 [81] Ευρωλίγκα
Regular Season   Αρμάνι Μιλάνο
80–68
75–67
  Κίμκι
101–660
0000087–82 (παρ.)
  Ρεάλ Μαδρίτης
67–76
70–80
  Ασέκο Πρόκομ
74–66
75–65
  Όλντενμπουργκ
96–63
67–64
Top 16   Παρτίζαν
59–64
82–66
  Μαρούσι
82–79
78–80
  Μπαρτσελόνα
67–70
71–83
2010–11 [82] Ευρωλίγκα
Regular Season   Βαλένθια
69–73
72–56
  ΤΣΣΚΑ
74–60
72–68
  Ολίμπια Λιουμπλιάνα
95–88
84–85
  Εφές Πίλσεν
84–61
78–79
  Αρμάνι Μιλάνο
93–62
81–71
Top 16   Λιέτουβος Ρίτας
67–68
80–59
  Ουνικάχα Μάλαγα
82–56
77–61
  Κάχα Λαμποράλ
76–74
70–77
Playoffs   Μπαρτσελόνα
00082–83 [83]
00075–71 [84]
00076–74 [85]
00078–67 [86]
Final Four
Βαρκελώνη, Παλάου Σαν Τζόρντι
  Μοντεπάσκι Σιένα
77–69 [87]
  Μακάμπι Τελ Αβίβ
78–70 [88]
2011–12 [89] Ευρωλίγκα
Regular Season   Ουνικάχα Μάλαγα
98–77
77–76
  Ζάγκρεμπ
94–76
81–62
  Ζαλγκίρις
92–75
94–59
  ΤΣΣΚΑ
76–78
75–91